اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • یکشنبه ۷ آذر ۱۴۰۰
روایت یک آهنگساز از محمدرضا شفیعی کدکنی

شاهکار شعر و ادبیات ایران

شاهکار شعر و ادبیات ایران
هوشنگ کامکار آهنگساز

انتشار تصحیح جدیدی از تذکره الاولیا از سوی محمدرضا شفیعی کدکنی بهانه ای به دست هوشنگ کامکار داد تا از این استاد برجسته زبان و ادبیات فارسی بگوید. سال‌های آخردبیرستان بود که درسنندج با کتاب‌های استاد محمدرضا شفیعی کدکنی بویژه کتاب «در کوچه باغ‌های نیشابور» آشنا شدم. اگربگویم دیوانه‌وارعاشق این اشعاربودم، اغراق نکرده‌ام.

تمامی آن را به‌خاطر داشتم و با خود زمزمه می‌کردم. حتی زمانی که به تهران آمدم و در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران مشغول تحصیل شدم این اشعار را می‌خواندیم. آن زمان هرکسی که ادعای فضل و ادب و روشنفکری داشت اشعاراستاد کدکنی را می‌خواند و لذت می‌برد. ایشان شخصیت بزرگ و برجسته ادبیات ایران هستند و در واقع صلاحیت صحبت در مورد کارهای ایشان در زمینه ادبیات، شعر، تاریخ هنر ایران و... را ندارم.
علاقه‌مندی من به ایشان بی‌انتهاست و همیشه به این موضوع می‌اندیشیدم که به پاس احترام و قدردانی از استاد کاری انجام بدهم که سرانجام آن آلبوم «کوچ بنفشه ها» بود که بر اساس شعرهایی از استاد «محمدرضا شفیعی کدکنی» به آواز خوانی حمید رضا نوربخش و همخوانی صبا کامکار در مرداد 94 منتشرشد. نکته جالب و بسیار ارزشمند برای من دیدار با استاد شفیعی کدکنی بود. به اتفاق گلی امامی (نویسنده ومترجم) تصمیم گرفتیم پیش از انتشار آلبوم به خدمت ایشان برویم و ازاستاد اجازه کسب کنیم. هیچ گاه این دیداررا فراموش نمی‌کنم. شاید این ضرب‌المثل را بارها شنیده باشید« درخت هرچه پربارتر، افتاده‌تر» اما من به چشم با این حقیقت مواجه شده‌ام و این تواضع و فروتنی در وجود ایشان سرشته شده است. بسیار خوشحالم و افتخارمی کنم توانستم کاری خلق کنم با اشعار بزرگمردی که عاشقانه دوست شان دارم و بسیار از او آموختم. درآن دیداریاد گرفتم انسانی با دانشی بسیار چگونه می‌تواند تا این اندازه متواضع باشد! بزرگی ایشان را می‌ستایم و سرتعظیم فرومی‌آورم. من با اشعار استاد شفیعی کدکنی روزها زندگی کرده‌ام و همیشه با خود می‌خوانم و زمزمه می‌کنم حتی این روزها. او در یک جمله شاهکار شعر و ادبیات ایران است و مانند او شاید دیگر مادر گیتی نزاید در جهان.
 
کپی