اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • دوشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۹

یادداشت علی رفیعی در سوگ پرویز پورحسینی

او یکی از سرمایه‌های بزرگ هنرهای نمایشیِ ما بود

او یکی از سرمایه‌های بزرگ هنرهای نمایشیِ ما بود

علی رفیعی، کارگردان نام‌آشنای تئاتر در یادداشتی در سوگ پرویز پورحسینی، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون نوشت:

اواسط دههٔ چهل، طی یکی از سفرهای تابستانه از فرانسه به ایران، دوستی‌مان بیرون از تآتر شکل گرفت؛ تداوم این دوستی را تاتر پیش برد و استحکامش را شخصیت منحصر به فرد و اخلاق و نظم حرفه‌ایِ این شخصیتِ بی‌نظیر.
از آن زمان تا امروز و از امروز تا پایان، پرویز پورحسینی برای من نمونه کامل نظم، اخلاق، وجدان حرفه‌ای و عشق به بازی کردن بوده و خواهد ماند.
بعد از نخستین اجرای صحنه‌ای‌ام - «آنتیگونه» - با دانشجویان تآتر دانشگاه تهران، تا بروز انقلاب، من در تاتر شهر مستقر شدم و «گروه بازیگران شهر» را با بهترین بازیگران جوان و حرفه‌ای تشکیل دادم. در سه نمایش حرفه‌ای و پی در پی، پرویز پورحسینی - که بازیگر ارشد آن گروه بود - در سه نقش مهم نقش‌آفرینی کرد.
بعد از انقلاب، به محض این‌که فرصت به صحنه رفتن یافتم، باز هم از موهبت حضورش برخوردار شدم. پرویز یکی از نقش‌های اصلیِ «یادگار سال‌های شن» را بازی کرد.
او از نادر هنرپیشه‌هایی است که هم کارگردان از همکاری‌اش لذت می‌برد و بهره می‌گیرد و هم امنیت و دلگرمی وافری نصیب سایر بازیگران گروه می‌کند.
کم هستند هنرپیشه‌هایی که در طول ماه‌ها تمرین، شوق و اشتیاقی که پرویز در منِ کارگردان ایجاد می‌کرد، ایجاد کنند؛ و کم هستند هنرپیشه‌هایی که پس از ماه‌ها تمرین و خستگی، شور و اشتیاقی که پرویز هنگامِ بازی در برابر تماشاگران داشت، همچنان داشته باشد.
و با این پیشینه، پای ایستادن از من رفت، وقتی خبر را شنیدم؛ تکیه بر دیوار، از غم نشستم، تنها، و گریستم… و هنوز می‌گِریَم…
او یکی از سرمایه‌های بزرگ هنرهای نمایشیِ ما بود و فقدانش ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای صحنه‌های ما.

کپی