اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • سه شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹
احمدرضا احمدی در «کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان» با شجریان همکاری کرده است

دیدم که اگر سکوت کنم خطاست

دیدم که اگر سکوت کنم خطاست
احمدرضا احمدی شاعر

پیش از انقلاب در «کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان» به عنوان مدیر تولید صفحه و کاست تصمیم گرفتم ردیف موسیقی ایران را به صورت صفحه در بیاورم در آن زمان سرپرست این کار «کامبیز روشن‌روان» بود.

 ما یک مجموعه شامل 10 صفحه که در بیشتر آنها شجریان آواز خوانده بود، درآوردیم. مهم‌ترین تجربه و ویژگی او در این همکاری انضباط و جدی‌ بودنش وقت کار بود، ضمن اینکه صدای فوق‌العاده‌اش (که در تاریخ موسیقی ایران تکرار نخواهد شد) اعتباری به این صفحه‌ها داد و افتخاری هم برای من بود. از آن زمان دوستی ما ادامه‌دار شد. زمانی که سکته کردم و در بیمارستان بستری بودم و حال خوبی ندا شتم به یکی از دوستان مشترک‌مان گفتم تنها خواسته‌ام در این لحظات این است که «دلم می‌خواهد قبل از مرگم محمدرضا شجریان را ببینم.» او هنرمندی بی‌پیرایش است. کلمه «استاد» این روزها مبتذل شده و من دلم نمی‌آید به ایشان استاد بگویم بلکه او را هنرمند بزرگی می‌دانم که تولدش افتخاری برای موسیقی ایرانی است. او کارهای بسیاری برای موسیقی ایرانی انجام داده مثل ساختن سازهایی که هم خوش‌صدا هستند و هم اسم‌های زیبایی دارند. نکته قابل توجه در مورد کارهای شجریان این است که او از بین شاعران کهن ایران به سعدی ارادت بسیار دارد و بیشتر آوازهایی که خوانده از سعدی است؛ اما ویژگی قابل ستایش شجریان این است که بر خلاف اساتید موسیقی که معمولاً در آموزش خسیس هستند و هنر خود را آنچنان که باید به دیگران یاد نمی‌دهند، او بسیار دریادل است و هر آنچه می‌داند را به شاگردانش آموزش می‌دهد. من او را افتخار موسیقی ایرانی می‌دانم و باز هم تکرار می‌کنم و تکرار می‌کنم که بعید است کسی همانند محمدرضا شجریان در موسیقی سنتی ایران ظهور کند و جذابیت او را در این می‌دانم که هم آواز و هم تصنیف را زیبا می‌خواند. حتماً می‌دانید که معمولاً خواننده‌ها تصنیف را خوب می‌خوانند اما در آواز تبحر و استادی ندارند اما او در هر دو جنبه استاد است. یکی از قطعات شجریان که همیشه در خاطرم هست قطعه‌ای در بیات ترک با تار جلیل شهناز است که هم ساز و هم آواز هر دو استادانه است که بعدها همین قطعه را با تار هوشنگ ظریف هم در صفحات کانون درآوردیم. پسرش همایون هم افتخار بزرگی است که از نظر من صدایش شباهت فراوانی به صدای زیبای پدرش دارد. برایش آرزوی سلامتی می‌کنم و همیشه از او خاطرات خوش دارم و وقتی گفتید از شجریان بگویم دستپاچه شدم و دیدم که اگر سکوت کنم خطاست./ایران جمعه

کپی