اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • دوشنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۹
مروری به کلیدواژه‌های مهم سخنرانی‌های روحانی در 130 روز گذشته

از تأکید بر اتحاد و انسجام تا هماهنگی و همکاری

از تأکید بر اتحاد و انسجام تا هماهنگی و همکاری

گروه سیاسی/ حسن روحانی در آخرین جلسه هیأت دولت در روز 8 مرداد گفت: «از توطئه جنگ قوا عبور کردیم.» او این حرف را به دنبال گذشت روزهایی بر زبان آورده که حتی دورخیزهایی برای به جریان انداختن استیضاحش در مجلس را هم تجربه کرد. دورخیزهایی که البته به تذکر رهبر معظم انقلاب و حمایت ایشان از دولت برای ادامه فعالیت تا آخرین روز کارش رسید. اما جز آن در این دوره سه ماهه از کار مجلس جدید، کم نبود تلاش‌هایی که برای به مجلس کشاندن او برای طرح سؤال و یا بردن وزرایش به جلسه استیضاح به جریان افتاد.

از همان اولین ساعاتی که نتایج انتخابات مجلس یازدهم اعلام شد قابل پیش‌بینی بود که احتمالاً حسن روحانی باید جلسات سران قوا در یک سال پایانی حضورش در پاستور را میان دو رقیب انتخاباتی سال 96 خود تجربه کند. تجربه‌ای که برای خیلی‌ها نشانه افزایش تنش بین قوا به نظر می‌رسید. دولت و حسن روحانی اما از همان ابتدا می‌دانستند که این اتفاق در میانه میدان درگیری با تحریم‌های امریکا و فشارهای خارجی چه نتایج تلخی می‌تواند در پی داشته باشد. ماجرا اما به همین محدود نماند؛ خیلی زود معلوم شد بار همه‌گیری کرونا بر دوش اقتصاد کشور مانند همه دنیا، باری به مراتب سنگین‌تر از آن بوده که از قبل به نظر می‌رسید. حالا با درگیری در دو میدان «تحریم» از یک‌سو و «کرونا» از سوی دیگر، شکاف در صفوف خودی به هیچ ترتیبی قابل توجیه نبود. قبل از روی کار آمدن مجلس یازدهم اما بخش مهمی از نگرانی‌ها معطوف این سؤال بود که آیا مجلس تازه‌نفس و البته با دیدگاهی متفاوت با دولت در این میدان چه خواهد کرد؟ نگرانی که البته یک سال و اندی قبل از آن هم بابت شروع دوره جدید قوه قضائیه هم مطرح بود اما چندان طولی نکشید که مشخص شد محلی از اعراب ندارد. ذات متکثر مجلس اما در این خصوص باعث تفاوت تحلیل‌ها شده بود. روز هفتم خرداد در افتتاحیه مجلس یازدهم پیامی که روحانی از پاستور با خود به بهارستان آورده بود، پیام همکاری بود؛ «هم دوران دولت، چهارساله و کوتاه است و هم دوران مجلس؛ اما با همکاری دولت و مجلس می‌توانیم‌ برای دهه‌ها و حتی قرن‌ها برای مردم یادگار دائمی و ماندگاری به‌جا بگذاریم» و «ترجیح منافع ملی بر منافع بخشی و جناحی اساس کار برای همکاری دولت و مجلس خواهد بود.»
این سخنان روحانی در آن روز البته فقط یک تعارف سیاسی نبود، در تمام مدت سپری شده از سال 99، تأکید حسن روحانی بر روی همین مسأله بوده و هست؛ تأکید بر یک همکاری همدلانه و ملی برای گذر از شرایط ویژه‌ای که کشور در آن قرار دارد. او در حدود 4 ماه و نیم اخیر از اول فروردین ماه تا 5 مرداد ماه در مجموع 49 بار در سخنرانی‌هایش قوا، نهادها و طیف‌های مختلف اجتماعی را دعوت به وحدت کرده است. به عبارتی تقریباً هر 3 روز یک بار. در همین مدت هم در سخنان رئیس جمهوری 33 بار موضوع دعوت به همکاری و 37 بار تأکید بر همراهی دیده می‌شود. یعنی تقریباً هر دو روز یک بار تأکید بر مسأله «همکاری و همراهی». این اما تمام واژه‌های همدلانه‌ای نبود که در این مدت مورد تأکید حسن روحانی قرار گرفت؛ او در 135 روز گذشته و 70 سخنرانی که در این مدت داشته، 22 بار در سخنرانی‌های خود بر اتحاد، 21 بار بر لزوم انسجام، 17 بار بر همدلی، 16 بار بر کمک و نهایتاً 7 بار بر هماهنگی در درون کشور تأکید کرده است.
البته رئیس جمهوری از همان روز اول فروردین ماه 99 تمرکز ویژه خود بر این مفاهیم «وحدت‌ساز» برای سال جدید را در پیام نوروزی‌اش کلید زد. جایی که تأکید کرد: «از کرونای جسمی سریع خواهیم گذشت. با وحدت، تلاش، همکاری، با تلاش پزشکان، باید تلاش کنیم از کرونای روحی هم عبور کنیم. وحدت، اتحاد و اخلاق است که می‌تواند آینده خوبی را برای ما بسازد.» همین خط و مسیر در سخنان رئیس جمهوری در اولین جلسه هیأت دولت سال 99 هم مورد تأکید قرار گرفت؛ «در کنار این همه سختی یک انسجام درست شد. نگذاریم این انسجام از بین برود، دل‌ها به هم نزدیک شد، مقدار زیادی کینه‌ها زدوده و دل‌ها متوجه حق و خداوند و کمک به همدیگر شد. این آثاری که در کنار این رنج (کرونا) به دست آوردیم را نگذاریم از بین برود.» وجه سیاسی همین مسأله هم در جلسه روز 13 فروردین هیأت دولت در سخنان رئیس جمهوری متبلور شد؛ «از جناح‌های سیاسی تشکر می‌کنم. درست است جناح‌های سیاسی اختلاف سلیقه‌های مختلفی دارند اما بجز یک عده بسیار معدود و کم، همه حمایت می‌کنند و هم‌زبان و هم‌نوا هستند.»
پیام‌های همدلانه رئیس جمهوری از همان آغاز سال تا همین امروز به صورت مسلسل‌وار در همه 70 سخنرانی او تکرار شده است. تکراری که نشان از یک واقعیت مهم دارد و آن اینکه رسیدن به یک تفاهم جمعی و همکاری همدلانه برای دولت نه صرفاً یک شعار فانتزی بلکه یک سیاست عملیاتی ناظر به سال پایانی عمر دولت است. سالی که در کنار بار جمع کردن پروژه‌ها بر روی دوش قوه مجریه، بار تحریم و کرونا نیز سنگینی می‌کند. اهمیت مدیریت این مسائل از نظر دولت و رئیس جمهوری نه یک بهانه کار تبلیغاتی و سیاسی بلکه ضرورتی ملی است که اگر درست به سرانجام نرسد، همه کشور را متضرر می‌کند. با همین دیدگاه است که حسن روحانی در جلسه هیأت دولت روز 3 اردیبهشت و در شرایطی که بسیاری از ناظران سیاسی آغاز به کار مجلس جدید را چالشی بزرگ برای دولت می‌دانستند، این‌گونه موضع‌گیری کرد: «ما باید یادمان باشد که رقابت‌های انتخاباتی سال 96 سه سال است که تمام شده. 96 رقابتی انتخاباتی بود و الان در سال 99 هستیم. سال بعد از انتخابات است. مجلس هم که انتخابات آن برگزار شد دیگر رقابت انتخاباتی نداریم و همه باید برای کشورمان و ملت‌مان کار کنیم. حالا انتخاباتی سال آینده هست، باز سال آینده شروع کنیم. امسال سال وحدت است، باید دست هم را بگیریم و در کنار هم باشیم.»
با این توصیف به نظر می‌رسد اعلام این موضوع توسط رئیس جمهوری که «از توطئه اختلاف بین قوا عبور کرده‌ایم»، اعلام پیروزی و موفقیت نسبی در سیاستی باشد که در 135 روز گذشته مورد تأکید جدی دولت برای سال آخر کارش بود. هر چند که هیچ چیز قطعی نیست و عدم شناخت موقعیت می‌تواند ورق «همکاری» و «وحدت» را در کشور برگرداند.

کپی