اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • یکشنبه ۱۴ آذر ۱۴۰۰

چرا کارهایمان را به تاخیر می‌اندازیم؟/ 8 راهکار کاربردی برای پیشگیری از اهمال‌کاری

چرا کارهایمان را به تاخیر می‌اندازیم؟/ 8 راهکار کاربردی برای پیشگیری از اهمال‌کاری
مینانبئی

عقب انداختن کارها و به تعبیری دیقه نودی بودن، پتانسیلی قوی و تمایلی اسرار آمیز است که بسیاری از ما با آن دست به گریبان هستیم.

وقتی ما با کارهای جدی، سخت و پیچیده که به طور معمول مهم هستند و لذتبخش نیستند، مواجه می‌شویم، یا زمانی که فعالیتی برایمان مطلوب نیست یا سهولت ندارد، ذهن به ما القا می‌کند که در حال حاضر وقت مناسبی برای مواجهه یا حل این مشکل چالش‌برانگیز نیست؛ و آن را به آینده موکول می کند؛ اما این گونه بهانه تراشی ها و توجیهات به شکلی فرسایشی انرژی و انگیزه ما را می گیرد و سبب می شود کارهای ما یا به موقع انجام نشود یا هرگز به سرانجام نرسد و از این به تاخیر افتادن کارهای مهم و ارزشمند، به مرور احوالمان آشفته و پریشان بشود.

در روانشناسی به این رفتار «بیزاری از انجام وظیفه» یا «وظیفه بیزاری» می‌گویند؛ و در اصطلاح رایج با نام‌هایی چون «تعلل» و «اهمال کاری» نیز از آن یاد می شود. برخی اهمالکاری را از اِشکال در خود تنظیمی (Self regulation)  می دانند و  معتقدند که همچون دیگر رفتارهای بدی مانند پرخوری یا ولخرجی از نداشتن خودکنترلی(self control) ناشی می شود.

اینگونه تعلل کردن در کارها از نظر عاطفی نیز تاثیرات ناخوشایندی بر جسم و روح ما می‌گذارد؛ با دیقه نودی بودن اگر بتوانیم به موقع هم کار را به سرانجام برسانیم، استرس و فشاری که بر روان ما وارد می شود، آسیب های جدی بر جسممان می رساند و اگر نتوانیم و عقب انداختن کارها و کم کاری ها باعث شکست‌مان ‌شود، خودباوری، اعتماد به نفس و عزت نفسمان از بین می رود و از خود مایوس و نا امید می شویم.


چرا دچار تعلل می شویم ؟

«تیم اربن»، نویسنده و صاحب وبلاگ «صبر کن ولی چرا»، با نقاشی های ساده ای نشان می دهد که مغز آدم های موفق یک « تصمیم گیرنده منطقی» دارد که فرمان در دست اوست و معقولانه کارها را پیش می برد؛ اما مغز آدم های اهمالکار در کنار این «تصمیم گیرنده منطقی»، یک میمون بازیگوش نیز دارد؛ این میمون بازیگوش اصلا نباید پشت فرمان بنشیند و کنترل امور را در دست بگیرد؛ چون نه هیچ خاطره ای از گذشته دارد؛ نه هیچ درکی از آینده و فقط از دو چیز خوشش می آید: کارهایی که یا سرگرم کننده باشند؛ یا راحت.

وی همچنین بیان می کند که شخصی که کارها را به تاخیر می اندازد، نگهبانی به نام هیولای ترس دارد؛ این هیولا معمولا در خواب است و تنها زمانی که ضرب الاجلی باشد یا فاجعه ای در حال رخ دادن باشد، از خواب بیدار می شود. مکانیزم هیولا اینگونه است که در کارهای بی ضرب الاجل نیز همچنان در خواب می ماند.


تکنیک هایی برای خداحافظی با اهمالکاری

روشن است که کمتر کسی از ما تمایل به انجام کارهای سخت و جدی دارد و بیشتر ما لذت های کوتاه مدت و زودآیند را به لذت های دور و دیرآیند ترجیح می دهیم. به همین سبب لازم است که با تکنیک هایی ساده خود را در آغوش کارهای هدفمند و دشوار بیندازیم تا دستاوردهایی ارزشمند داشته باشیم و از آسیب اهمالکاری در امان بمانیم.


بر آینده متمرکز شوید

انسان ها به طور معمول بر «خود فعلی شان» بیشتر از «خود آینده» متمرکز هستند. به این معنا که ما احساسات و نیازهای امروزمان را به شکل ملموس تری ادراک و احساس می کنیم تا حال و احساسی را که در آینده خواهیم داشت و نسبت به خودمان در آینده چندان درک و همدلی نداریم؛ اما اگر با خود آینده ارتباط بر قرار کنیم و بیشتر با او هم احساسی داشته باشیم، بهتر هم درکش می کنیم؛ برای مثال اگر در تصویر خود در آینده ، فقر پیری را ببینیم، امروز که جوانیم، هوشیارانه تلاش و پس انداز می کنیم؛ اگر در آینده نمرات و رزومه درخشان خود را ببینیم، امروز دشواری خوب درس خواندن را به جان می خریم و هیچ کار مهمی را به آینده موکول نمی کنیم و با آینده خود مهربانانه تر دست به تعامل می زنیم.


منتظرحال و فرصت مناسب نشوید

نکته در خور تامل دیگر این است که باید آگاه باشیم که برای انجام یک کار خاص، لازم نیست حتما در حس و حال آن باشیم و آن را مدام به منظور یافتن زمان مناسبی در آینده به تعویق بیندازیم. اتفاقا باید حسمان را نادیده بگیریم و در همین فرصتی که امروز در اختیار داریم، با بی توجهی به وسواس های فکری و دوری ازکمال گرایی ناکارامد، خیلی  زود دست به کار شویم.


مدیریت هیجانات را بیاموزید

بسیاری می اندیشند که به تعویق افتادن کارها به سبب نداشتن مهارت در مدیریت زمان است؛ حال آنکه ما بیشتر از مدیریت زمان، لازم است بر احساسات و عواطف خود مدیریت داشته باشیم که تحت تاثیر وسوسه ها به انفعال و بی حرکتی گرفتار نشویم و در رویاپردازی هایمان جا خوش نکنیم و در عمل هم هدفمند، اصولی و با پشتکار باشیم و با پایش مداوم افکار و احساسات، رفتارمان را مدیریت کنیم.


عادت هایتان را آگاهانه شکل دهید

اس.جی اسکات، کارشناس مبحث “ساخت عادت”، می‌گوید که آسانترین روش برای ساختن عادتی جدید، شروعی کوچک از آن است. او در وبلاگ خود چنین می‌نویسد: ” شما باید خود را ملزم به چنان کار ساده‌ای کنید که یک روز از دست دادن آن هم غیر ممکن است.” به محض این که با همین مقدار کم خو گرفتید، خیلی راحت‌تر می‌توانید مدت آن را افزایش دهید.

برای مثال، ما شاید وقت نداشته باشیم تا هر روز یک ساعت در سالن‌ ورزش کنیم؛ ولی بتوانیم با نرمش 10 دیقه ای در روز شروع کنیم. در ابتدا ممکن است احساس کنیم داریم وقت تلف می کنیم؛ اما باید آگاه باشیم که داشتن همین اندازه ورزش هم از نداشتن آن بهتر است و به مرور می توانیم بر زمان و کیفیت آن بیفزاییم.


از تکنیک 5 دقیقه طلایی استفاده کنید

اگر احساس می‌کنید زمان کافی برای انجام کارهایتان ندارید، از تکنیک ۵ دقیقه طلایی استفاده کنید. این تکنیک یکی از بهترین تکنیک‌های غلبه بر اهمال کاری است. برای انجام این تکنیک همین حالا از خودتان بپرسید چه کارهای عقب افتاده‌ای را می‌توانم در ۵ دقیقه انجام بدهم؟ کارهایی مثل تماس با دوستان، پرداخت قبوض، گردگیری، گرفتن وقت دکتر، چیدن ظرف ها در ماشین ظرفشویی و ... سپس زمان را روی ۵ دقیقه تنظیم و شروع کنید.


از تکنیک 15 دقیقه بهره بگیرید

اگر برای  شروع کار ارزشمندی مثل آموختن زبان جدید یا مهارتی که برایتان ضروری است، خواندن کتاب مورد علاقه تان یا نوشتن مقاله ای برای دانشگاه دچار تعلل و اهمالکاری شده اید، روزی 15 دیقه. نه بیشتر و نه کمتر برای آن کار مهم وقت بگذارید؛ به خاطر داشته باشید اولین قدم، همیشه سخت ترین قدم است؛ 15 دقیقه زمان کوتاهی در 24 ساعت است؛ اما اطمینان داشته باشید با کمی پیشرفت در کارتان، انگیزه ای برای سرعت گرفتن و به فرجام رساندن کار در شما ایجاد می شود.


هیچ وقت تسلیم نشوید

به خاطر داشته باشید برنده همه مسابقات زندگی، کسی است که همواره تاب آوری بیشتری دارد. جیم ران می گوید که انضباط و عمل کردن به کارها مطابق یک لیست، درست است که کمی دشوار است و وزن دارد ولی وزن آن یک گرم است ولی آه و حسرت و افسوس و پشیمانی، یک تن وزن دارد. از این رو داشتن یک برنامه خوب و تسلیم نشدن در برابر سختی ها ما را از اهمالکاری دور می کند و هرچند شاید امروز چندان خوشایند نباشد، اما فردایی دلچسب را رقم می زند.


از خود سوال کنید

همین امروز از خود سوال کنید و فکر کنید شما چه چیزهایی را به تعویق می اندازید. از خود سوال کنید که اگر بیشتر از این درکارهایتان تعلل کنید، چه چیزهایی از دست می‌دهید و متحمل چه عواقبی خواهید شد؟ تنها متوجه تاثیرات آنی نباشید.

عواقب و تاثیرات بلندمدت به تعویق انداختن‌های همیشگی خود را به دقت به یاد آورید: توقف در طی مدارج شغلی، زیان های مالی، به خطر افتادن سلامتی یا آسیب دیدن روابطتان با دیگران. اهمالکاری نتایج ناخوشایندی به همراه دارد که افسردگی، اضطراب، افت عملکرد در همه زمینه ها از جمله مالی، شغلی و تحصیلی از جمله آنهاست؛ پس تا دیر نشده دست خودتان را بگیرید و از مرداب آن خود را بیرون بکشید./ ایران‌آنلاین

 

 

 

 

 

 

کپی