اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • دوشنبه ۲۹ شهریور ۱۴۰۰

دوران آشنایی؛ آری یا خیر؟

دوران آشنایی؛ آری یا خیر؟
مینانبئی

عده ای براین باورند که ازدواج های سنتی، که دختر و پسر یکدیگر را نمی دیدند و خانواده ها برای جوانان تصمیم می گرفتند، موفق تر بوده است؛ و علاقه، پس از ازدواج به وجود می آید. شماری امروزی تر فکر می کنند و می گویند دوران این دیکتاتوری ها گذشته است و دختر و پسر باید با چشم باز یکدیگر را ببینند و در دوره آشنایی به طور کامل بشناسند و سپس با آگاهی انتخاب کنند.

وقتی سخن از زندگی مشترک به میان می آید، قصه همراهی یک عمر است. عمر با ارزشی که اگر راه و همراه را درست انتخاب کنیم، زندگی در مسیر سبز رشد و لذت و تعالی می افتد و اگر جز این باشد و یار ناموافقی برگزینیم، بازنده بازی زندگی خواهیم بود؛ شاید بتوان بی اغراق گفت که ازدواج، مهم ترین تصمیم زندگی هر شخص و از این رهگذر نیازمند بررسی بسیار است.

گفت و گو با پریسا عزیزی خرشکی ، روانشناس و مشاور خانواده حاوی نکات در خور تاملی درباره ضرورت دوران آشنایی و باید و نباید های آن است:


در جایگاه روان شناس و مشاور خانواده بفرمایید که دوران آشنایی پیش از ازدواج از نگاه شما ضروری است یا خیر؟

بی تردید جوانان باید پیش از ازدواج دوران آشنایی داشته باشند؛ اما این آشنایی شروطی دارد. جوانان امروز، دوران دوستی دارند و در این دوران دوستی تبادل احساس می کنند؛ نه تبادل اطلاعات یعنی کودک درونشان باهم درگیر است، نه بالغ شخصیت آنها و در این دوران تنها به گشت و گذار و خوشی می پردازند و در مورد اهداف و دیدگاه هایشان باهم صحبت نمی کنند.

در نتیجه تنها بخش هیجانی عشق افزونی می یابد و مدام بالا می رود و بالا می رود و سبب می شود که دو جوان، نکات منفی یکدیگر را نبینند.
 

باید و نبایدهای دوران آشنایی از نگاه شما چیست؟

مهم ترین نکته این است که آشنایی به قصد ازدواج باشد؛ نه بی هدف و برای وقت گذرانی و خوش باشی.

نکته دوم این که خانواده ها باید در جریان این آشنایی باشند و ارتباط دختر و پسر با نظارت خانواده ها رخ دهد و رفت و آمدها صورت گیرد.

سوم این که رفت و آمدها به منظور شناخت هرچه بیشتر باشد و همه چیز به پرسش و پاسخ کشیده شود تا به درکاملی از وضعیت و ویژگی های یکدیگر بینجامد. این سئوالات می تواند از از علایق و سلایق تا دوران کودکی، ارتباط با والدین، با خواهر و برادر ها، فامیل و ... باشد.

چهارم، دختر و پسر باید در این دوران با هوشمندی و ذکاوت در قرارهای ملاقات، بدقول و خوش قول بودن، خسیس و دست و دلباز بودن، برخوردهای نرمال یا عصبی، خوشرو یا بدخلق بودن و دیگر رفتارهای اجتماعی از جمله آداب غذا خوردن و تعامل با دیگر افراد را زیر نظر بگیرند و به این ترتیب طرف مقابل را محک بزنند.

نکته پنج، حتما به اتفاق یکدیگر نزد یک مشاور بروند؛ درست است که ازدواج به قول قدیمی ها هندوانه سربسته است؛ اما مشاوره به شما کمک می کند تا یک برش از این هندوانه برای شما باز شود و با شناخت علائم هشدار دهنده ، اختلالات، اختلافات و مشکلات خاص، تا 50درصد برای شما در انتخاب شناخت حاصل شود و کمک کننده باشد و انتخابی آگاهانه صورت پذیرد.


علائم هشداردهنده در دوران آشنایی چیست؟

علائم هشداردهنده، صفاتی است که حتما باید در جوانان در آستانه ازدواج بررسی شود. به برخی از این صفات در ادامه اشاره خواهم کرد: نخست، مسئولیت پذیری.

مسئولیت پذیر بودن یکی از ویژگی های بسیار مهمی است که اگر شخصی در خود احساس نکند، آماده ازدواج نیست.دوم، بلوغ و پختگی، که به هیچ رو به سن افراد ربط ندارد. سوم، وابستگی بیمارگونه به چیزی یا شخصی؛ مثلا فردی به پدر یا مادر خود به شکلی افراطی وابسته باشد یا این که شغلش همه زندگیش باشد. چهارم وابستگی به مواد مخدر و الکل است که مشکلات بسیاری در پی دارد. پنجم، چشم چران بودن و ششم، کنترل گربودن است.


معیارهای اصلی در یک ارتباط و انتخاب سالم از نظر شما چیست؟

ملاک اول و اصلی، سلامت روان است.

دوم داشتن دوران آشنایی زیر نظر والدین و ارتباط خانوادگی در آن دوران چرا که خانواده بستر رشد و سلامت و شخصیت انسان است و ریشه و اصالت فرد را می نمایاند.

سوم پختگی و بلوغ اقتصادی که درباره پسران، یعنی اینکه فرد خود از عهده زندگی برآید؛ نه اینکه خانواده بگوید: ما تأمین و حمایت می کنیم و اساسا این یک مرحله از رشد است و باید فرد بتواند در آن ثبات داشته باشد.

چهارم، آمادگی ازدواج از هرنظر و نه به واسطه تحمیل هایی نظیر فشار خانواده، نیاز جنسی، فرار از محیط خانه، احساس تنهایی و ... چرا که این ها دلایل درستی برای ازدواج نیست.

پنجم، داشتن شغل مناسب، تعهد، مسئولیت پذیری، اهل کار و تلاشگر بودن، به ویژه برای پسرها چون در فرهنگ ایرانی مرد تکیه گاه زن است و  ششم برای در هر دو جنس، وجود حجب و حیا بسیار مهم است. متاسفانه در بعضی از خانواده ها مرزها فرو ریخته است و پرده دری صورت می گیرد که برای زندگی مشترک بسیار خطرناک است.
 

آیا دختران و پسرانی که علیرغم ابراز عشق و علاقه، پیوسته با یکدیگر یا با خانواده های یکدیگر در دوران آشنایی بحث و مجادله و درگیری دارند، می توانند زندگی موفق و در آرامشی در آینده داشته باشند؟

این گونه ارتباط دو حالت دارد. دو نفردر چنین روابطی یا مهارت ارتباط سالم را ندارند یا این که مورد مناسبی برای یکدیگر نیستند که معمولا دومی صادق است؛ ولی چون جوانان دچار هیجان هستند و به یکدیگر وابستگی – نه دلبستگی- به سبب عادت پیدا کرده اند، به رفتارهای ناراحت کننده و نادرست همدیگر تن در می دهند.  و متوجه نیستند که این نبود تناسب، لحظاتشان را با فشارهای روحی و جسمی خراب می کند.

ما بارها و بارها از مسئولین خواسته ایم که مشاوره و آموزش های مهارتی پیش از ازدواج نیز مانند آزمایش خون و ... اجباری شود؛ چرا که آموختن این باید ها و نباید ها جز ضروری شروع یک رابطه، آن هم رابطه ای به این مهمی است که اگر در مسیر درست هدایت شود، جز مرگ نباید سببی برای جدایی اش باشد؛ نه این که به شش ماه و یک سال نرسیده، به طلاق بینجامد./ ایران‌آنلاین 

 

 

 

 


 

کپی