تفاهم هسته‌ای و فضای کسب و کار

اقتصادی /
شناسه خبر: 58

در ابتدا باید موضوع توافق هسته‌ای را به ملت ایران تبریک گفت و از دولت آقای دکتر روحانی و بخصوص آقای ظریف وزیر امور خارجه تشکر کرد که توانستند این کار بزرگ را به نتیجه برسانند.

این تفاهم امکانپذیر نبود مگر آنکه تمام نیروهای داخلی از نظر دانش، مدیریت و عوامل سیاسی، پشتوانه تیم مذاکره‌کننده شوند. همه باید ارزش اتفاقی که رخ داد را بدانند و آن را ارج نهند. اقتصاد کشور به علت تحریم‌ها با مشکلات متعددی روبه‌رو شد، آنچه تحریم‌ها ایجاد کرد باعث شد محدودیت‌های مختلفی در بحث انتقال پول، فروش نفت، خودرو و بیمه ایجاد شود. در حقیقت با تحریم‌های وضع شده ایران نمی‌توانست بدون غل و غش با خارج از کشور ارتباط برقرار کند و این امر در نهایت امکان استفاده از پتانسیل داخلی را گرفت. در آن زمان موضوع اقتصاد مقاومتی مطرح شد، اینکه ما بر توان داخلی تکیه کنیم.
ملت ایران و متخصصان باید بدرستی وضع موجود را تحلیل کنند و برای رشد اقتصادی کشور برنامه‌ریزی دقیق و جامعی انجام دهند. یکی از سؤالات مهم این است چرا امریکایی‌ها وقت و سرمایه‌گذاری قابل توجهی برای مذاکرات انجام دادند؟ چرا وزیر امور خارجه امریکا طی ماه‌های اخیر بیش از 70 درصد توان خود را برای به سرانجام رسیدن مذاکرات و مسائل ایران گذاشت؟ مسأله‌ای که باعث چنین اتفاقی شد اهمیت و پتانسیل کشورمان است. در زمان نیکسون رئیس جمهوری اسبق امریکا رقابتی بین عربستان و ایران بود که کدام کشور می‌تواند آرامش منطقه را ایجاد کند. در آن زمان نیکسون تصمیم گرفت امکانات نظامی را در اختیار ایران بگذارد و در حقیقت ایران ژاندارم منطقه شد. حال با آنکه شرایط آن زمان را نداریم اوباما رئیس جمهوری امریکا نیز به نتیجه رئیس جمهوری اسبق کشورشان رسید. ایران می‌تواند هماهنگ‌کننده خیلی خوبی در منطقه باشد. البته این هماهنگی از حیث نظامی و تسلیحات نظامی نیست بلکه پتانسیل اقتصادی ایران است که باعث شد ایران حایز اهمیت شود.
دولت فعلی امریکا دورنگرا و بدنبال منافع خودش است لذا مذاکرات را آغاز کرد تا بتواند از شرایط ایران در منطقه استفاده کند. امروز زمان اقتصاد آزاد و رقابتی است لذا تنش‌های سیاسی و نظامی نمی‌تواند موفقیتی را به ارمغان بیاورد. بنابراین دولت اوباما پس از حضور ناکام خود در عراق و افغانستان به این نتیجه رسید که تعامل با ایران تنها راه آرامش و ثبات منطقه است چرا که می‌تواند از این طریق به خیلی از کشورها دسترسی پیدا کند. ایران به خاطر موقعیت سوق الجیشی خود می‌تواند محل ارتباط اقتصادی اروپا و شرق آسیا شود و از طرف دیگر محل ارتباط چین، ژاپن و کشورهای مشترک المنافع باشد. بنابراین ایران با تقویت بنادر خود و راه مواصلاتی می‌تواند هماهنگ‌کننده اقتصادی بین شمال - جنوب از یک طرف و شرق و غرب از طرف دیگر باشد. زمانی که مسیر‌های ترانزیتی ایران فعال شود خیلی از کشورها بخصوص اروپایی‌ها که از نظر اقتصادی وضعیت خوبی ندارند می‌توانند شرایط خوبی را برای خود فراهم کنند. ایران با داشتن امکانات ارزان‌قیمت بهترین کشور برای کشورهای اروپایی و حتی امریکا است. امید دولت امریکا این است ایران در شطرنج منطقه‌ای با مهره‌هایی بازی کند که با اقتصاد آزاد و رقابتی هماهنگ است. از این‌رو دولت برای آنکه اقتصاد باز داشته باشد باید به دقت برنامه‌ریزی کند. با اقتصاد بسته نمی‌توان پتانسیل‌ها را فعال کرد.
همان‌گونه که رئیس جمهوری کشورمان اعلام کردند فضای کسب و کار باید آماده شود تا اقتصاد آزاد رقابتی به وجود بیاید. در چنین شرایطی پتانسیل واقعی ایران مشخص می‌شود و کل منطقه هم می‌تواند از آن بهره‌مند شود، از سویی مردم ایران نیز به رفاه مناسبی دست خواهند یافت. در توافق صورت گرفته ایران توانست به حقوق خود دست پیدا کند و از تنش‌ها فاصله بگیرد. به هر ترتیب در بحث کشورهای همسایه هم به نظرم دولت بهتر است ارتباط خود را با هند گسترش دهد. گسترش و افزایش همکاری‌ها با این کشور به توسعه اقتصادی ایران و تقویت منطقه کمک خواهد کرد. به هر ترتیب برای پیش‌بینی دورنمای سال‌جاری نباید عجله کرد. تا نهایی شدن مذاکرات و لغو تحریم‌ها که به واسطه بحث هسته‌ای ایجاد شده بود از اواخر پاییز باید منتظر تغییرات بود. از این‌رو توصیه می‌کنم کانال‌های ارتباطی و اطلاعاتی با خارج از کشور تقویت شود، به گونه‌ای که سرمایه‌گذاران خارجی از مزیت‌های ایران مطلع شوند و بدانند که ایران چه پتانسیل‌هایی دارد.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.