اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰

یادی از خلبان شهید غلامرضا چاغروند

یادی از خلبان شهید غلامرضا چاغروند

شهادت نیروهای هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران هریک به سهم خود بیان کننده حماسه ‌ای زیبا است و شهادت خلبان غلامرضا چاغروند نیز از این پدیده مستثنی نیست.

سرهنگ  دوم خلبان بهرام مرادی در یادداشتی یاد و خاطره خلبان شهید غلامرضا چاغروند را گرامی داشته است.

غلامرضا چاغروند سال ۱۳۵۳ در هوانیروز استخدام شد و پس از گذراندن دوره های (نظامی – زبان انگلیسی – پرواز بالگرد) در تهران و پایگاه مرکز آموزش اصفهان، با درجه ستوانسومی و پرواز با «بالگرد ۲۱۴ » به پایگاه هوانیروز کرمانشاه منتقل شد.

خلبان چاغروند نیز همانند دیگر نیروهای هوانیروز با آغاز جنگ تحمیلی، به جبهه ‌های جنگ غرب و جنوب شتافت و جان‌فشان پرواز کرد. آخرین ماموریت این خلبان جسور و با ایمان هوانیروز در بعد از ظهر ۱۲ مهرذکاه ۱۳۵۹ بود. در آن روز، چاغروند و کمک خلبان ستوانیار حسین مصری و «کروچیف(مهندس پرواز)» گروهبان‌یکم عادل موسوی عازم ماموریتی از کرمانشاه به ایلام و دهلران می ‌شوند.

آنها پس از انجام مأموریت در دهلران، با سوار کردن ۷ نفر نظامی (ستوانیار حشمت اله شایان، ستوانیار آزادی، استوار خانی آبادی، گروهبان درویشی، گروهبان اقبالی، گروهبان نجفی و کارمند عطایی) عازم بازگشت می شوند. در مسیر زمانی که به منطقه­‌ای با نام دهات جالیز (بین موسیان و دشت عباس قرار دارد)، می شوند، بالگرد آنان مورد اصابت گلوله دشمن قرار می­‌گیرد و ضمن آسیب رسیدن به بالگرد، کمک خلبان نیز مجروح می­‌شود.

خلبان چاغروند که بر اثر آسیب دیدگی بالگرد قادر به پرواز نبوده، برای سالم ماندن سرنشینان اقدام به فرود اجباری در بین نیروهای دشمن می کند.

دشمن با اسارت بالگرد و سرنشینان یک مصاحبه رادیویی برای خوراک تبلیغاتی در همان محل تدارک می‌بیند اما خلبان چاغروند در مقابل خواسته آنها مبنی بر اسائه به ساحت امام و مسئولان، مقاومت می‌کند به همین خاطر همان جا او را شهید و دفن می ‌کنند.

بازنگشتن بالگرد به پایگاه کرمانشاه تا مدتی در هاله ابهام می ماند تا اینکه مصاحبه چند نفر از سرنشینان بالگرد از رادیو عراق شنود می شود. اقوام خلبان چاغروند با اطلاع از این شنود به کمیته هلال احمر مراجعه و خواهان وضعیت او می­‌شوند که مسئولین از نبودن نام او در اسرا خبر می دهند. آنها این پیگیری را ادامه داده و از طریق نامه ‌نگاری عادل موسوی با خانواده­‌اش پی به شهادت خلبان چاغروند می­‌برند.

قسمتی از متن نامه عادل موسوی به شرح زیراست: «ما درظهر همان روز یعنی ۱۳۵۹/۷/۱۲ در مرز دهلران اسیر شدیم. خلبان چاغروند شهید شد و خلبان حسین مصری را که تیر خورده بود به بیمارستان بردند. به خانواده‌های  آنها اطلاع دهید.»

نیروهای تجسس هوانیروز پس از مدتی لاشه سوخته بالگرد را پیدا و به استناد نامه موسوی، خلبان چاغروند را در لیست شهدا منظور می­‌کنند.

در تاریخ ۱۳۶۲/۱۲/۴ به روایتی یک آزاده و به روایتی دیگر، چوپانی به اشتباه به پایگاه هوایی دزفول مراجعه و اطلاع می­‌دهد که ناظر تیرباران یکی از خلبان­‌های نیروی هوایی ایران به دست دشمن در منطقه بوده است.

تیم تجسس نیروی هوایی زمانی که محل مورد نظر را شکافته و تجسس می کند با اسکلتی مواجه می­‌شود که لباس‌هایش پوسیده و تنها پلاک هویتی با نام خلبان هوانیروز غلامرضا چاغروند به جای مانده است. به هوانیروز اطلاع می‌دهند. مزار خلبان غلامرضا چاغروند با درجه سرلشکری و با عنوان ذبیح لرستان در آمار شهدای جنگ منظور می‌شود و مزارش در گلستان شهدای خرم آباد قرار دارد.

ایسنا/

کپی