اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • پنج شنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۰

اولویت‌های کاری وزیر نفت دولت سیزدهم

اولویت‌های کاری وزیر نفت دولت سیزدهم
مرتضی بهروزی فر کارشناس انرژی

وزیر نفت دولت سیزدهم بزودی در طبقه پانزدهم ساختمان این وزارتخانه مستقر خواهد شد. انتظار می‌رود که فردی سکان این وزارتخانه مهم و پرچالش را در دست بگیرد که از بدنه نفت، اما مدیر و برنامه ریز، آشنا به سیاست و دیپلماسی، مسلط بر زبان انگلیسی و از همه مهمتر مورد اعتماد این صنعت باشد.

در صورتی که این ویژگی‌ها را داشته باشد، می‌توان انتظار داشت که اولویت‌های کاری را نیز بدرستی شناسایی و دنبال کند.اما به‌صورت کلی، به‌نظر می‌رسد که وزیر بعدی نفت، کار خود را از ایجاد اجماع و تفاهم در داخل بدنه صنعت نفت شروع کند. با چالش‌هایی که کارکنان این حوزه طی سال‌های اخیر تجربه کرده‌اند، احتمالاً نخستین کار وزیر نفت دولت سیزدهم حل مسائل منابع انسانی و برگزاری نشست‌های صمیمانه با کارکنان صنعت نفت خواهد بود، چراکه تا زمانی که رأس هرم با بدنه هرم هماهنگ و متحد نباشند، نمی‌توان انتظار بهبود شرایط را داشت.پس از اتحاد در داخل صنعت و حل مشکلات بدنه، احتمالاً مهم‌ترین کاری که وزیر نفت جدید باید آن را دنبال کند، هماهنگی با دولت برای رفع تحریم هاست. تحریم‌ها باید برداشته شود تا امکان تولید و صادرات نفت و از آن مهم‌تر جذب سرمایه خارجی در صنعت فراهم شود. اگرچه وزارت نفت نقش اصلی را در رفع تحریم ندارد اما می‌تواند با مشاوره‌های دقیق به تسریع این روند کمک کند. باید دولت جدید توجه کند که تصور اقتصاد جدا از نفت یک سیاست شکست خورده است و تنها باید رابطه میان این دو منطقی شود؛ نه آنکه کاهش صادرات نفت را به معنای رهایی اقتصاد از نفت تلقی و به آن افتخار شود. در عین حال باید رابطه با جهان برای درازمدت بهبود یابد و توافق‌های موقتی نمی‌تواند به جذب سرمایه کمک کند چراکه سرمایه ترسو است و اگر بدرستی روابط بین‌المللی تعریف نشود، امکان جذب سرمایه که بشدت ضروری است، وجود نخواهد داشت.
مسأله بعدی وزارت نفت دولت سیزدهم انتخاب مدیران ارشد کاربلد و از بدنه نفت است. باید افرادی باشند که مورد قبول و تأیید این صنعت باشند. در همین حال دولت جدید نباید تیمی از خارج بدنه وارد صنعت کند. در این صنعت افراد فرهیخته و کاربلدی نیز هستند که به دلایلی زمینه تبدیل آنها به یک فرد شناخته شده، فراهم نبوده است و باید به آنها توجه شود.
اما در بخش توسعه‌ای، به‌نظر می‌رسد که مهم‌ترین کار وزیر دولت سیزدهم توسعه میادین مشترک است. هنوز کارهای انجام نشده بسیاری وجود دارد که باید در میادین مشترک اجرا شود. حتی توسعه ذخایر مشترک پارس جنوبی هنوز نیازمند 50 میلیارد دلار سرمایه‌گذاری است تا بتوانیم وضعیت تولید فعلی را حفظ کنیم.دولت جدید در بخش نفت نباید به ایجاد تشنج و دامن زدن به چند دستگی بپردازد. لذا به نظر می‌رسد که چهارچوب قراردادی صنعت را نیاز نیست که تغییر بدهد و باید توجه کند که مشکل ایران و ناتوانی آن در جذب سرمایه خارجی، تحریم و نبود ثبات است. باید روی این موضوع بیش از چهارچوب قراردادی تمرکز کند تا دوباره شاهد از بین رفتن اجماع داخلی و چند دستگی نباشیم.و در آخر آنکه؛ لازم است که وزیر نفت دولت سیزدهم و به‌صورت کلی این دولت، منافع ملی را تنها اصل فعالیت‌های خود قرار دهند و پیش از اتمام فرصت محدود برای حضور پررنگ ایران در بازار انرژی، ذخایر گسترده هیدروکربوری موجود در دل خاک را به سرمایه‌هایی برای نسل‌های آتی تبدیل کنند.



 

کپی