اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • سه شنبه ۵ مرداد ۱۴۰۰
اتاقی که در آنجا اتفاق افتاد

خشم ترامپ از ایران

خشم ترامپ از ایران
مترجمان: مسعود میرزایی و بهجت عباسی

ترامپ بعد از توهماتش درباره ناو لینکلن، به طور مختصر حرف های قبلی ‌اش را درباره جان کری و قانون لوگان تکرار کرد و گفت: «ایرانی ‌ها فقط به خاطر جان کری مذاکره نمی‌ کنند»، اما شاناهان که موفقیت هاسپل را در نادیده گرفتن ترامپ و قطع کردن صحبت های او دیده بود، بحث درباره موضوع های کسل کننده تری را در خصوص ریسک، هزینه و زمان بندی گزینه‌ های مختلف ما علیه ایران از جمله استفاده احتمالی از نیروی نظامی، از سر گرفت. ترامپ گفت: «فکر نمی‌کنم آنها کار ساخت سلاح هسته‌ای را آغاز کنند.»

 وقتی دانفورد سعی می کرد جزییات بیشتری درباره نحوه و زمان اقدامات ما در واکنش به حمله  ایرانی ‌ها کسب کند، ترامپ گفت، کشورهای عرب خلیج (فارس) باید هزینه عملیات ما را بپردازند. دانفورد همچنان تلاش می‌ کرد توجه ترامپ را بر روی گزینه‌ های خاصی متمرکز کند که باید در کنار پاسخ احتمالی ما مطرح می شدند اما گفت و گوها به طرز عجیبی به آفریقای جنوبی و آنچه که ترامپ درباره رفتار با کشاورزان سفید پوست در آن کشور شنیده بود،  تغییر کرد و رئیس جمهوری گفت که می خواهد به آنها حق شهروندی و پناهندگی اعطا کند‌. دوباره بحث درباره اهداف احتمالی حمله نظامی (به ایران) از سر گرفته شد، که بیشتر این مباحث به گونه ای پیش رفت که باعث خشنودی من شد. متاسفانه، اشاره به نیروهای باقیمانده ما در عراق، باعث شد ترامپ بپرسد: «چرا آنها را از عراق خارج نمی‌کنیم؟ ما در سوریه، از شر داعش خلاص شده ایم.» چیزی که بعد از آن از رئیس جمهوری شنیدم و به طور دقیق هم در خاطرم مانده است، واقعاً تکان‌ دهنده بود. ترامپ گفت: «برایم مهم نیست اگر داعش دوباره به عراق برگردد.» بحث اقدامات احتمالی آمریکا علیه ایران چند بار دیگر هم مطرح شد، اما ما بار دیگر روی موضوع افغانستان متمرکز شدیم، بویژه هنگامی که ترامپ از مبالغ پرداختی ما به سربازان دولت افغانستان شکایت می کرد. توضیح شاناهان درباره این که ما به طور متوسط روزانه فقط حدود 10 دلار در این زمینه هزینه می کنیم، او را قانع نکرد.
یک هفته بعد از حمله به چهار نفتکش (در فجیره) در اوایل عصر روز 19 ماه مه از اتاق وضعیت با من تماس گرفتند تا درباره یک انفجار دیگر در بغداد گزارش بدهند؛ بر اساس اطلاعات اولیه احتمالاً یک راکت کاتیوشا به «پارک زوراء» در فاصله یک کیلومتری سفارت ما در بغداد، اصابت کرده بود . ابتدا با دانفورد و سپس با پمپئو تماس گرفتم؛ هیچ‌ یک از آنها چیزی درباره این انفجار نشنیده بودند و همه ما درباره این موضوع اتفاق نظر داشتیم که انفجار یک راکت کاتیوشا در بغداد نمی تواند خبر خیلی مهمی باشد. ترامپ حدود ساعت پنج عصر توئیت کرد:
اگر ایران می خواهد بجنگد، این به منزله پایان رسمی کار آن کشور خواهد بود. هرگز دوباره ایالات متحده را تهدید نکنید!
روز بعد ترامپ در جلسه توجیه اطلاعاتی از انتشار برخی «اخبار» در رسانه ها شکایت کرد که در آنها اعلام شده بود مقامات امریکایی خواستار مذاکره با رهبران ایران هستند. او پس از جلسه این توئیت را منتشر کرد:
رسانه های دروغ پرداز طبق معمول و بدون داشتن هرگونه اطلاعاتی، ادعا کرده اند که امریکا تلاش می کند با ایران مذاکره کند. این خبر جعلی و نادرست است... ایران هر زمان که بخواهد و آمادگی داشته باشد، با ما تماس خواهد گرفت. در ضمن، اقتصاد آن کشور رو به سقوط است- برای مردم ایران بسیار ناراحتم!
خود روحانی به طور علنی گفته بود که «امروز وضعیت برای مذاکره مناسب نیست».
ترامپ فکر می کرد ایرانی ها را دست انداخته است ولی به نظر من ایرانی ها خیلی بهتر از ترامپ، او را دست انداخته بودند. آنها علناً می‌ گفتند ترامپ به دنبال مذاکره است، اما مشاورانش و بویژه افرادی مثل من (بولتون)، او را دلسرد می کنند؛ یا اینکه ترامپ به دنبال صلح است، اما مشاورانش جنگ می خواهند. این حرف ها درست مانند تلاش‌ های کیم جونگ ‌اون رهبر کره شمالی بود که تلاش می کرد ترامپ را از دور و بری هایش جدا کرده و به تنهایی با او مذاکره و معامله کند اما به نظر من همه این تلاش ها نوعی بازی با ذهن و روان ترامپ بود. برای من ناراحت کننده بود که رسانه های امریکا با ساده لوحی این ادعاهای خارجی را پوشش می دادند انگار که چنین ادعاهایی کاملاً منطقی بودند و از این رو تلاش های تبلیغاتی پیونگ‌ یانگ و تهران را تقویت می کردند. بدتر از همه این بود که به نظر می رسید ترامپ موضوع را جدی گرفته است. روسای جمهوری قبلی آمریکا، هرگونه توصیف دشمنان خارجی درباره مشاوران‌ خود را رد می‌کردند، اما به نظر می‌رسید واکنش ترامپ درست بر عکس آنها است. توضیح این رفتار برای افراد خارج از کاخ سفید دشوار بود، اما برای کاخ سفیدِ تحت ریاست ترامپ امری عادی محسوب می شد. به عنوان مثال، روز بعد ترامپ با لحنی توهین آمیز به من گفت: «نمی خواهم کسی به جز من از ایران درخواست مذاکره کند.» پاسخ دادم: «مطمئنم که من چنین درخواستی را مطرح نکرده ام!»  ترامپ تایید کرد: «نه، تو این کار را نمی کنی.»
وقتی برای مقدمه چینی سفر رسمی ترامپ به ژاپن و برنامه ریزی برای دیدار او با امپراتور جدید آن کشور، عازم توکیو شدم، شاناهان و دانفورد پیش ترامپ رفتند تا درباره افزایش آمادگی ‌های دفاعی نیروهای ما که در خلیج (فارس) مستقر بودند، با او صحبت کنند. در این جلسه‌ پمپئو و کوپرمن هم حضور داشتند. البته ترامپ در همان شروع جلسه پرسید: «از این افغانستانِ لعنتی کی خارج می شویم؟ نمی‌توانید بخشی از نیروهای مستقر در اینجا (خاورمیانه) را برای افغانستان استفاده کنید؟» دانفورد توضیح داد که نیروهای مستقر در افغانستان، مهارت‌های متفاوتی دارند. ترامپ گفت: این دستپخت «متیس لعنتی» است و ادامه داد که چطور دستورات جنگی مورد نظر خود را درباره افغانستان به متیس داده، اما امریکا هنوز در این جنگ پیروز نشده است. رئیس جمهوری در ادامه پرسید: «چه موقع از سوریه خارج می‌شویم؟ ظاهراً تنها کاری که ما در سوریه انجام دادیم، حفظ اسد بود.» دانفورد تلاش کرد توضیح دهد که ما در سوریه، مشغول انجام همان اقداماتی هستیم که خود او چند ماه قبل با آنها موافقت کرده بود؛ توضیحی که باعث شد ترامپ باز هم بپرسد: «کدامیک از دو کشور عربی دوستِ ما نیروهای بهتری را تربیت کرده اند؟» دانفورد با دستپاچگی سعی کرد نام یکی از کشورها را که او فکر می کرد عملکرد بهتری در تربیت نیروها داشته اند، بیان کند، اما ترامپ دوباره پرسید: «آیا اندازه آنها واقعاً یکی است؟» دانفورد که اکنون آرام شده بود، گفت: آنها از نظر فرهنگی با هم متفاوت هستند. بحث ها دوباره تقریباً به موضوع اصلی بازگشت و ترامپ پیشنهادهای پنتاگون را درباره استقرار نیروها (در خاورمیانه) پذیرفت و موافقت کرد که استقرار این نیروها باید فوراً اعلام شود./ ایران

کپی