اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • پنج شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۹

کلمات کلیدی

در ســــوگِ آغوش‌هـای تسلی‌بخش

در ســــوگِ آغوش‌هـای تسلی‌بخش
میترا فردوسی پژوهشگر مطالعات فرهنگی

اگرچه هیچ زمان مناسبی برای از دست دادن یک نفر وجود ندارد اما شرایط فعلی قطعاً نامناسب‌ترین زمان برای فقدان و از دست دادن است؛ برای کسی که عزیزی را در روزگار بی‌رحم کرونا و به خاطر آن، از دست می‌دهد مصیبت به تمامی رخ داده است

گویی نقطه اوج سناریوی مصیبت‌های عصر کرونا، همین مرگ‌های پی‌در پی و بازمانده‌های تنها و بی تسلی است. عزیزمرده‌ها در این ایام، تنهاترین انسان‌های روی زمین‌اند. ماتم‌زدگان تنهایی که نه می‌توانند به مرده خویش نزدیک شوند و نه می‌توانند برای اندکی تسلی خود را در آغوش زندگان بیندازند. کرونا همان‌طور که ما را در سوگ خیلی از روابط اجتماعی و جزئیات زندگی روزمره گذاشته اینجا هم با اقتدار وضعیت تروماتیک را تشدید می‌کند؛ عزایی در کار نیست. قرار است «فاصله»، تکلیف‌ همه چیز را در این عزا معلوم کند. شاید در کشورهای دیگر که بار اصلی سوگواری کردن بر دوش فرد است و عزاداری و شیون جمعی معنایی ندارد این وضعیت چندان غریب نباشد اما برای ما ایرانی‌ها که سوگ خود را در آغوش یکدیگر سبک می‌کنیم این یک تجربه آخرالزمانی است.
حرف از یک حکایت غریب به وسعت یک سوگ ناتمام، یک عزای بی‌سرانجام و یک ماتم سرکوب ‌شده است. باید آن را به وادی تحلیل بکشانیم و ابعادش -چه منفی و چه حتی مثبت -را از نظر بگذرانیم.
این کاری بود که خواستیم در پرونده ویژه این شماره انجامش دهیم. در این راستا در گفت‌وگویی با دکتر مهرداد عربستانی از تجربه سوگ ناتمام در دوران کرونا گفتیم و از فرصتی که در این دوره برای بازاندیشی در عزاداری‌های پرتکلف و پرخرج به دست آمده. دکتر رضا تسلیمی طهرانی درخصوص ویژگی‌های خاص مراسم‌ عزاداری مجازی و ختم آنلاین در این دوران نوشته است. دکتر آرش حیدری در مورد انگ و برچسب «مرگ کرونایی» و تأثیری که در طردشدگی بازماندگان می‌گذارد گفته و هاجر قربانی، درباره تجربه تنهایی دم‌مرگ فوت‌شدگان در اثر کرونا و فرآیند ناتمام ماتم در بازماندگان نوشته است.
در نهایت جستاری می‌خوانید از مهدی جلیلی که از تجربه زیسته تلخ خود در مواجهه با مرگ مادر در اثر کرونا و تجربه تلخ سوگواری تک‌نفره و بدون جمع نوشته است.

کپی