اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • چهارشنبه ۲ تیر ۱۴۰۰

#دشت_برچی

#دشت_برچی
یگانه خدامی

انفجار بمب در نزدیکی مدرسه‌ای دخترانه در دشت برچی کابل افغانستان آنقدر تلخ بود که در کنار کاربران افغان کاربران ایرانی با غم و ناراحتی از این فاجعه نوشتند و با افغانستان همدردی کردند. تصاویر این حمله به مدرسه‌ای که دانش‌آموزانش درخواست کرده بودند کتاب‌های درسی به آنها داده شود بارها بازنشر شد و از آنجا که طالبان و داعش به‌عنوان متهمان این فاجعه مطرح هستند کاربران درباره این گروه‌ها و خطرات‌شان نوشتند: «‏کابل دخترانش را از دست داد.

کابل دیگر کابل نمی‌شود...کابل برگشت به دهه ۷۰»، «‏کتاب می‌خواستند بمب برایشان آوردند...»، «‏جان مادر کجاستى؟»، «‌‏دخترهای مدرسه‌ای رو کشتن. دسته دسته بچه‌ بی‌گناه رو. سلاخی‌شون کردن. چون می‌رفتن مدرسه.»، «‏دنیای امروز دنیای دروغ‌های زیباست. کودک ‎دشت برچی به اندازه‌ کودک اروپایی و امریکایی زیبا و ارزشمند است اما پرپر می‌شوند بی‌آنکه قلب سیاستمدارانی را بلرزانند.»، «‏عکس بچه‌های افغان در کنار کتاب هاشون قلب آدم رو به درد میاره»، «‏هر روز بر قبرستان‌های دسته جمعی ما افزوده می‌شود. تپه‌هایی که خانه ابدی صدها جوان شدند. عشق‌هایی که به خاک سپرده شد، امیدهایی که از بین رفت و ما باز فراموش می‌کنیم...»، «‏میگفتن زنده به گور کردن دختران رسم جاهلیت عرب بود. داعش و سعودی و طالبان فرزندان همان عرب‌های جاهل هستند که امروزه در عراق، سوریه، یمن، بحرین و لبنان کشتار کور راه‌اندازی می‌کنند. امروز در افغانستان به همان رسم جاهلیت فرشته‌های کوچک را زنده به گور کردند.»، «‌‏تصاویر امروز مدرسه دخترانه افغانستان یادآور بمباران مدرسه پسرانه فیاض بخش بروجرد در سال 65 به‌دست صدام است. مانده‌ام چقدر عکس ها و روایت‌ها شبیهند. تروریسم همیشه تروریسم است. وحشیگری زمان ندارد»، «‏اینجا کشور همسایه ماست و ‎تروریسم و‌ سوداگران بازتولید خشونت و خون همچنان می‌تازند و جان می‌گیرند. مگر می‌شود غم همسایه را نخورد؟»، «‌طالبانی که افغانستان را در خون وخرافات می‌خواهد همان طالبانی است که سر میز ‎مذاکرات صلح با امریکا می‌نشیند تا سهمی از قدرت در آینده افغانستان با اجازه شرکای امریکایی داشته باشد! تنها چیز بی‌اهمیت برای طالبان و امریکا جان و زندگی و رهایی زنان افغانستان است.»، «‏در کنار جسد دختر خردسال، کتاب کامپیوتر «صنف یازدهم» بود. روی جلدش نوشته بود: «از معلم کیمیا پرسیدم که عشق چیست؟ گفت که عشق عنصر است.»، «‏از دهشتناکی موضوع که نمی‌شه گذشت ولی سؤال من اینه چرا مدارس افغانستان به‌نظر توشون جداسازی قومیتی اتفاق افتاده و مثلاً یه مدرسه توی کابل و نه هزاره‌جات همه بچه‌ها هزاره هستن که میشن هدف یه «جنبش اصیل؟»، «‏دخترهایی که کتاب و معلم می‌خواستند؛ انتحاری و مرگ، دَفترِ زندگی‌شان را برای همیشه بست»، «‏منطقی که حکم می‌کند تا دانش‌آموزان و نونهالان جامعه با وحشیانه‌ترین شیوه کشته شوند، در کدام دین و آیین جای دارد؟ چرا تروریست ها دانش‌آموزان را می‌کشند؟ تا چه وقت باید نظاره‌گر این وضعیت باشیم؟»

 

کپی