اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • سه شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹

مظلومیتی از پی مظلومیت دیگر

مظلومیتی از پی مظلومیت دیگر
اسماعیل علوی دبیر گروه پایداری

هفتم صفر- فردا – به روایتی مصادف با سالروز شهادت مظلومانه امام حسن مجتبی(ع) دومین پیشوای مسلمانان بعد از رسول گرامی اسلام(ص) است. برای روزشهادت آن حضرت(ع) روایت های دیگری نیز نقل شده که مشهورترین آن 28 صفراست.

اما از نظربسیاری ازعالمان دین، قول هفتم صفر ارجحیت دارد، زیرا راوی آن «سید قاسم بن ابراهیم الرسی» ( 246-169 ه‌ق) ازعالمان پارسا وصاحب تألیفات متعدد و ازنوادگان امام حسن مجتبی (ع) درکتاب« تثبیت الامامه» قدیمی ترین منبع در این زمینه است. وی دردوران امام موسی کاظم(ع) می زیسته واز آن حضرت روایت نقل کرده است.  شهید اول (متوفای ۷۸۶ ق) در کتاب «دروس»، علامه و محدث بزرگ ابراهیم بن علی عاملی کفعمی (متوفای۸۴۰ق) درکتاب «مصباح» وعلامه شیخ حسین (متوفای ۹۸۴ ق) والد مکرم شیخ بهایی در کتاب «وصول الاخبار الی اصول الاخیار» وچند عالم دینی دیگر نیز براین قول صحه گذاشته و آن را ارجح دانسته اند. این روز تا اواسط دوران قاجاریه رواج داشته و در روزهفتم صفر بازار و کسب وکار تعطیل و شیعیان به اقامه عزا برای سبط اکبر رسول خدا(ص)می پرداختند واز این تاریخ بدین سو 28 صفر به عنوان روز شهادت آن حضرت(ع) رسمیت یافته واز سوی دولت ها رواج یافته است. اما کماکان هفتم صفرازسوی حوزه های علمیه ومراجع تقلید، روز شهادت امام حسن مجتبی (ع) دانسته شده و برای آن حضرت (ع)مراسم سوگواری برپا می شده است. از چند سال پیش بدین سو بار دیگر هفتم صفر به عنوان  روز شهادت امام حسن مجتبی(ع) به تقویم رسمی کشور راه یافته  و برای آن حضرت (ع) اقامه عزا می شود.
امام حسن مجتبی(ع) میراث دار همان رنجی بود که مولی الموحدین امیرالمؤمنین علی(ع) با آن روزگار را به سرآورد.آن حضرت (ع) با وجود برتری دردانش، فضیلت وتقوی که شرط خلافت برمسلمانان است و بیعت مردم کوفه وبصره ،اهالی یمن و حجاز ومهاجر وانصار،پس ازپدربه خلافت رسید.اما تحت تأثیر دسیسه های معاویه و با وعده پول ومقام، گردش از یاران ویاوران سست عنصر خالی وتنها ماند وناچار به امضای پیمان نامه صلح با معاویه گردید که به تبع آن در فضای پرالتهاب آن روزگاربرای جلوگیری از تنش وآشفتگی درجامعه از خلافت نیز چشم پوشید. صلح مشروط امام حسن با معاویه زمینه ساز آشکار شدن نیات حقیقی معاویه برای بسیاری از مسلمانان وتصریح وی براینکه  جنگیدنش با امام حسن(ع) برای دین نبوده بلکه برای دستیابی به حکومت وقدرت بوده است و خود را ملزم به رعایت هیچ یک از مواد پیمان نامه نمی داند. از آن پس وی با آشکار کردن دشمنی خود با خاندان رسول گرامی اسلام (ص) دستور داد تا برفراز منابر جمعه و جماعت علی(ع) را به عنوان فتنه گر وقاتل عثمان ، لعن وسب کنند . همچنین تلاش های پیاپی ومکرری را برای ترور و سوء قصد به جان امام (ع) سامان داد، تا اینکه ده سال بعد از ترور امیرالمؤمنین علی (ع) امام حسن(ع) نیز براثر زهرمسموم شد و به شهادت رسید.دشمنی ها علیه آن حضرت(ع) پس از شهادت نیز خاتمه نیافت و یاران اندک امام، نتوانستند آن حضرت(ع) را در مسجد النبی وکنار جدش دفن کرده و پس از کشمکش های بسیار، حتی تیراندازی به پیکر آن حضرت(ع) به ناچار در بقیع دفن کردند.

کپی