اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • شنبه ۱۸ مرداد ۱۳۹۹
مشقت‌هاو الزام‌های در خانه ماندن در دوره درمان بیماری کرونا

بیمارستان خانگی

بیمارستان خانگی
ترانه بنی یعقوب گزارش نویس

وقتی دکتر توی چشم‌هایش نگاه کرد و گفت باید دوهفته توی خانه قرنطینه بشود اولین فکری که به ذهنش رسید این بود که چطور می‌تواند در یک آپارتمان کوچک 60 متری طوری خودش را قرنطینه کند که همسر و فرزندش درگیر کرونا نشوند.

  واقعاً چطور با یک دستشویی و حمام مشترک می‌تواند پروتکل‌های بهداشتی را طوری رعایت کند که آنها مریض نشوند برای همین سختی را به جان خرید و قبل از ورود به خانه آنها را راهی شهرستان کرد: «می‌دانی آنقدر تب و بدن درد داشتم که حتی برداشتن یک لیوان آب و خوردن آن هم برایم سخت بود اما این برایم تحملش راحت‌تر از زندگی با دو نفر دیگر در یک فضای کوچک بود. ترس از هر لحظه بیمار شدن‌شان بیشتر مرا عذاب می‌داد اما چاره‌ای نبود. تازه مجبور بودم خودم به هر جان کندنی برای خرید بروم بیرون؛ البته یکی از دوستانم هم دوبار سه باری برایم سوپ آورد و دم منزل تحویل داد و رفت.»
همسر و فرزندش تست دادند و متوجه شدند کرونا ندارند اما آمد و رفتش به بیرون از خانه در دوره بیماری آیا موجب بیمار شدن عده‌ای دیگر نشد: «راستش سعی می‌کردم فاصله‌ام را با دیگران حفظ کنم اما چند باری به سوپر مارکت و نانوایی رفتم ماسک هم داشتم. باور کن چاره دیگری نداشتم.»
اما واقعاً این روزها که کرونا نفس خیلی هایمان را بریده و به هر کسی یک جور سختی و فشار وارد می‌کند با سختی‌های قرنطینه خانگی در دوران بیماری چه باید کرد و چطور می‌توان از پس مشکلاتش برآمد. در برخی کشورها معمولاً کسی که قرنطینه خانگی می‌شود تحت نظارت سیستم درمانی آن کشور قرار می‌گیرد. یعنی پزشکان مدام با فرد بیمار در تماسند و از او می‌خواهند تا دائم آنها را از حالش باخبر کند. همچنین در آن سیستم از یکی از اعضای خانواده یا دوستان نزدیک بیمار خواسته می‌شود مسئولیت خرید مایحتاج اولیه دوره بیماری را بر عهده بگیرد تا او و بستگانش که در قرنطینه خانگی هستند مجبور به خروج از خانه نشوند و بیماری گسترش پیدا نکند. اما کسانی که در ایران تجربه قرنطینه و گذراندن دوره بیماری در خانه را دارند در این باره چه می‌گویند.
چند روز قبل تست کرونای برادر اعظم مثبت شد: «معمولاً بیمارانی را که اکسیژن خون‌شان زیر 93 نمی‌آید بیمارستان نمی‌پذیرد و باید در خانه قرنطینه شوند یا آنهایی که نوع سبک‌تر بیماری را گرفته‌اند، البته اگر حالشان بد شد و اکسیژن خون پایین آمد باید به بیمارستان مراجعه کنند. شرایط قرنطینه برای کسانی که با هم داخل یک خانه زندگی می‌کنند، سخت می‌شود. بعضی اوقات شخص در خانه تنها می‌ماند اما گاهی مثل بیماری برادر من این مسأله ممکن نبود. بیماری به‌دلیل ناشناخته بودن و درمان نداشتن استرس زیادی دارد مخصوصاً با اخبار فوتی‌ها که هر روز اعلام می‌شود. فکر کن بیمار با این شرایط باید قرنطینه را تحمل کند. در حال