اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • پنج شنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰

1399/ درگذشت محمدرضا شجریان

خاموشی مرغ سحر

خاموشی مرغ سحر

سیاوشِ هنر ایران عزم طوس کرد تا فارغ از درد تن و رنج دوران، همسایه‌ حکیم ابوالقاسم فردوسی و مهدی اخوان ثالث شود و به رفتگانِ بی‌برگشتی پیوست که جای خالی‌شان حسرتی ابدی بر دل دوستداران فرهنگ و هنر کهن ایران می‌نشاند. استادمحمدرضا شجریان متولد اول مهر ۱۳۱۹ در مشهد، 17 مهرماه 1399بعد از سال ها بیماری و رنج درگذشت و سه روز بعد در خاک طوس برای همیشه آرام گرفت.

 روزنامه ایران در یادداشتی نوشت: «خاک پای مردم ایران» امضای شجریان بود. پای نامه‌هایی که استاد می‌نوشت این لقب همیشه به چشم می‌خورد. شجریان خالصانه مردم را دوست داشت. این علاقه البته دوسویه بود و مردم هم او را بسیار دوست داشتند. هنگام کنسرت‌هایش بسیاری از سراسر ایران می‌آمدند اما نکته‌ جالب این بود که مردم عادی برای استاد آشنا بودند؛ چنان آشنا که پیش استاد سهمیه بلیت و دعوتنامه اختصاصی داشتند! سال 1390 که استاد اولین نمایشگاه سازهای ابداعی خود را در خانه هنرمندان ایران برپا کرد، علاقه‌مندان بی‌شماری به دیدن سازهای او آمدند. استاد خسته شده بود اما لبخند از لبش محو نمی‌شد. آخر شب، چراغ‌های خانه هنرمندان را خاموش کردند و پایان ساعت نمایشگاه اعلام شد. اما عده‌ای ماندند. استاد توصیه برخی همراهانش را نپذیرفت که از در پشتی خانه هنرمندان خارج شود. او از در اصلی رفت تا مردم را ببیند، با آن‌ها حرف بزند و عکسی به یادگار بگیرد. می‌گفت: «شاید دیگر فرصتی نشود با برخی از این مردم دیدار کنم.»
کپی