جستجوی پیشرفته
از تاریخ:
تا تاریخ:
سرویس:
متن جستجو: کلید واژه ها:  ( جداسازی با , )  
شعرهای سه شنبه
این سه‌شنبه، نام‌هایی را مرور می‌کنیم که هر کدام به‌دلیلی در خیال و خاطر ما هستند. هرکدام را به‌دلیلی خوانده‌ایم و هنوز هم می‌خوانیم که هر شعر طعم خودش را دارد و خاطره خودش را. بیاموزیم که نتوانسته‌اند و نمی‌توانند و نمی‌توانیم که کسی را به کاروان شعر افزود و کسی را از کاروان شعر کسر کرد که این سهم مخاطب است که جهان را به روایتی که دوست دارد به تماشا بنشیند.
سه‌شنبه‌های شعر
شعر، شکلی از گفت‌و‌گوست که هر کجا می‌تواند اتفاق بیفتد. در شکل کتبی جهان، شاید شعر رو به فراموشی است اما شعری که از زندان نای و تگرگ مغول، خم به ابرو نیاورده است حتماً می‌تواند در روزهای مبادا، آسمانش را فرض کند و پریدن را از خاطر نبرد.
سه شنبه های شعر
قرار شد این شماره، گزینه‌ای از چند نقد شعر باشد و شد. به‌همین اندک بضاعت، آرزومند دیده شدن قلم‌ها و قدم‌های جوان که مسأله و مسئولیت ادبیات را چشیده‌اند هستیم و بی‌پروای سزا و ناسزا، املای خویش را در منظر گذاشته‌ایم. شعر امروز بیش از همیشه، ناگزیر از نقد است که درست و نادرست آن چنان در هم آمیخته‌اند که این زخم جز به مرهم نقد، درمان نمی‌شود.
شعرهای سه شنبه
کارکرد شعر «دوام حیثیت آدمی» است و شاعران بی‌هیچ ترس و تردیدی از مکاشفه جهان، امیدوارانه رنج کشیده‌اند تا به روشنای کلمه، هیچ کس به‌تاریکی تبعید نشود.
هوش مصنوعی این بار شعر می سراید
به تازگی یک سیستم هوش مصنوعی به طور عمومی عرضه شده که می تواند با توجه به یک تکه متن، اطلاعات را استخراج و یک متن یا حتی شعر بسازد.
شعرهای سه شنبه
قرار بود این شماره سه‌شنبه‌‌های شعر، مقارن با تولد قیصر منتشر شود که نشد و البته حتماً هر روز که شعر قیصر خوانده شود، روز تولد اوست. درست مثل همین امروز که شعر غنچه را از او با هم خواهیم خواند
شعرهای سه شنبه
این که ترانه چه راه دور و ناهمواری را طی کرده است تا به امروز برسد در حوصله این صفحه نمی‌گنجد. به دشواری و دقت و بی‌هیچ توجهی به جغرافیا از امیدهای ترانه امروز -که قطعاً اندکی از آنها فرصت معرفی پیدا کردند- ترانه‌هایی تقدیم می‌شود.
شعر  را  دوست داریم چون شیرین است
اولین دلیل علاقه ما به شعر این است که شعر ریشه درونی در تاریخ و سرنوشت میهنمان داشته است. دلیل دیگر هم این است که از قدیم مردم ما باورمند به این بودند که شعر از شعور می آید. گرچه این روزها بسیاری از شعرها و ترانه هایی که میشنویم از بیشعوری می آید.
آسمان کم عمق
رابرت فراست میگوید: «شعر تا خوانده نشود، شعر نشده است». اما امروزه عمل بسیاری از فعالان شبکه های اجتماعی در رابطه با شعر به اینجا منجر شده است، که بهشکلی طنزآمیز و اشکآمیز آن جمله را اینطور بخوانم؛ که شعر تا لایک نگیرد و فالوئر جمع نکند، شعر نشده است. بنابراین شعر دارد از بخشی از غایتاش که غایت بودن است، دور میشود.
من ایران را دوست دارم
شعر های سه شنبه
توانش ادبیِ گویش های محلی و لهجه های قومی چه در آفرینش های محلی و چه در آثار زبان معیار انکار ناشدنی است. محصور کردن این قابلیت در رویکردهای موزه ای و دخیل ندانستن آن ها در تولید خلاقه ی ادبی امروز، شعر را از انتفاعی مسلّم محروم کرده است. در این شماره از سه شنبه های شعر ایران با گزینه هایی از زادبوم های ایران زمین و یادداشتی ارجمند از دکتر اردشیر صالح پور این ضرورت را یادآوری کرده ایم. در طراحی این شماره از همکاری گروه طراحی الف برخوردار بوده ایم که امیدواریم مورد توجه مخاطبان قرار گرفته باشد.
سه شنبه های شعر
«ادبیات مهاجرت» اگر فقط یک نام گذاری هم باشد اتفاقی است که در نظام ادبی دیروز و امروز قابل مطالعه است.
مردی که خاکستری بود
ذکری از همزاد پاییز: حسین منزوی
نه «حسین منزوی» شدن آسان است نه «حسین منزوی» ماندن «منزوی» پنجاه و هشت «مهر» را به چشم دید و حالا که پاییز، این به قول اخوان «پادشاه فصل‌ها» در راه است، پانزده سال است که «مهر»، «منزوی» را به چشم ندیده است و «منزوی» هم البته «مهری» ندیده است. سه‌شنبه‌های شعر ایران با تقدیم چند شعر و یادداشت از او که ماه در محاق مانده‌ای نیست، تولدش را گرامی می‌دارد.
کسی که مثل هیچکس نیست
شعرهای سه شنبه
آنچه که در این رویکرد پیش از نگاه تخصصی به موضوعات ادبی باید مورد تأکید قرار گیرد ترویج و تبلیغ ادبیات و استخراج کارکرد اجتماعی آن است. تلاش خواهد شد بی‌هیچ تمرکز و تأکیدی بر گفتمان‌های غالب به گفت‌وگویی مؤثر بیندیشیم.
گونه‌شناسی شعر
این اثر که نخستین بار در سال 1395 در یک جلد چاپ شده بود، در سال 1397 در دو جلد چاپ و منتشر شد و بزودی ویرایش دوم آن روانه بازار کتاب خواهد شد. آن‌طور که بهمن ساکی در این کتاب به آن اشاره کرده «فرهنگ گونه‌های نوپدید در شعر معاصر فارسی»، کندوکاوی است در نام‌ها و صورت‌بندی‌های جدید شعر معاصر. او تأکید دارد که این کتاب صرفاً یک پیشنهاد است.
سه شنبه های شعر
تهران با همه خانه‌ها و خیابان‌هایی که به‌نام شعر و شاعر است، تهران با همه دروازه‌های به چارسوی شعر ایران گشوده‌اش، تهران با همه پل‌ها و پیاده‌روهایش که ترجمه‌ای از شعر دیروز و امروز این ولایت است و تهران که لااقل در شعر، ایستگاهی برای شنیدن و شنیده شدن بوده است اما همه شعر این سرزمین نیست و چه بسیار صداها که از دورتر و دورترها باید با دقت و دغدغه و دقیقه به دقیقه شنیده شوند. امیدواریم در این دقیقه‌ها و دغدغه‌ها آنچه باید، اتفاق بیفتد که «ایران»، کلمه به کلمه ایران است.