اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • سه شنبه ۵ مرداد ۱۴۰۰
اتاقی که در آنجا اتفاق افتاد

اجرا شدن طرح زلنسکی برای مبادله زندانیان

اجرا شدن طرح زلنسکی برای مبادله زندانیان
مسعود میرزایی،بهجت عباسی

بعد از پشت سرگذاشتن تعطیلات مربوط به «روز کارگر» (اولین دوشنبه ماه سپتامبر در امریکا روز کارگر و تعطیل عمومی است)، روز سه شنبه را در کاخ سفید و به پیگیری مسائل مربوط به اوکراین گذراندم.

 در همان روز جینا هاسپل رئیس سازمان سیا و تیم اطلاعاتی را که برای برگزاری جلسه توجیهی با رئیس جمهوری آمده بودند، دیدم. هاسپل (به شوخی) گفت: «دیگر حق نداری این کار انجام دهی؟»، من گفتم: «چه کاری؟»، هاسپل گفت: «یک هفته همه چیز را رها کن و دور شو از این شرایط.» و همه ما خندیدیم. روز چهارم سپتامبر با پنس که هنوز در اروپا (در تفرجگاه و باشگاه گلف ترامپ در جمهوری ایرلند) بود، صحبت کردم. پنس تحت تاثیر شخصیت و عملکرد زلنسکی قرار گرفته بود و جمع بندی خود را از دیدارش با زلنسکی در اختیار ترامپ قرار داده بود. او به رئیس جمهوری گفته بود: «پیشنهاد من و پیشنهاد متفق القول مشاوران شما این است که ما این 250 میلیون دلار کمک نظامی به اوکراین را به جریان بیندازیم.» پنس همچنین به ترامپ پیشنهاد کرده بود که در حاشیه اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک با زلنسکی دیدار کند. معاون رئیس جمهوری گفت که به نظر او ترامپ به دنبال این است که با تایید کمک های نظامی به اوکراین یک جریان خبری درست کند. پنس تاکید کرد که این موضوع فقط بین خودمان بماند. همزمان رسانه ها بو می کشیدند و کم کم ارتباط میان کمک های نظامی امریکا به اوکراین و علاقه شخصی و وسواس گونه ترامپ به فعالیت های انتخاباتی هیلاری کلینتون در سال 2016 و جو بایدن در سال 2020 را حس می کردند. مخالفت فراحزبی و فراجناحی اعضای کنگره با متوقف ماندن کمک های نظامی اوکراین روز به روز تشدید می شد (با توجه به ناکام ماندن تلاش های دیگر، من شخصاً امیدوار بودم که مخالفت های اعضای کنگره منتج به نتیجه شود). با این وجود رسانه ها تقریباً اواخر ماه سپتامبر از آنچه که تقریباً قبل از 25 ژوئیه در پشت صحنه در جریان بود، آگاه شدند.
در پایان همان هفته، طرح زلنسکی برای مبادله زندانیان با روسیه با موفقیت اجرایی شد که اقدام مثبتی بود و به نظر می رسید که از نظر ترامپ هم برای آزاد کردن کمک های نظامی امریکا به اوکراین کفایت می کرد. صبح روز نهم سپتامبر با پمپو و عصر همان روز با اسپر در مورد اوکراین رایزنی کردم و در هر دو مورد تاکید داشتم که باید قبل از پایان ماه سپتامبر (پایان سال مالی) تلاش کنیم از کنگره مجوز قانونی بگیریم که زمان لازم را برای تصمیم گیری در مورد کمک های نظامی اوکراین در اختیار داشته باشیم. البته عصر روز چهارشنبه 11 سپتامبر ترامپ تصمیم گرفت که اعتبارات مربوط به کمک های اوکراین را آزاد کند. در آن موقع من دیگر مسئولیتی نداشتم و یک شهروند عادی بودم.
****
ترامپ حدود ساعت دو بعد از ظهر روز دوشنبه 9 سپتامبر مرا به دفتر خود در اتاق بیضی فراخواند و ما دو نفری با هم صحبت کردیم. ترامپ از پوشش رسانه ای مسائل مربوط به افغانستان و لغو نشست برنامه ریزی شده با طالبان در کمپ دیوید و واکنش منفی و گسترده اعضای کنگره از جمله جمهوریخواهان به معامله با طالبان و دعوت اعضای این گروه به کمپ دیوید، گلایه کرد. البته باعث و بانی اکثر واکنش های منفی، خود رئیس جمهوری، و بویژه توئیت های غیرعاقلانه او بوده است. در کمال تعجب قبل از توئیت های ترامپ هیچ مطلبی درباره کمک های نظامی اوکراین به رسانه ها درز نکرده بود ولی توئیت های او مثل این بود که دریچه دیگ جوشان اخبار را منفجر کرده باشند. رئیس جمهوری از اینکه به عنوان فردی احمق تلقی شود، عصبانی بود، البته هیچ کس او را چنین توصیف نکرده بود. ترامپ خطاب به من گفت: «بسیاری از افراد تو را دوست ندارند. آنها معتقدند که تو اخبار را به رسانه ها درز می دهی و همچنین کار تیمی و گروهی را دوست نداری.» اصلاً دلم نمی خواست این حرف ها بدون پاسخ بماند و به همین دلیل گفتم: من خودم ماه ها است که هدف اخبار منفی هستم که علیه من به رسانه ها داده می شود. بسیار خوشحال می شوم که بتوانم جزییات این کارزار منفی علیه خودم را تشریح کنم. همچنین بسیار خوشحال می شوم که برای شما توضیح دهم اخبار و اطلاعات از کجا و توسط چه کسانی به رسانه درز داده می شوند (من معتقد بودم که درز اخبار به رسانه ها اکثراً توسط پمپئو و مولوینی هدایت می شد).
در مورد ادعای درز اخبار به رسانه ها از ترامپ خواستم همه اخبار مثبتی را که در مورد من در نیویورک تایمز، واشنگتن پست و سایر رسانه ها وجود دارد، بررسی کند تا معلوم شود که چه کسی اخبار و رویدادهای کاخ سفید و دولت را به رسانه ها درز می دهد. تاکید کردم که هیچ خبر مثبتی در این رسانه ها در مورد من پیدا نمی شود. ترامپ به طور خاص در مورد مذاکره با طالبان سوال کرد و من پاسخ دادم: من فقط گفته ام که تعهدات و مطالبی که طالبان مطرح می کنند باید به طور جدی مورد راستی آزمایی قرار گیرد و من هرگز توافقی را که وزارت خارجه به دنبال آن است، امضا نمی کنم. در این لحظه ترامپ انگشت خود را به سمت من اشاره رفت و گفت: «من هم موافقم.» ترامپ مجدداً گلایه های خود را از سر گرفت و گفت: «تو هواپیمای اختصاصی خودت را در اختیار داری»، که به طور خلاصه توضیح دادم که این حرف درست نیست؛ «من همه ماموریت های رسمی خودم را با استفاده از هواپیماهای نظامی انجام می دهم و در این کار من دقیقاً روالی را که مشاوران پیشین امنیت ملی و بسیار از مقامات ارشد دخیل در مسائل امنیت ملی داشته و دارند، تعقیب کرده ام. من این مقررات را ننوشته ام، من هم مثل اسلاف خود آنها را اجرا می کنم.» می دانستم که این موضوع به طور خاص توسط مولوینی مطرح و پیگیری می شود، او در واقع منبع بسیاری از این اطلاعات مزخرف بود. رئیس جمهوری در ادامه اظهارداشت: «تو همه افراد خودت را وارد تشکیلات شورای امنیت ملی کرده ای»، این هم از جمله موضوعاتی بود که مولوینی همواره نسبت به آن اعتراض داشت. البته ترامپ مدعی بود که بسیاری از اعضای شورای امنیت ملی در واقع عضو «دولت پنهان» هستند.
در این لحظه من از صندلی خودم که درست مقابل میز رزولوت قرار داشت، برخاستم و خطاب به ترامپ گفتم: «اگر شما به دنبال این هستید که من دولت را ترک کنم، این کار را خواهم کرد.» ترامپ در پاسخ گفت: «اجازه بدهید صبح فردا در این باره صحبت می کنیم.»
این آخرین مکالمه من با ترامپ بود. حدود ساعت دو و نیم اتاق بیضی را ترک کردم و به دفترم در بال غربی کاخ سفید رفتم. آنچه را که بین من و ترامپ گذشته بود به کوپرمن و «سارا تینسلی» (مدیر ارتباطات شورای امنیت ملی) گفتم و تاکید نمودم تا آنجا که به من مربوط می شود، فکر می کنم به آخر خط رسیده ام. استعفا نامه کوتاهی را که از چند ماه قبل آماده کرده بودم به دستیارم «کریستین ساموئلیان» دادم تا بر روی سربرگ کاخ سفید تایپ کند. به همکارانم گفتم که من به خانه می روم تا امشب را در مورد این مساله فکر کنم، ولی در واقع آماده بودم که صبح فردا استعفای خودم را تسلیم کنم. با توجه به جنجال هایی که در پی استعفای من به وجود آمد، لازم می دانم به این نکته نیز این اشاره کنم که کوپرمن به من گفت که «دَن والش» یکی از معاونان مولوینی آخر وقت دوشنبه به او تلفن کرده و گفته است که وقتی همراه ترامپ از یک کمپین سیاسی در کارولینای شمالی بر می گشته، رئیس جمهوری دوباره موضوع استفاده من از هواپیماهای نظامی را مطرح کرده و والش تلاش کرده واقعیت ماجرا را به او توضیح دهد ولی ترامپ توجهی نکرده و در واکنش گفته بود: «به بولتون بگویید که او از این پس نمی تواند بدون تایید شخص من از هواپیماهای نظامی استفاده کند.» این اظهارات ترامپ در دوشنبه شب نشان می دهد که او هنوز فکر می کرده من قرار است سه شنبه او را ببینم و به کارم ادامه دهم و درخواست صدور مجوز برای استفاده از هواپیماهای نظامی را به او بدهم.
صبح روز سه شنبه 10 سپتامبر، من طبق معمول گذشته اول وقت وارد دفترم شدم و برخی از کارهای لازم را که باید انجام می دادم، انجام دادم و سپس عازم خانه شدم تا هنگامی که موضوع استعفای من علنی می شود در خانه باشم. از کریستین ساموئلیان خواستم که نامه استعفا را حدود یازده و نیم صبح به دفتر ترامپ بدهد و رونوشتی از آن را هم به دفاتر پنس معاون رئیس جمهوری، مولوینی رئیس ستاد کارکنان کاخ سفید، سیپولون رئیس اداره حقوقی و گریشام دبیر مطبوعاتی کاخ سفید بفرستد. مطمئنم که ترامپ از استعفای من خبر نداشت و به همین دلیل ساعت 11 و 50 دقیقه توئیت زد تا به حساب خودش او خبر استعفای من را اعلام کند. من باید اقدام به حمله پیشدستانه می کردم – در این موضوع درسی نهفته است – اما به انتشار توئیت متقابل در مورد واقعیات مرتبط به استعفای خودم بسنده کردم. من می دانستم که آخر این کار به کجا منتهی می شود و من دوباره یک فرد آزاد و رها از مسئولیت های دولتی بودم./ایران

کپی