اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • شنبه ۹ مرداد ۱۴۰۰
اصغر فرهادی یکی از برندگان جشنواره کن برای فیلم «قهرمان» شد

جایزه بزرگ

جایزه بزرگ
وصال روحانی خبرنگار

فرهادی و جوهو کوزمانن، کارگردان فنلاندی به طور مشترک برنده جایزه بزرگ هفتاد و چهارمین جشنواره فیلم کن شدند

هفتادوچهارمین دوره جشنواره فیلم کن فرانسه پس‌ از نمایش 450 فیلم طی 11 روز سرانجام شنبه شب پایان گرفت و نخل طلای بهترین فیلم به «تیتان» اهدا شد که کاری جنایی و دلهره‌آور از جولیا دوکورنائو فرانسوی است و «جایزه بزرگ» گراند‌پری هم که دومین جایزه این جشنواره به حساب می‌آید، به طور مشترک به فیلم «یک قهرمان» ساخته جدید اصغر فرهادی از ایران و «دپارتمان شماره6» به‌کارگردانی جوهو کوزمانن از فنلاند اختصاص یافت. بزرگ‌ترین و عجیب‌ترین اتفاق این شب این بود که اسپایک لی کارگردان معروف و سیاهپوست امریکایی و رئیس هیأت ژوری جشنواره در 63 سالگی با ارتکاب اشتباهی که از مجریان 40 سال جوانتر از او هم سر نمی‌زند، اسم فیلم فاتح نخل طلا را در همان شروع مراسم پایانی آورد، حال آنکه نام فیلم برنده همیشه در پایان مراسم و به‌عنوان بهترین و مهم‌ترین جایزه می‌آید. بنابراین تمامی دقایق بعدی مراسم صرف تلاش مشترک اسپایک لی و سایر مجریان مهم‌ترین جشنواره جهان به قصد رفع این اشتباه و حفظ هیجان و انتظاری شد که در هر بیننده مراسم و نزد تماشاگران تلویزیونی وجود داشت و طبعاً با شنیدن زودهنگام نام «تیتان» و دو کورنائو رخت بربست. برای لی چاره‌ای جز عذرخواهی بابت اشتباهش نماند ولی از تماشاگران خواست یک شانس دوم برای اعاده حیثیت به او بدهند!
کاری که هیولاوار است!
دوکورنائو به دومین زن تاریخ تبدیل شد که جایزه نخست کن را تصاحب کرده است و نفر اول انجام دهنده این مهم جین کمپیون فیلمساز زن نیوزیلندی است که در سال 1993 نخل طلای کن را به‌خاطر ساخت فیلم دراماتیک و رمانتیک «پیانو» به طور مشترک با «چن کایگه» چینی (به‌سبب ارائه فیلم تاریخی و رمانس «خداحافظ محبوبه‌ام») به‌دست آورد. دوکورنائو پس‌ از آمدن به روی صحنه برای دریافت جایزه‌اش گفت: «مراسم اهدای جوایز کن را از دوران کودکی‌ام از تلویزیون تماشا می‌کردم و همیشه مطمئن بودم که فیلم‌های برنده جوایز از بهترین‌های سال هستند ولی همین حس و اطمینان را نسبت به فیلم فعلی‌ام ندارم. شاید همچنین احساسی را هم فیلمسازی داشته باشد و کمتر کسی حس کند که فیلمش کامل و کم نقص است. در هر حال از هیأت داوری تشکر می‌کنم زیرا در سال‌های اخیر کوشیده با پخش کردن جوایز بین فیلم‌ها و هنرمندان با ملیت‌ها و طبایعی مختلف به همگان بها و امید بدهد و حتی فیلم هیولاوار مرا نیز پاس داشته است!»
برنده‌ای که از ترس «بالا آوردن» حرف نزد!
اگر «تیتان» متمرکز بر یک قاتل سریالی و سرشار از اتفاقات غریب است (پیتر بردشا و منتقد معروف روزنامه‌ گاردین آن را «احمقانه و بدون منطق» خوانده است) فیلم‌های هیولاوار دیگری را هم داشتیم که در کن مورد تقدیر قرار گرفتند و یکی از آنها «نیترام» بود که ساخته جاستین کورزل استرالیایی و مثل «تیتان» یک کار جنایی و پردلهره است و جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره را توسط کالب لاندری جونز به‌دست آورد. این فیلم درباره یک کشتار جمعی واقعی است که در سال 1996 در بندر آرتور استرالیا روی داد و شدت حیرت لاندری جونز از تصاحب این جایزه به حدی بود که به‌رغم آمدن روی صحنه از ادای هرگونه نطقی صرف‌نظر کرد، زیرا به ادعای خودش اگر دهان باز می‌کرد، از شدت شوک وارده هرچه خورده بود، بالا می‌آورد!
شریک اصغر فرهادی در تصاحب «جایزه بزرگ» جشنواره هم که جوهو کوزمانن فنلاندی خالق جوان فیلم «دپارتمان شماره6» است، چنان از شنیدن نامش به‌عنوان یکی از دو فاتح این عنوان شگفت‌زده شد که رفتارش حاضران را متحیر کرد و با هر حرکتش می‌گفت که اصلاً انتظار حضور در جمع برگزیدگان جشنواره  را نداشته که به‌رغم تعطیلی دوره گذشته‌اش (به سبب بسط کرونا) و  امسال با دوماه تأخیر در برگزاری دوره هفتاد و چهارم آن، همواره بالاتر از ونیز و برلین برترین جشنواره سینمای جهان به حساب آمده است.
بدترینی که بهترین شد
در چنین فضا و پس‌زمینه‌ای جایزه بهترین بازیگر زن «کن 2021» هم سهم رناته رینسو نروژی شد که در فیلم «بدترین انسان در جهان» ساخته یواخیم تری‌یر رل زن جوانی را بازی می‌کند که دائماً خود را بابت بلاتکلیف ماندن و عدم انتخاب راه آینده‌اش ملامت می‌کند و حتی به‌خواستگارانش هم جواب روشنی نمی‌دهد. عنوان بهترین کارگردان جشنواره نیز به لئوز کاراکس فرانسوی رسید که فیلم افتتاحیه جشنواره را رو کرد. این فیلم «آنت» نام دارد و یک موزیکال تراژیک است که یک زوج هنری(با بازی آدام درایور امریکایی و ماریون کورتیلار فرانسوی) را به تصویر می‌کشد. زوجی که بیرون از صحنه ارتباط مناسبی دارند اما رقابت‌های درون صحنه و الزام‌های حرفه‌ای آنها را به تقابل و برخورد وا می‌دارد.
جایزه برترین سناریو هم به ریوسوکی هاماگوچی ژاپنی رسید که فیلم سه‌ساعته «اتومبیل مرا بران» به کن امسال آورده بود. هاماگوچی این سناریو را بر اساس یک داستان کوتاه با همین نام نوشته هموطنش هاروکی موراکامی نگاشته و عمق و غنای این کار را با تصویر سازی‌هایش بیشتر کرده است.
اختلاف نظر داوران
جایزه ویژه هیأت داوری هم دو برنده مشترک داشت تا مشخص شود که اولاً رقابت‌ها تنگانگ بوده و ثانیاً هیأت داوری جشنواره با داشتن اکثریت زن، نتوانسته است به یک اجماع مشخص برسد و تضاد بین آرای آنها فراوان بوده است. از اعضای زن این هیأت می‌توان به مگی جیلنهال بازیگر امریکایی، جسیکا هاسنر کارگردان اتریشی، ملانی لوران بازیگر و کارگردان فرانسوی و میلن فارمر خواننده فرانسوی اشاره کرد. در چنین فضایی دیگر جایزه مورد توجه جشنواره که همان «دوربین طلایی» بود و هر ساله به بهترین سازنده «فیلم اولی»ها تعلق می‌گیرد، به «مورینا» ساخته آنتونتا الامات کاسی یانوویچ اهدا شد که یک فیلمساز زن است و فیلمش را پیرامون زن جوانی ساخته است که در یک جزیره کم سکنه زندگی می‌کند و پس از ورود یک مرد تازه به این مکان زندگی و دیدگاه‌هایش عوض می‌شود. فاتح این قسمت براساس آرای هیأتی مشخص شد که سرکردگی آن با هنرمند زنی به‌نام ملانی تیه‌ری بود و از بین 31 فیلم اولی صورت گرفت که به «کن 2021» راه یافته بودند.
کپی