اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • سه شنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۰

کلمات کلیدی

راه باز اما دشوار تئاتر

راه باز اما دشوار تئاتر
رضا آشفته منتقد تئاتر

این روزها دوباره درِ تئاترهای تهران دارد یک به یک گشوده می‌شود و این خبری خوشحال کننده‌ برای اهالی تئاتر است که شوربختانه در نبود تئاتر روز به روز ناگوارتر می‌شد و باعث کوچ‌ بخشی از این اهالی به سینما و تلویزیون و بخشی دیگر به سوی مشاغل دیگر شده است ،اما همچنان گروهی هستند در گوشه و کنار تئاتر تا در چنین روزهایی هر چند سخت و دشوار با آمادگی صحنه‌ها را پر کنند.

به قول گفتنی هر چند درآمد تئاتر بخور و نمردنی شده اما این هم دلیلی نیست که این اهالی عاشق دست از تئاتر بشویند و بخواهند پشت اش را خالی کنند، بنابراین تئاتر با همه ناگواری‌ها و مشقت‌ها همچنان هست و هرازگاهی پس از گذر از روزهای بحرانی و آمیخته به موج‌های جهش یافته دوباره با گشایشی رودررو می‌شود که بیشتر از جنبه‌های مادی، نوعی حالت معنوی به خود گرفته و انگاریک جنگ است و عده‌ای داوطلبانه به‌ دنبال حضور در آنند که کم نیاورد و جور دیگرانی را که به ناچار نباید در تئاتر باشند، بکشند.
وضعیت تئاتر با آمدن کرونا کمی پیچیده و به لحاظ اقتصادی اما حال و هوایش دردناک شده است؛ به هر حال در وضعیت قرمز نمی‌شود درِ تئاترها را باز گذاشت و احتمال این حضور با عواقب دردناک‌تری چون واگیری و فراگیری ویروس کووید 19 و احتمال مرگ هموطنان همراه خواهد شد، بنابراین بهتر است که تئاتر نیز همسو و هماهنگ با سیاست‌های بهداشتی مثل بسیاری از مشاغل از دور خارج شود تا دوباره با نزدیک شدن به وضعیت سفید امکان این حضور و فعالیت در مواجهه با مردم اتفاق بیفتد.
اما مردم گاهی در همین وضعیت سفید نیز دو دل می‌شوند، به تئاتر بروند یا نروند که حق هم دارند ،چون کسانی که پا به سن گذاشته‌اند یا از بیماری‌های زمینه‌ای برخوردارند به هیچ وجه نباید از خانه  بیرون بروند و مابقی که در سلامت هستند با رعایت دستورهای پزشکی و بهداشتی می‌توانند به تئاترها بروند و از دیدن‌شان لذت ببرند. همین دست شستن‌ها و ماسک‌ زدن‌ها و فاصله اجتماعی اگر تا ویرانی غایی کرونا رعایت شده باشد، کافی است که ضرر و زیان‌ها ناشی از آن را به حداقل ممکن برسانید و این چندان هم دور از ذهن نیست، اگر هم تا کنون در کل دنیا کرونا نابود نشده تنها دلیلش همین رعایت نکردن  پروتکل های بهداشتی و از سوی دیگر بی‌اعتمادی نسبت به آن است که برخی وجود کرونا را از بیخ و بن انکار می‌کنند و انگار نه انگار که چنین چیزی هم هست،چون خودشان آن را نگرفته‌اند و اگر هم گرفته‌اند، از نوع خفیف اش بوده و آن را بی‌شباهت با یک نوع آنفلوانزا ارزیابی نمی‌کنند، پس می‌گویند کرونا نیست و... همین نادانستگی‌ها، انگارها و سهل‌الوصول گرفتن‌ها باعث شده  تداوم کرونا گاهی نیز با خطرهای بیشتر و موج‌هایی کشنده‌تر همراه شده باشد.
اما بدانیم که این روزها تئاتر باز است و انسان هم موجودی اجتماعی است و می‌تواند چون ابزاری کارآمد زمینه‌های فرح‌بخشی را برایش فراهم کند و چون یک رفتار انگیزشی انسان‌ها را ترغیب به ماندن و مقاومت در برابر شرایط سخت و ناگوار گرداند، هر چند برای اهالی تئاتر این روزهای کرونایی به سختی می‌گذرد اما همچنان در گذر است و در این روزهای نسبتاً سفید بهتر است که مردم  با رعایت موارد لازم و همچنین با بهره‌مندی از یک سوم گنجایش سالن‌ها  امکان رودررویی فراهم شود و تئاتر به معنای دقیق‌ترش در دل این بحران‌ها و بالا و پایین رفتن‌های نبض اجتماع کماکان بتواند به حیات خودش ادامه دهد و به لحاظ اقتصادی نیز مختصر درآمدی دستگیر این اهالی ایثارگر شود. ‌

کپی