اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • پنج شنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۰

سایه نخل‌های بی‌سر

سایه نخل‌های بی‌سر
زهرا کشوری روزنامه نگار

وقتی جنگ‌زده‌های خرمشهر از بوشهر، تهران، بندر گناوه، شیراز، خرم آباد و... به شهرشان برگشتند‌، سایه نخل‌ها از سر این بندر کم شده بود؛ نخل‌های بی‌سر. نخل‌هایی که جلوی دید دشمن را گرفته بود. جنگ بین دشمن و نخل‌ها در گرفت. نخل‌ها نفر به نفر در مقابل شلیک توپ و تفنگ، گلوله‌ باران‌های شدید زمینی هوایی می‌افتادند.

 برخی نخل بی‌سر شدند. نخل بی‌سر، نخل مرده است. نخل‌های زیادی ایستاده، جان باخته بودند. وقتی عده ای از مردم خرمشهر برگشتند نخلستان‌ها پر از نیزار و گراز شده بود. تنه بسیاری از درختان را موریانه خورده بود. برخی نخل‌ها که از اصابت گلوله و توپ سالم باقی مانده بودند بر اثر بمباران‌های شیمیایی خشک شده بودند. جاده‌های جنگی که رزمندگان و سربازان ایرانی برای دفاع از دل نخلستان‌ها کشیدند باعث قطع مسیر آب به نخل‌ها شده بود. بنابراین نخل‌های مسیر جاده‌های جنگ بی‌آب ماندند. بمباران از یک سو و خاکریزی در بخشی از مسیر رودخانه بهمنشیر از سوی دیگر و لایروبی نشدن نهرها حتی سه چهار‌سال بعد از پایان جنگ، بخشی از نخلستان‌ها را از بین برد.آفت هم بعد از رفتن نخل‌داران به جان نخل‌ها افتاد تا نخلستان‌های سوخته هم به خسارت مالی و جانی جنگ تحمیلی در خرمشهر و آبادان اضافه شود. آمارها می‌گوید از ۵ میلیون اصله نخل اروندکنار تنها ۲ میلیون نخل از جنگ جان سالم به در برد. طبق آمارهای انجمن خرمای خوزستان، نزدیک به ٤٥‌هزار هکتار نخیلات در این استان وجود دارد. نزدیک به ٣٠‌درصد نخیلات کم بازده، فرسوده و غیربارور است. این انجمن علت غیربارور بودن آنها را جنگ می‌داند. جنگ برای نخل‌ها تمام نشد، همان‌طور که برای خرمشهر. خرمشهر آزاد شد اما آباد نشد درست مثل نخلستان‌ها که آزاد شدند اما آباد، نه! سدسازی و کمبود آب، همچنان با نخل‌ها سر جنگ دارد. سد شور گتوند وضعیت نخل‌ها را بدتر کرد، سد کارون نخل‌ها را تشنه‌تر. آب شور خلیج فارس هم نخل ها را تشنه آب شیرین کرد تا جنگ همچنان با فرد فرد نخل‌ها سر ستیز داشته باشد.

 

کپی