اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • سه شنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۰

با تنهایی خود چگونه برخورد کنیم؟

با تنهایی خود چگونه برخورد کنیم؟
دکتر مهرداد ناظری، جامعه شناس و استاد دانشگاه

یکی از موضوعات مهم در زندگی امروز، مواجهه با مساله تنهایی است. اینکه ما با همیم اما هریک داریم از تنهایی می‌میریم؛ اما این تنهایی چیست؟ چرا احساس تنهایی می‌کنیم و چگونه بر احساس تنهایی خود فائق آییم؟

رابطه، در شمار اساسی‌ترین و پایه‌ای‌ترین بخش وجودی هر انسان است؛ در واقع انسان از آنجا که موجودی اجتماعی است، با داشتن ارتباطات خوب است که احساس خوشایند خوشبختی را تجربه می کند و حقیقت این است که نبود این ارتباطات است که از ما انسان های تنهایی می سازد.


تنهایی چیست؟
تنهایی زمانی شکل می‌گیرد که ما اعتماد به نفس ایجاد یک رابطه سالم را با دیگران نداریم؛ چرا که چگونگی شکل دهی یک رابطه را نیاموخته ایم. از طرفی آن‌قدر در جامعه‌ مدرن دچار تکرار، عادت‌ها و سرگرمی‌های سطحی شده‌ایم، که دیگر نمی‌توانیم به دوست داشتن دیگران فکر کنیم و حتی فرصتی نداریم تا خود، نیازها و خواسته‌هایمان را بشناسیم. وقتی که در میان دسته عظیمی از مردم قرار می‌گیریم، احساس خوبی از زندگی نداریم و نمی توانیم با دیگران ارتباط ارزشمند و دلنشینی برقرار کنیم. به عبارت دیگر اگرچه در محیط‌های عمومی مثل رستوران‌ها، کافی‌شاپ‌ها، مترو، مراکز خرید و ... عده زیادی از انسان‌های همنوع خود را ملاقات می‌کنیم؛ اما همواره از نداشتن کسی یا کسانی که بتوانیم به آنها اعتماد کنیم، رنج می بریم.


خوشگذرانی و تفریح تنهایی ما را پر نمی کند
در واقع پاسخ به تنهایی در لذت‌طلبی و عیاشی های ساده نمی گنجد. همان گونه که در جامعه امروز می بینیم که جوانان زمان زیادی را در گشت و گذار و تفریح و وقت گذرانی سپری می کنند؛ اما باز هم احساس تنهایی دارند؛ پس سرچشمه تنهایی هایمان را در عوامل دیگری باید جست و جو کنیم.


نگهداری از حیوان خانگی ما را از تنهایی در نمی آورد
برخی از مردم به جای رابطه‌ با همنوع خود به رابطه با حیوانات خانگی روی می‌آورند؛ با این اندیشه که از تنهایی  بیرون آیند. هرچند بشر از روزگاران کهن ارتباط خوبی با حیوانات داشته است؛ اما رابطه با حیوانات نمی تواند جایگزینی برای روابط انسانی ما باشد و انسان برای قرار گرفتن در مسیر رشد و پیشرفت و تامین نیازهای خود نیازمند تعامل و همفکری و تبادل احساس با انسان ها است. 

 
تنهاییم؛ چون مهارت های ارتباطی را نیاموخته ایم
امروزه بسیاری از ما علی‌رغم پیشرفت و تبحر در علوم مختلف و حتی در استفاده از ابزاری چون کامپیوتر، اینترنت و فضای مجازی، در برقراری ارتباط موثر و سالم و در شیوه‌هایی که بتوانیم با یکدیگر گفت و گو کنیم، مهارت کافی  و تجربه های مناسبی کسب نکرده ایم. از این رو برای آن‌که بتوانیم پاسخی مناسب به چنین نیازی بدهیم، باید درک درست و دقیق‌تری از خود داشته باشیم. باید بدانیم که انسان موجودی است که نیاز به همدلی، نوع‌دوستی و رابطه تعاملی با سایر انسان‌ها دارد. جای تامل دارد که چرا علی‌رغم این‌که در شبکه‌های اجتماعی فضاهای گفتگوی فراوانی برای ما فراهم شده است؛ اما هنوز خوراک مناسب برای گفتگو کردن با یکدیگر را نداریم. ما بیشتر از آن که به همنوعان خودمان اعتماد داشته باشیم، از نزدیک شدن به آنها می‌‌ترسیم؛ آن هم به این دلیل که همواره از طرف سایرین بیشتر مورد تهدید قرار گرفته‌ایم تا آن‌که یک فضایی از امنیت روانی و عاطفی در کنار دیگران برایمان فراهم شده باشد و این همه بدان سبب است که هیچ یک هنر همزیستی را نیاموخته ایم.


چگونه  بر تنهایی خود فائق آییم؟
برای آن‌که بتوانیم بر تنهایی فائق آییم، باید به اصلاح روندهای اشتباه در زندگی خویش بپردازیم و تغییر را از خود و از سبک زندگیمان آغاز کنیم:


*کتاب هایی در حوزه علوم انسانی بخوانیم
آموزش یکی از پل های رسیدن به ارتباطات بهتر و موفق تر است. به  منظور این هدف لازم است که ما به مطالعه عمیق و جدی در زمینه ساحت انسانی مشغول شویم؛ کتاب های بسیاری در حوزه های مختلف علوم انسانی و منطبق با دانش روز در کتابخانه ها و کتابفروشی ها موجود است و از آن مهم تر متون کهن فارسی چون مثنوی معنوی، بوستان و گلستان سعدی و شاهنامه است که بهترین مفاهیم را درباره چگونگی روابط انسانی به ما می آموزند.


*فیلم ببینیم و گفت و گو کنیم
برای برقراری ارتباط با همنوعانمان می توانیم در همین گروه های اجتماعی مجازی یا حقیقی توافق کنیم که فیلم‌هایی با شاخص‌های هنری و فرهنگی و اجتماعی را تماشا کنیم و درباره آن با دیگران صحبت کنیم و  با عقاید دیگر افراد آشنا شویم. هر کسی که بتواند روزانه یک جمله از یک کتاب یا فیلم بیاموزد، او راهی مطمئن به سوی زندگی بهتر برداشته است.


*در کلاس های آموزشی شرکت کنیم
با شرکت در کلاس های مهارتی و دوره های روان شناسی آنلاین یا حضوری، بر روی خصلت‌های مهرورزی و سازگاری خود کار کنیم. بدین ترتیب توانایی های ما در روابط ارتقا می یابد و در می یابیم که ارتباطات ما بزرگترین سرمایه ماست و با همین ارتباطات است که احساس تنهایی از زندگی ما رخت بر می بندد؛ و به کسانی نزدیک شویم که معرفت عمیقی از خود و دیگران دارند و این چنین روابطی باعث غنی شدن ما در زندگی و پیدا کردن دوستان خوب می‌شود و درمی‌یابیم که هر ارتباطی آسیب‌زا نیست؛ بلکه ارتباطات ایمن همواره ما را ارتقا می دهند. جان‌دان، شاعر قرن هفدهم، می‌گوید:«هیچ‌کس یک جزیره نیست، تنها برای خودش؛ هر کسی بخشی از یک قاره است، بخشی از کل. ما باید بپذیریم که ضمن این که فردیت و شخصیتی مستقل از دیگران داریم، بخشی از یک جامعه بزرگ جهانی هستیم. اگر بتوانیم هویت جهانی خود را درک کنیم، هیچ زمانی احساس تنهایی و درد نخواهیم کرد.»/ ایزان‌آنلاین 

 

 

 

 

 

 

کپی