اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • سه شنبه ۴ آبان ۱۴۰۰

چگونه تغییرات زندگی را مدیریت کنیم؟

چگونه تغییرات زندگی را مدیریت کنیم؟
مینا نبئی

تغییر چیست؟ تغییرات برچند نوعند و چه تاثیری در زندگی ما دارند؟ اهمیت پذیرش تغییرات چیست؟ آیا باید با تغییراتِ زندگی، تغییرکرد؟ چه واکنشی در برابر تغییرات ناخواسته و ناگهانی داشته باشیم؟ در چه چیز و چه کسی باید تغییر ایجاد کنیم؟ برای تغییر از کجا باید آغاز کنیم؟ و چرا تغییرکردن سخت است؟ این‌ها پرسش‌هایی است که برای رویارویی با تغییرات و تجربه زندگی بهتر باید به آنها پاسخ داد و نسبت به آنها آگاه بود.

تغییر چیست؟
تغییر در تعریف، رفتن از یک وضعیت به وضعیت دیگر است و مهم‌ترین موضوع در تغییر، حرکت و پویایی است. در واقع تغییر و دگرگونی در ذات و ماهیت زندگی جاری است؛ از این رو هیچ روز و ساعتش شبیه هم نیست؛ رابرت کیوساکی، تاجر، نویسنده و معلم آمریکایی ژاپنی، می‌گوید: تغییرنکردن در دنیای همواره درحال تغییر، غیرممکن است؛ عامل انسانی تغییر، که در اصطلاح «کارگزار تغییر» نامیده می‌شود، همواره نخبگان و فرهیختگان هر جامعه هستند. آنها این تغییر را نخست در ذهن و نگرش و عادات و رفتارهای خود و سپس در تغییر وضعیت موجود به وضعیت مطلوب ایجاد می‌کنند.

انواع تغییر
تغییرات به دو گونه در زندگی بشر وجود دارند: 1. تغییرات اختیاری و خودخواسته 2. تغییرات جبری و ناخواسته

تغییرات اختیاری
واژه تغییر، برای هریک از ما معنایی دارد. خوب و بدش آنقدر نسبی است که برخی اصلا زیر بارش نمی روند و شماری از هر فرصتی  بهره می‌جویند تا تغییری بهینه در زندگی، شغل یا روابطشان ایجاد کنند. مصداق گروه اول، آن دسته از آدم‌هایی هستند که فقط غذاهای همیشگی را می‌خورند و از مسیر همیشگی تردد می‌کنند؛ اما گروه دوم، کسانی هستند که همواره زندگی را برای خود تازه نگه می‌دارند و تن به روزمرگی‌ها نمی‎دهند. آنها همیشه به دنبال مزه‎های جدید و تجربه‌های نو و روابط گسترده هستند. این گروه باید دقت کنند که اگر عامل تغییری هستند، با برنامه‌ریزی، هدفمندی، آگاهی و شناخت کامل از همه تبعات مثبت و منفیِ آن تغییر، دست به اقدام بزنند.

تغییرات جبری
تغییرات ناخواسته و جبری برخلاف تغییرات اختیاری، خارج از اراده فرد اتفاق می‌افتند و شامل تغییراتی جدی‎تر در کار، زندگی و ارتباطات است. اتفاقاتی که گاه از آنها با واژگانی چون تقدیر و سرنوشت و جبر یاد می‌کنیم و نمی‌توان از زیر آن‌ها شانه خالی کرد.

4 نوع واکنش در رویارویی با تغییرات
با این که تغییر برای همه دشوار است و مردم همواره آستانه عادت و امنیت خویش را بیشتر می‌پسندند؛ اما آدم‌ها واکنش‌های متفاوتی در برابر تغییرات دارند؛ برخی انعطاف‌پذیرند و با تغییرات زمان و زمانه تغییر می‌کنند؛ گروهی در برابر تغییرات مقاومت می‌کنند و می‌جنگند و آسیب می‌بینند؛ شماری از مردم نیز کمی متفاوت‌ترند و اگرچه خودشان داوطلب تغییر نیستند و کم‌و‌بیش به داشته‌ها و نداشته‌ها و باورها و افکار قدیمی و مدل‌های ذهنی‌شان چسبیده‌اند، اما می‌شود با کمی پافشاری آنها را از پیله تنگ و تاریکشان رهانید. گروه دیگری هم هستند که همیشه و افراطی در حال تغییرند و مدام از این شاخه به آن شاخه می‌پرند و آرام قرار ندارند و هر لحظه خود را در قالی جدید می‌ریزند. زندگی آنها هیچ شکل مشخصی ندارد؛ و مدام در حال عوض کردن خانه یا شغل یا دوستان یا در سفر هستند و گویی هیچ چیزشان بوی آشنا نمی‌دهد و در میان این همه همهمه خود و زمان را گم می‌کنند و فراموش می‌کنند که زمان طلایی بودن و آرام و قراریافتن را در این بی‌قراری‌ها دارند از دست می‌دهند.

با 7 گام هر تغییری را مدیریت کنیم
باید به خاطر داشته باشیم که در زندگی همواره تغییرات ناگهانی یا ناخواسته‌ای رخ می‌دهند.

پس در گام نخست، به جای گم کردن دست و پایمان، باید هوشیار و مراقب باشیم تا حرکت خزنده تغییرات را در پیرامون خود به موقع دریابیم و با پایش تغییرات کوچک، قدرت پیش‌بینی تغییرات بزرگ و آمادگی رویارویی و کنار آمدن با آنها را پیدا کنیم و دست به انتخاب‌های آگاهانه بزنیم.

درگام دوم باید تلاش کنیم که بر دلهره‌ها و ترس‌هایمان چیره شویم؛ چرا که این ترس‌ها، تنها، کارکرد منفی ذهن ماست و رویارویی با تغییرات، بسیار راحت‌تر از فکرکردن درباره آنها است.

در گام سوم، باید در برابر تغییرات، به پذیرش برسیم؛ چرا که بسیاری از تغییرات، ما را به رشد و شرایط بهتر می‌رساند؛گاهی این تغییرات حتی می‌تواند تا سرحد از دست دادن یک عزیز دردناک باشد؛ اما چاره‌ای نیست؛ باید پذیرفت که زندگی همین از دست دادن‌ها و به دست آوردن‌ها است. اگر نتوانیم با آن سازگار شویم، تمام قوایمان را برای ادامه مسیر از دست خواهیم داد.

در گام چهارم، به تغییر از دیدگاه تنوع نگاه کنیم؛ و با آن سازگارشویم و در برابر آن مقاومت نکنیم: ژان پیاژه، روان‌شناس مشهور سوئیسی، می‌گوید: «هوش عبارت از توانایی سازگاری با محیط، به‌ویژه، محیط جدید است.»

در گام پنجم، تاب‌آوری خود را افزایش دهیم: تاب‌آوری یعنی انعطاف پذیری در تفکرات، احساسات و رفتارها در مواجهه با سختی‌های زندگی و دوره‌های طولانی تحت فشار بودن، به طوری که، پس از طی بحران، قوی‌تر، داناتر و توانمندتر شده باشیم.

در گام ششم، با تلاش به کسب مهارت بپردازیم؛ در واقع ما توپ نیستیم که به زمین بخوریم و خودمان بلند شویم. از نو برخاستن از میانه فشار تغییرات، نیازمند تلاش و توانمند شدن به فنون و مهارت‎‎ هاست.

در گام هفتم، باید دل به کار بدهیم و با اعتماد و اطمینان به آنچه پیش رو است، بنگریم تا نبوغ و خلاقیت منحصر به فرد ما، رهبری‌مان کند.

بسیاری از اوقات نبوغ ما در سختی‌ها گل می‌کند؛ پس باید سختی‌های اولیه تغییر را با لذت‌های در راه، تاخت بزنیم و باور کنیم که همیشه راهی هست؛ و حتی اگر در هزارتوی تغییر، بارها گم شویم؛ سرانجام خود را پیدا خواهیم کرد./ ایران‌آنلاین 

 

 

 

 

 

 

کپی