اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • سه شنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰

مرگ تلخ روزنامه‌نگاری که صدای مردم بود

مرگ تلخ روزنامه‌نگاری که صدای مردم بود
یگانه خدامی

درگذشت ناگهانی شیده لالمی روزنامه نگار و دبیر اجتماعی روزنامه همشهری که با گزارش‌های اجتماعی‌اش شهرت داشت، روزنامه نگاران و خبرنگاران را غمگین و شوکه کرد. از روز جمعه دوستان و همکاران او درباره‌اش می‌نوشتند و از تسلطش در کار و گزارش‌های خوبش و نگاهی که به مشکلات اجتماعی داشت می‌گفتند.

 دیروز هم این نوشته‌ها ادامه داشت و نام شیده لالمی را بارها در این شبکه‌ها خواندیم: «یادت هرگز از خاطر ما و گزارش‌های نابت از حافظه روزنامه‌نگاری ایران پاک نمی‌شود.»، «‏غم مثل درد امانم را بریده. نشسته‌ام گریان به حال این روزگار، به حال خود، به حال ما که دیگر تو نیستی...»، «‌‏در ۹‌ماه گذشته در وضعیت فوق‌العاده بودیم.چیزی شبیه وضعیت جنگی.بلای کرونا، بیکاری، افزایش فقر، مشکلات مدارس و در تمام این بلایا او به‌عنوان یک ‎روزنامه نگار حضوری جانانه داشت و دلش برای نگرانی‌های همه می‌تپید. ‎شیده لالمی برای روزنامه‌نگاری در شرایط ‎بحران آبرو بود»، «‏بهترین دستاورد یه روزنامه‌نگار در زندگی حرفه‌ای‌ چی می‌تونه باشه جز گزارش‌های به‌ یادماندنی و اثرگذار. چه خوبه با قلم‌‌ات از درد و نیاز جامعه چیزی خلق کنی که تا همیشه در یادها بمونه. چه سخت اما ارزشمنده کسی باشی که بعد مرگ همه با «چقدر سرشار از زندگی بودی» یادت کنن...»، «‌‎شیده لالمی از روزنامه‌نگارانی بود که در کنار چند نفر دیگر در سال‌های اخیر به جای سرهم‌بندی نقل قول‌ها در تلویزیون‌ها و مطبوعات به اسم گزارش، با گزارش‌های میدانی، به گزارش‌‌‌نویسی اجتماعی در روزنامه‌ها اعتبار داده بودند. مرگش خبر تلخی است.»، «‏روحت شاد شیده عزیز. برای همه روزنامه‌نگار مطرح بودی و برای من یار دبستانی. دختری با قلمی بی‌نظیر که دفتر انشا و نوشته‌هایش را آخر هفته‌ها قرض می‌گرفتیم که بخوانیم.»، «‏جامعه روزنامه‌نگاری ایران، روزنامه‌نگاری عالی و حرفه‌ای را از دست داد؛ روزنامه‌نگاری که در بیش از دو دهه گذشته از دردهای مردم و اجتماع می‌نوشت، خود یک درد بزرگ شد»، «‏من دوره‌ کوتاهی با ‎شیده لالمی کار کردم. پررنگ‌ترین چیزی که ازش توی کار یادمه ذره‌بینیه که روی نگاه توریستی به مشکلات اجتماعی می‌ذاشت. با حوصله و صبر می‌گفت برای گزارشِ دقیق گرفتن باید نگاه توریستی رو کنار بذاری. کاری که خودش خوب بلد بود. رفتنش برای جامعه فقدانه.‌ فقدان. حیف...»، «‏داشتم فکر می‌کردم کاش وقتی ما هم مردیم، همین‌قدر سرمون بلند باشه. گزارش‌های ‎شیده لالمی همون سر بلندیه که ازش باقی موند.»، «‏خبر درگذشت ‎شیده لالمی به‌حدی تلخ، دردناک و باورنکردنیه که شاید بهترین کار سکوته ولی همین هم نشدنیه. این چندسال با هر خبر مهمی در حوزه اجتماعی، سریع یاد گزارش‌های شیده می‌افتادم؛ می‌گفتم این‌که تازه نیست و قبلاً شیده درباره‌‌اش گزارش نوشته؛ مثلاً همین نان قسطی. و چه گزارش‌هایی.»



 

کپی