اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • سه شنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۹

رژیم اشغالگر قدس حاکمیتی براساس ترور

رژیم اشغالگر قدس حاکمیتی براساس ترور
اسماعیل علوی دبیرگروه پایداری

صهیونیسم به‌عنوان یک ایدئولوژی سیاسی در سال 1896 توسط تئودور هرتزل روزنامه نگار اهل وین شکل گرفت و با نگارش کتاب «دولت یهود» به قلم هم او رواج یافت. این ایده سیاسی که از بدو تولد سعی داشت صبغه دینی به‌ خود بخشد، از سوی نخبگان و افراد برجسته جامعه یهود چندان مورد استقبال قرار نگرفت، اما افراد ماجراجو و مستعد تبهکاری پیرامون آن حلقه زده و علم آن را برافراشتند.





 به‌همین دلیل ایده تأسیس دولت یهود و بازگشت به اسرائیل از همان ابتدا با قتل و ترور و خشونت آغاز شده و با فرضیه بازگشت به اسرائیل و تأسیس حکومت تنها با زور و اعمال قدرت امکان پذیر است، همراه گشت. از کتاب هرتزل چنین برمی‌آید که در میان جوامع اروپایی با یهودیان بد رفتاری شده و اکثر آنان در فقر و فلاکت به‌سر می‌بردند. از این‌رو آنان راحتی، رفاه و تشخص را درتحقق ایده دولت یهود آن هم در سرزمین مورد نظر هرتزل – فلسطین - یافته و برای روی کار آوردن چنین دولتی دست به‌هرکاری می‌زدند.
«صهیونیسم عمل‌گرا» ابتدا در میان یهودیان روس که متأثر از جنبش انقلابی آن سرزمین بودند، پیدا شد. آنان پس‌ از ناامید شدن از تحرکات انقلابی در سال1905 علیه سلطه تزار و تبدیل آن به رفرم و تغییرات اندک، به‌طور گروهی به سرزمین فلسطین که آن زمان تحت سیطره خلافت عثمانی بود مهاجرت کردند تا زمینه تشکیل دولت - ملت خود را   فراهم آورند. بتدریج تعداد آنان طی 10 سال به 35 هزار نفر رسید که برای ایجاد ارتشی مخفی کفایت می‌کرد. آنان نام ارتش خود را به‌ یاد یکی از رهبران شورش بزرگ علیه امپراطوری رم «بارجیورا» گذاشتند و با الهام از انقلابیون روس هسته‌های مقاومت و ترور تشکیل دادند تا موانع تحقق دولت اسرائیل را با قتل و ترور از پیش پا بردارند. با بزرگ‌تر شدن ارتش مخفی یهودیان مهاجر نام آن را ابتدا به «هاشومر» به‌ معنای «سرباز» و چندی بعد به «هاگانا» به معنای «دفاع» تغییر دادند.
هاگانا متشکل از افرادی مغرور، جسور، منضبط و دارای روحیه تهاجمی بود. آنان چندین ترور سیاسی پیش از فروپاشی خلافت عثمانی انجام دادند که مهم‌ترین آن قتل رئیس پلیس فلسطین بود که با یهودیان بد رفتاری می‌کرد.
ارتش پنهان صهیونیست‌های عملگرا حتی افرادی از هم‌کیشان خود را به‌ جرم محافظه کاری و عدم پیروی از عقاید آنان به‌ قتل می‌رساندند. به‌عنوان نمونه افراد هاگانا جیکوب یهودی هلندی الاصل را که می‌گفت؛ «تنها مسیح موعود می‌تواند تصمیم بگیرد چه زمانی یهودیان به سرزمین اجدادی خود بازگردند و تلاش افراد درجهت تسریع در این روند گناهی بزرگ است»، را به‌ قتل رساندند. با سقوط امپراطوری عثمانی و تحت قیمومیت انگلستان درآمدن منطقه فلسطین موجب شد تا یهودیان سایر مناطق نیز به‌سمت سرزمین فلسطین سرازیر شده و آنان هم به تناسب جمعیت و دیدگاه‌های مشترک دست به ایجاد تشکیلات آشکار و مخفی بزنند.
بن گوریون که از یهودیان لهستان بود در این مقطع در فلسطین دو تشکیلات مخفی را هدایت می‌کرد. تشکیلات پنهان یهودیان مهاجرعلاوه بر ترور از جاسوسی و کسب اطلاعات نیز به‌عنوان ابزار کمکی در پیشبرد اهداف خود استفاده می‌کردند.
اما گاهی با گمانه زنی‌های اشتباه دست به ترور می‌بردند که به‌ زیانشان تمام می‌شد. چرچیل نخست‌وزیر و سیاستمدار مشهور انگلستان درصدد بود تا برای ایجاد دولتی یهودی در کنفرانس یالتا با حضور روزولت واستالین رؤسای دو کشور بزرگ امریکا و شوروی موضوع را مطرح کند.
 اما اقدام خودسرانه یهودیان تند رو فلسطین در ترور لرد موین انگلیسی که مأموریت داشت تا یهودیان را به آرزوی دیرینشان برساند، او را از این اقدام بازداشت. پیش‌ از او نیز آرتور بالفور وزیر امور خارجه انگلیس با صدور بیانیه‌ای در سال ۱۹۱۷ طرح تأسیس وطن یهودیان در فلسطین را مطرح و دستور چاپ تمبر پستی با عنوان «ارتز ییسریل» (سرزمین اسرائیل به زبان عبری) داده و آن را در منطقه رواج داده بود.
در نوامبر 1947 مجمع عمومی سازمان‌ ملل در اولین واکنش نسبت به موضوع سهم خواهی یهودیان از منطقه فلسطین رأی به تقسیم آن داد. تصمیمی که مسلمانان را ناراضی کرد و موجب کینه و دشمنی میان یهودیان مهاجر و مسلمانان ساکن شد. چندی بعد دوره سرپرستی انگلستان بر فلسطین به پایان رسید. (۱۵ مه ۱۹۴۸ ) در حالی که یک روز پیش از آن تأسیس کشور اسرائیل اعلام شده بود. در نتیجه، طرح تقسیم فلسطین بین اعراب و یهودیان هیچ‌گاه عملی نشد. در اصل جامعه ملل سرپرستی فلسطین را به‌طور موقت به انگلستان سپرده بود، تا زمانی که بتواند به استقلال کامل دست ‌یابد.
اما سیر تحولات تاریخی در دوران قیمومیت انگلستان نه تنها منجر به‌ شکل‌گیری دولت فلسطین به‌عنوان یک کشور مستقل نشد؛ بلکه دولت غاصب اسرائیل در منطقه شکل گرفته و علاوه بر مناطقی که سازمان ملل متحد تقسیم‌بندی کرده بود، ۲۶ درصد از سرزمین‌های تحت قیمومیت در غرب رود اردن را نیز به اشغال خود درآورد. دولت انگلستان خواسته‌های مردم فلسطین را مدنظر قرار نداد و به‌ نحو آشکاری بی‌طرفی را نقض کرد. دولت اسرائیل از بدو تأسیس با شیوه ترور و نفوذ و جاسوسی به اداره امور پرداخته وگام‌ به‌ گام سرزمین‌های بیشتری را به اشغال خود درآورده و با گستاخی نسبت به قطعنامه‌های سازمان ملل و اصول‌ پذیرفته شده حقوق بشر بی‌اعتنایی می‌کند.
 طبیعی بود که جمهوری‌ اسلامی نسبت به این همه ظلم و تعدی سکوت نکرده و امام خمینی(ره) رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران در نخستین ماه مبارک رمضان پس‌ از پیروزی انقلاب آخرین جمعه ماه مبارک رمضان را به‌عنوان روز جهانی قدس اعلام و از مسلمانان سراسر جهان درخواست نمود تا در این روز به خیابان‌ها آمده و در اعتراض به رفتار ظالمانه صهیونیست‌ها به تظاهرات بپردازند. از آن سال – 1358- همه ساله هرکجا که مسلمانان تجمع دارند تظاهرات باشکوهی در محکومیت رفتار ضد انسانی رژیم غاصب اسرائیل صورت می‌گیرد که نشانگر دامنه نفوذ و جایگاه انقلاب اسلامی مردم ایران در میان مسلمانان جهان است.

کپی