اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • چهارشنبه ۲۵ تیر ۱۳۹۹

اعتبار ملی ایران

اعتبار ملی ایران
حمید متبسم آهنگساز و نوازنده

فردوسی نه تنها اعتبار زبان فارسی بلکه اعتبار ملی ما ایرانیان است. شاهنامه این شاعر بزرگ با بیش از 50 هزار بیت شعر به زبان و کلام فارسی اصیل، نشان از قد علم کردن در برابر فرهنگ بیگانه دارد. یک زمان است که در فرهنگ مملکتی یک سری موضوعات پذیرفته و وارد می‌شود، اما در آن هنگام پدیده‌های فرهنگی تحمیل می‌شود.

در زمان فردوسی ایرانیان اجازه نداشتند به زبان مادری خود تحصیل یا صحبت کنند و این موضوع در واقع یک فشار تاریخی بود، فردوسی با به تحریر درآوردن تاریخ ایران به شکل افسانه و در قالب یک کتاب با بیش از 50 هزار بیت، زبان فارسی را حفظ کرد و این همان اعتبار ملی است که وامدار شخصیت‌هایی همچون فردوسی هستیم. اشعار این شاعر بزرگ به‌دلیل وزن عروضی ثابت و داستان گونه، درتبدیل شدن به قالب‌های موسیقایی و آهنگسازی کمتر مورد توجه قرار گرفته است چرا که در شعر شاعران معنوی پرداز همچون حافظ، مولانا و سعدی، موضوع هر شعر می‌تواند در یک بیت خلاصه شود. به‌عنوان مثال اگر از غزل حافظ در قالب موسیقی چهار بیت حذف شود بازهم می‌توان ابیات باقی مانده را به‌عنوان یک مجموعه ارائه کرد. به‌طور مثال درآنجا که می‌گوید: «دانی که چیست دولت دیدار یار دیدن در کوی او گدایی بر خسروی گزیدن» موضوع از ابتدا تا پایان بیت مشخص بوده و به اتمام می‌رسد و وابسته به ابیات بعدی خود نیست. اما اشعار فردوسی نیاز به ادامه و به نتیجه رساندن داستان دارد واگر کسی تصمیم به ساخت موسیقی روی اشعار فردوسی دارد می‌بایست تا پایان داستان حداقل یک پاراگراف کامل را ادامه بدهد و به‌همین دلیل کار آهنگسازی را سخت‌تر می‌کند و زمان بیشتری بر ای آهنگساز صرف می‌شود. من به شخصه بسیار مشتاق بودم یک کار در مورد اشعار شاهنامه موسیقی بنویسم و نتیجه آن آلبوم «سیمرغ» شد که حدود 12 سال پیش تولید گردید و اشاره دارد به بخشی ازداستان زندگی زال تحت عنوان «سیمرغ» با 65 بیت و منتخب و خلاصه‌ای از حدوداً 400 بیت داستان زال شاهنامه فردوسی است، شامل‌زاده شدن زال تا رفتن به البرز کوه و پرورش نزد سیمرغ و بازگشتش نزد پدر و عشق به رودابه... خوانندگی این اثر را همایون شجریان برعهده داشته با همراهی ارکستر37 نفره سیمرغ که در ایران و اروپا اجرا شد.این آلبوم در پرده‌های چهارگاه، همایون، اصفهان، ماهور و نوا نوشته شده و شش بخش دارد.

کپی