اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • چهارشنبه ۶ مرداد ۱۴۰۰
به شوق سالروز تولد داوود گنجه ای نوازنده و آهنگساز پیشکسوت

رفیقی که هرگز پیر نشد...‌

رفیقی که هرگز پیر نشد...‌
حسین علیزاده آهنگساز

از دیدار اول تا آخرین باری که این روزها دیدمش ۵۰ سال گذشت. همه چیز در تلاطم و تغییر بود. چه شادی‌ها که با رنج‌ها شسته شد و چه ناامیدی‌ها که با امید کاشته شد.

در این ایام دراز اما یک چیز ثابت بود و آن چهره مردی که همیشه لبخند به لب داشت و پیروز بر رنج بود. رفیق روزهای سخت، اما همه روزهای سخت او را به یاد ندارند. چهره‌ قوی و شاد او مانع  دیدن رنج‌های اوست. او می‌خواهد شاد باشد و شاد کند. او دریادلی‌ست به وسعت زندگی، قابل قیاس با کسی نیست. نوازش سازَش نوازش زندگی‌ست. تنها استادی‌ست که می‌داند و لب نمی‌گشاید به دانستن. او همه چیز را ساده و شیرین می‌بیند همان طور که خود ساده و شیرین زیسته. دلی پر عشق دارد، اشک‌هایش فقط در شادی جاری‌ست. بی‌شمار انسان‌هایی که از سر چشمه وجودش سیراب شدند اما او محرم و رازدار لب نگشود. داوود انسانی غمخوار و سنگ صبور ایام است، داوود محبوب دل‌هاست، محبوبی که دلش گنج عشق است. با عشق و افتخار به پا ایستاده و فریاد می‌زنم؛ ای گنج عشق، تو مانایی و خواهی ماند. به پاس نیم‌ قرن دوستی و رفاقت و عشق...
و سوگند به قلب مهربانت.
خرداد۱۴۰۰‌‌

کپی