اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • دوشنبه ۷ مهر ۱۳۹۹

کلمات کلیدی

قرن هیولاها در خط پایان!

قرن هیولاها در خط پایان!
مهدی میرکیایی مدرس دانشگاه و پژوهشگر تاریخ

«سیسیل رودز» جوانی هفده ساله بود که از انگلستان به آفریقا رفت. در آخرین سال های قرن نوزدهم، آفریقا بین کشورهای اروپایی تقسیم شده بود. رودز جوان در جملات شاعرانه ای به دوستانش می گفت:«جهان کم و بیش تقسیم شده است.حالا باید به این ستاره ها و سیاره ها بیندیشیم که نورشان تاریکی شب را می شکند.اگر می توانستم این سیاره ها را از آن خود می کردم. دیدن آنها به این آشکاری ولی به چنین دوری، مرا غمگین می کند.»

 «رودز» در بیست و چهارسالگی طرح بزرگی را برای گسترش امپراتوری انگلستان در مناطقی که امروز کشورهای زامبیا و زیمبابوه در آن قرار دارند، تنظیم کرد. چهل درصد الماس جهان از این مناطق به دست می آمد. این دو کشور درآن زمان، به افتخار او، رودزیای جنوبی و رودزیای شمالی نامیده می شدند.
قرن بیستم از راه رسید، تلاش برای بیرون کشیدن مستعمرات از چنگ یکدیگر، یکی از انگیزه های اروپایی ها برای آغاز جنگ جهانی اول بود. جنگی که سرنوشت آن در سال های پایانی با انقلابی بزرگ در روسیه رقم خورد. رهبران این انقلاب بر ستیز با استعمارگری و بهره کشی از انسان ها پای می فشردند درحالی که هنوز چند سالی از انقلاب نگذشته بود، میلیون‌ها انسان را در اردوگاهی به عظمت یک ششم خشکی های زمین یا اتحاد جماهیر شوروی به بردگی کشیدند. در این سرزمین ، تنها در دوره «ژوزف استالین» حدود بیست میلیون انسان قتل عام شدند. اما گویی قرن بیستم قرن هیولاها بود؛ هیتلر، موسولینی، فرانکو، سالازار و ... اروپا به مزرعه رویش دیکتاتورها تبدیل شده بود. دیکتاتورهایی که خونین ترین جنگ تاریخ بشر یا جنگ جهانی دوم را با پنجاه و پنج میلیون کشته به راه انداختند.
  جنگ وقتی به پایان رسید که حریفان اروپایی از نفس افتاده بودند و امریکای تازه نفس در هر جای دنیا به دنبال جای پایی بود. ضعف کشورهای اروپایی موجب شد مستعمرات به دنبال آزادی و رهایی باشند. در سال های پس از جنگ دوم جهانی در هر گوشه از آفریقا آتش نهضت های آزادی بخش شعله می‌کشید. اروپایی ها ترجیح دادند میدان را خالی کنند اما چند سال بعد، آفریقایی‌های مستقل دیدند تعداد اروپایی‌ها در کشورشان چند برابر شده است. استعمار کهنه رفته بود و استعمار نو جای آن را گرفته بود. در طول دوران استعمار، اقتصاد آنها برای تولید «یک» محصول سامان یافته بود و بقیه کالاها را باید از کشور «مادر» (نامی که کشورهای استعمارگر به خودشان داده بودند) تهیه می کردند. 
هیچ اتفاق خاصی نیفتاده بود؛ آنها فقط در ظاهر صاحب پرچم و سرود ملی شده بودند...
در آخرین سال هزاره دوم، موگابه، رئیس جمهور زیمبابوه تصمیم گرفت آخرین ردپاهای استعمارگران را از کشورش پاک کند و زمین های مزرعه داران سفید را که بهترین بخش های کشور را در اختیار داشتند مصادره کرد.  «تامی بایلی» فقط یکی از آنها بود که از زمینش در نزدیکی پایتخت رانده شد و سوار بر دوچرخه آرزوهایش را در زیمبابوه پشت سر گذاشت. اما آیا همه چیز به پایان رسیده بود. استعمار رفته بود و دیگر بازنمی گشت؟
 
---
یک ماه قبل از شروع درگیری بین فلسطینی ها و نیروهای اشغالگر، « آریل شارون»، رهبر وقت حزب لیکود، از اماکن مقدس بیت المقدس که مورد احترام یهودیان و مسلمانان است، بازدید کرد. این بازدید موجب شعله‌ور شدن اعتراض‌ها در غزه و کرانه باختری شد و تلفات زیادی از مردان و جوانان فلسطینی را در پی داشت. فلسطینیان، صهیونیست ها را متهم به مورد هدف قرار دادن کودکان کردند، در حالی که دولت اشغالگر آن را تکذیب کرد. تصویر، کودک فلسطینی در 20 اکتبر 2000 در جریان درگیری با نیروهای نظامی اشغالگر را نشان می دهد که تلاش می کند از تیررس گاز اشک آور خارج شود.
عکس: Reinhard Krause
 
---
 
«الیان گونزالس»، پسر کوبایی در جریان مهاجرت به امریکا در مرکز مناقشات دولت‌های امریکا و کوبا قرار گرفت. مادر «الیان» و پسرش در نوامبر سال ۱۹۹۹ پس از 150 کیلومتر شنا توانسته بودند خود را به سواحل امریکا در فلوریدا برسانند و در شهر میامی ساکن شوند. اما پدر «الیان» که در کوبا مانده بود خواستار بازگشت او به کوبا بود. با پیگیری‌های پدر «الیان» سرانجام یکی از دادگاه‌های ناحیه امریکا رأی بر این داد که تنها پدر «الیان» صلاحیت نگهداری از او را دارد. این رأی مورد تأیید دادگاه استیناف حوزه یازدهم ایالات متحده امریکا قرار گرفت و سرانجام در ژوئن ۲۰۰۰ با مداخله نیروهای فدرال «الیان» دستگیر و به پدرش تحویل داده شد. 
عکس: Alan Diaz
 
 
---
 
آتش سوزی سال 2000 در غرب ایالات متحده، بدترین آتش سوزی از نوع خود در نیم قرن گذشته بود. بهار و تابستان داغ دمای هوا را در بسیاری از ایالت ها بالا برد و منجر به خشکسالی مداوم در جنگل های دوازده ایالت امریکا شد. با کوچکترین رعد و برق آتش سوزی های مهیب رخ داد و3.2 هکتار جنگل از بین رفت و بیش از 2 میلیارد دلار خسارت ببار آمد. با وجود حرارت 800 درجه سانتیگرادی، یک تحلیلگر رفتاری آتش خود را به نزدیکترین مکان آتش سوزی رساند تا از آتش سوزی در جنگل ملی «بیتروت»، در نزدیکی جنگل «سولا» مونتانا عکسبرداری کند.
عکس: John McColgan
 
 
---
 
یکی از خسته کننده ترین بخش های مسابقه دوچرخه سواری «تور دو فرانس»، رکاب زدن در ارتفاع یک هزار و 619 متری منطقه 21 کیلومتری «مونت ونتو» است. «لانس آرمسترانگ» دوچرخه سوار امریکایی در 13 ژوئیه 2000 توانست این مرحله را با اقتدار از سد «مارکو پانتانی» دوچرخه سوار ایتالیایی عبور کند و به خط پایان برسد. تصویر «لانس آرمسترانگ» را در حالیکه به رقیب خود «مارکو پانتانی» نگاه می کند نشان می دهد. 
عکس: Chris Bode
 
 
---
 
مرد جوانی که سرباز طالبان بود و بر روی مین رفت و دیگر به عنوان جنگجو کارائی نداشت، به روستایش فرستاده شد، تا سعی کند تکه نانی برای زندگی اش بدست آورد. «استفان وانفلترن» عکاس این عکس می گوید: «در شرایطی که نیروهای طالبان در افغانستان قدرت داشتند، به کمک مجاهدین افغان به آنجا رفتم تا از این کشور پس از 20 سال جنگ، عکاسی کنم. در آن زمان غرب این کشور از خشکسالی شدید و همچنین فقر، گرسنگی و بیماری رنج می برد. این تصویر را هنگامی که این سرباز سابق طالبان سعی داشت از رود «بالا مرغاب» در نزدیکی استان «بادغیس» عبور کند، گرفتم.»
عکس: Stephan Vanfleteren
 
---
 
«دجینه»، بزرگترین مسجد خشتی در جهان و یک شاهکار معماری سنتی در شهر آفریقایی «دجینه» در کشور مالی است که از سال 1988 در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است. هر سال نمای این مسجد بدلیل آسیب دیدگی در اثر بارندگی مورد مرمت قرار می گیرد. این مسجد، یکی از عجایب هفتگانه جهان اسلام به شمار می رود. تصویر، مشارکت همگانی سالانه در مرمت مسجد «دجینه»، در سال 2000 را نشان می دهد.
عکس: Christien Jaspars 
 
 
---
 
پاپ «ژان پل دوم» تنها پاپی که از تشکیلات خودگردان فلسطینی، سرزمین اشغالی و اردن به مدت یک هفته در سال 2000 دیدار کرد. وی در جریان این دیدار، در کنار «دیوار ندبه» در بیت المقدس قرار گرفت و به عبادت و نیایش پرداخت و از خدا خواستار صلح بین مذاهب در منطقه شد. 
عکس: Kenahem Kahana
 
 
---
 
انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده امریکا پنجاه و چهارمین انتخابات ریاست‌جمهوری در تاریخ این کشور بود که برای انتخاب چهل و سومین رئیس‌جمهور ایالات متحده به همراه معاون او در تاریخ ۷ نوامبر سال ۲۰۰۰ برگزار شد. در این انتخابات «ال گور» به همراه «جو لیبرمن» از سوی حزب دموکرات (حزب حاکم) و «جورج دبلیو بوش» به همراه «دیک چنی» از حزب جمهوریخواه به رقابت پرداختند. این انتخابات به دلیل وقوع برخی انحرافات در شمارش آرا با مشکلاتی مواجه شد که در انتخابات بعدی این کشور ازسامانه الکترونیکی انتخابات استفاده شد. قاضی «رابرت راسنبرگ» در حال بررسی مدارک انتخاباتی در جریان برگزاری انتخابات در فلوریدا است، که به نکاتی در خصوص وقوع مشکل در انتخابات ریاست جمهوری اشاره کرد.
عکس: Robert King
 
 
---
 
خانواده «سانچز» در یکی از مجموعه خانه های دولتی در نزدیکی مرز امریکا و مکزیک در ایالت تگزاس که امکانات زیرساختی مناسبی ندارد، زندگی می کنند. مادر خانواده که مهاجری از مکزیک است، برای سیرکردن شکم خود و فرزندانش، اسباب بازی و عروسک‌های کاغذی می سازد. خانواده وی جزو میلیون ها آمریکایی هستند که درسرشماری ملی لحاظ نشده و رسماً، در پرونده‌های جمعیتی ثبت نشده اند. آنان ضمن اینکه نماینده سیاسی  ازتگزاس در کنگره ایالات متحده ندارند، بلکه از امکاناتی چون بیمارستان ها و خدمات اجتماعی حیاتی نیز محروم هستند.
عکس: Lara Jo Regan
 
 
 

 

کپی