اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • چهارشنبه ۶ بهمن ۱۴۰۰
اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران
نمایشگاهی از پروژه‌های تحقق‌نیافته محسن وزیری‌مقدم

«پردیس» زنده می شود

«پردیس» زنده می شود
مریم سادات گوشه

«محسن وزیری‌مقدم: پروژه‌های تحقق‌نیافته» نمایشگاهی است که از ۶ آذرماه امسال در کارخانه آرگو به نمایش درآمده و تا ۲۲ بهمن ادامه خواهد داشت.

روزنامه ایران/ هامون وزیری‌مقدم فرزند زنده‌یاد محسن وزیری‌مقدم استاد هنر مجسمه‌سازی، طراحی و نقاشی معاصر ایران، این مجموعه آثار را گردآوری کرده است. این اولین نمایشگاه آثار وزیری‌مقدم بعد از درگذشت اوست.

هامون وزیری‌مقدم درباره ایده شکل‌گیری این نمایشگاه به «ایران» می‌گوید: «در شش سال گذشته بیشتر پیگیر آثار پدرم بودم. در سال ۲۰۱۷ که پدرم هنوز در قید حیات بود بنیادی را به‌ نام او در شهر رم ثبت کردیم که از آن پس همه کارهای مربوط به او و آثارش از این طریق پیگیری می‌شد. ایده این نمایشگاه از آنجا آمد که سه سال پس از فوت پدرم برایم مهم بود که اولین نمایشگاهی که از آثار او برگزار می‌شود در تهران باشد. تابستان گذشته با حمیدرضا پژمان مدیر بنیاد پژمان و کارخانه آرگو در این رابطه صحبت کردم و علاقه‌ام برای نمایش مجسمه‌های پدرم را اعلام کردم. آقای پژمان هم متقابلا تمایل خودشان را برای چنین نمایشگاهی اعلام کردند و به این صورت همکاری ما شکل گرفت.»

او در ادامه افزود: «به‌همین خاطر وقتی مجسمه‌ها را به‌همراه سری دیگری از آثار نزد آقای پژمان بردم، به من راجع به هانس اولریش اوبریست کیوریتور شناخته‌شده سوئدی گفتند که مدیر گالری سرپنتین در لندن است و مدت‌هاست روی پروژه‌ای کار می‌کند پیرامون پروژه‌های محقق‌نشده هنرمندان. او قرار بود با منیر فرمانفرماییان هم برای این پروژه همکاری کند اما در نهایت این اتفاق در ایران نتیجه نداد. از آنجا که ما هم پروژه‌هایی از کارهای محسن وزیری‌مقدم داریم که هنوز انجام نشده‌اند تصمیم گرفتیم تمرکز نمایشگاه روی مجسمه‌ای به‌ نام «پردیس» باشد که اکنون در حیاط کارخانه آرگو نصب شده است. این در واقع مجسمه‌ای است که در سال ۱۹۷۸ ساخته و بنا بود در پارک جمشیدیه تهران نصب شود.»

وزیری‌مقدم توضیح می‌دهد:«پدرم اتودهای مختلفی می‌زند و در نهایت بنا می‌شود مجسمه «پردیس» از جنس آهن و با ابعاد حدودی ۸ متر در کنت انگلیس ساخته شده و به تهران بیاید. قطعات این مجسمه ساخته شد ولی متأسفانه چون مصادف بود با روزهای انقلاب وقتی پرواز از لندن به تهران رسید به آنها مجوز ورود ندادند. دیگر این مجسمه را پدرم ندید و هرگز کسی از سرنوشت آن مطلع نشد. بنابراین چون این مجسمه قرار بود در تهران نصب شود ما هم تصمیم گرفتیم برای این نمایشگاه روی ساخت همین اثر تمرکز کنیم.»

او ادامه داد: «در حقیقت ایده این پروژه از سال ۲۰۱۶ شروع شد. روزی پدرم در رم به من گفت:«دلم می‌خواهد بخشی از مجسمه‌هایی که نتوانستم بسازم یا ساخته بودم و به دلایل مختلف خراب شدند را دوباره بسازم.»

همان‌طور که برخی از این مجسمه‌ها را در دهه ۷۰ میلادی با پلکسی‌گلس ساخت این کارها را هم در تهران و رم شروع کرد و از روی طراحی‌های قدیمش این کار را انجام داد. برای این نمایشگاه هم با هماهنگی و کمک بنیاد پژمان در تهران چند کار با پلکسی‌گلس بازتولید شد و در معرض دید عموم قرار گرفت. و به پیروی از همان تجربه‌ای که محسن وزیری‌مقدم در سال ۱۹۷۰ در نمایشگاهش به مردم اجازه می‌داد با آچار فرم‌ها را عوض کنند، تصمیم گرفتیم در این نمایشگاه هم به بازدیدکنندگان امکان انجام همین کار را بدهیم.»

گردآورنده این نمایشگاه افزود: «برای اولین بار کل طراحی‌های دهه ۷۰ را نشان می‌دهیم و با کارهای قدیمی چوبی و پلکسی‌گلس‌هایی که ساخته شدند بیشتر از صد اثر در کارخانه آرگو ارائه شدند و اتفاق خوبی که افتاده این است که بین فضای نمایشگاه که یک کارخانه قدیمی است و کارها ارتباط بسیار خوبی به‌وجود آمده است.»

کپی