اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • دوشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۹

دولت به استراتژی نیاز دارد

دولت به استراتژی نیاز دارد
محمد نصر اصفهانی عضو هیأت علمی دانشگاه خوارزمی

10 موردی که دولت دوازدهم به‌عنوان نقشه راه در نظر گرفته بسیار خوب و ارزشمند است؛ مدیریت هزینه دولت، مولدسازی دارایی‌های دولت، فروش سهام و اموال مازاد دولت، ثبات در بازارهای مالی، کنترل نقدینگی، حمایت از تولید، حمایت از سرمایه‌گذاران بخش خصوصی در معادن، افزایش نرخ اشتغال، تکیه بر درآمدهای مالیاتی و حمایت از واحدهای آسیب دیده از کرونا محورهای مناسبی است که می‌تواند به اقتصاد کمک کند.


 اقدام‌های خرد و مجزا که در نقشه راه هم به آن پرداخته شده نمی‌تواند برای اقتصاد درست و عملیاتی باشد و به مشکلات موجود پاسخ دهد؛ هر کدام از موارد یاد شده به تنهایی قابل دفاع است ولی این را باید در نظر گرفت که انجام هر کدام از آنها می‌تواند بر بخش دیگر از اقتصاد صدمه وارد کند.
وقتی دولت برای کنترل نقدینگی سراغ بورس رفت، خیلی‌ها نسبت به این اتفاق دید مثبت داشتند که بازار اوراق بهادار توانست نقدینگی مردم را کنترل کند و سایر بازارها به آرامش رسیدند، ولی اکنون با ریزش بورس این نگرانی ایجاد شده است که مردم بخواهند سرمایه‌های خود را از بورس خارج کنند.
هدف دولت اصلاح و کاهش مشکلات است اما در عمل و با جزئی نگری بر چالش‌ها افزوده می‌شود.
از طرفی برای حل مشکلات اقتصادی به دو نکته نیاز داریم؛ اول، فهم دقیق مسائل و دوم، ارائه راه حل درست است. تصور می‌کنم که دولت در دو بخش یاد شده مشکل دارد؛ البته این نکته را باید متذکر شوم که چنین چالش‌هایی تنها مربوط به دولت روحانی نیست، در دولت احمدی‌نژاد هم این مشکلات وجود داشت.
تجربیات دولت‌های گذشته به ما می‌گوید که دولت بعدی در اولین گام و قبل از هر گونه تصمیم‌گیری جدیدی باید به سمت استراتژی مشخص برود که بر اساس آن فعالان اقتصادی و سرمایه‌گذاران بتوانند برنامه‌ریزی کنند. اگر دولت‌ها طبق این دستورالعمل فعالیت نکنند، احساس عدم امنیت اقتصادی بین فعالان اقتصادی بیشتر می‌شود و بخش خصوصی و حتی دولتی نمی‌تواند فعالیت‌های خود را مدیریت و کارگردانی کند. موضوع دیگری که اهمیت بسزایی دارد، قابل پیش‌بینی بودن تصمیمات دولت است.
اگر طی سال‌های گذشته شاهد کاهش رغبت سرمایه‌گذاران برای سرمایه‌گذاری هستیم به‌دلیل بی‌اعتمادی است که دولت‌ها در تصمیم‌گیری ناگهانی‌شان داشتند؛ تصور دولت این است که با یک تصمیم می‌تواند مشکلات بخش قابل توجهی از فعالان اقتصادی را حل کند اما در مقابل به گروهی دیگر صدمه وارد می‌کند.
توصیه می‌کنم که دولت در یک‌سال باقیمانده فعالیت خود، تجربیات 7 ساله‌اش را تدوین کند تا دولت بعدی با توجه به این تجربیات نسبت به تدوین یک استراتژی موفق عمل کند.
تا زمانی‌که دولت‌ها به فهم دقیق از مسائل و راه حل مناسب نرسند، مشکلات اقتصادی حل نخواهد شد و کشور مانند سال‌های گذشته اداره می‌شود؛ دولت‌ها به جای تبرئه خود مشکلات را باید به‌صورت واقع بینانه نگاه کنند، در این میان تأکید می‌کنم که چالش‌های عنوان شده منحصر به دولت روحانی نبوده است.
از طرفی دولت در شرایطی قرار دارد که مدیران میانی کمتر به صحبت و مصوبات مدیران بالادستی خود توجه می‌کنند، از این‌رو دولت باید به این امر توجه کافی داشته باشد.
فرصت برای حل مشکلات بسیار کم است و هر گونه توصیه برای حل یکسری از مشکلات می‌تواند برای گروه دیگر ایجاد خطر کند، لذا این امیدواری وجود دارد که دولت در یک‌سال باقیمانده برای حل هر مشکلی نگاه همه جانبه داشته باشد.

کپی