اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • سه شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۹

کلمات کلیدی

در مقابله با کرونا زمان را از دست ندهیم

در مقابله با کرونا زمان را از دست ندهیم
خاویر سولانا دبیرکل اسبق اتحادیه اروپا مترجم: زهره صفاری

چند هفته دیگر، بسیاری گروهی و شماری نیز فردی، انبارهایشان را پرخواهند کرد. بدون شک آنچه امروز می توان از دوران پسا شیوع ترسیم کرد تنها در حد گمانه زنی است و هیچ کس نمی‌تواند با اطمینان از آن حرف بزند. اما آنچه مسلم است حرف‌ها و کردار این روزهای ما، آن دوران را خواهد ساخت.

 همانطور که بسیاری از خوانندگان می‌دانند من پس از مثبت شدن تست کرونا در یکی از بیمارستان‌های مادرید بستری شدم. روند بهبودی‌ام بسیار کند پیش می‌رود اما دورنمای دلگرم کننده‌ای دارد. بدون شک دوری از عزیزان در مدت قرنطینه ناخوشایند است ولی با وجود ابزار پیشرفته ارتباطی در قرن بیست و یکم، این سختی‌ها نمی‌تواند آسیبی به ما و روابط اجتماعی‌مان بزند و همین امر آرامش بخش خواهد بود. از سوی دیگر این دوران فرصتی است تا مانند گذشته‌ها به کارهایی مثل گوش دادن به موسیقی، مطالعه و حتی نوشتن بپردازیم.

برای تحمل این دوره بستری شبیه حبس، ساعت‌های متمادی بر شخصیت‌های برجسته‌ای مثل وینستون چرچیل تمرکز می‌کنم. من همیشه مسحور نخست وزیر دوران جنگ بریتانیا بودم و این روزها به لطف زندگینامه فوق‌العاده او به تألیف «اندرو روبرتس»- تاریخ نگار- جزییات جدیدی از زندگی این سیاستمدار کشف کرده‌ام.
انعطاف پذیری ستودنی چرچیل در طول جنگ جهانی دوم، به ویژه در این روزها می‌تواند بسیار الهام بخش باشد. شخصیت و خط مشی بدون شک پیچیده‌اش این واقعیت را به ما گوشزد می‌کند که سلوک قهرمانی با نواقص مغایرتی ندارد، حضور ذهن با تناقض‌گویی و شجاعت با تأمل. شخصیت‌هایی مانند چرچیل شایسته شناخته شدن هستند و بدون هیچ تعریفی می توان آنها را قابل ستایش دانست.
بدون شک برای بسیاری از ما که این روزها در نبرد فردی با «کووید-19» هستیم و متأسفانه شماری نیز در روزهای آتی با آن روبرو می‌شوند، تجربه عبارت «خون، رنج، اشک و عرق‌ریزان» در سخنرانی ماه می 1940 چرچیل، ملموس خواهد بود. اما باید تلاش کنیم که از روح بزرگ او نیز تبعیت کنیم. طبق گزارش‌ها، این ویروس قدرت بویایی و چشایی بسیاری از بیماران را از بین برده است اما این دلیل نمی‌شود که بتواند شوخ طبعی ما را نیز از بین ببرد.
از یک منظر کلی، در روزهای اخیر که بسیاری از رهبران جهان در مواجهه با این ویروس به یک جنگ- که از جهاتی درست است- معترف هستند، بکارگیری برگی از کتاب چرچیل معنا پیدا می‌کند. در این نبرد نیز مانند هر جنگ دیگری تجهیز امکانات و بکارگیری ارزش‌های انسانی- مانند وظیفه، رفاقت و خدمات عمومی- در کنار باورهای نو باید تقویت شود و عملکرد ستودنی کادر درمانی در اسپانیا و همچنین پزشکان و پرستاران سراسر جهان در جنگ با ویروس و التیام رنج و محنت مبتلایان، بهترین نمونه از این آماده سازی است.
ما با یک دوره بحران تاریخی روبرو هستیم. اما اگر این دوران به مثابه یک جنگ خوانده شود، بدون شک بحرانی معمولی و عادی نیست. علاوه بر این، دشمن کنونی علیه همه بشریت است و بسیج منابع دولتی با نابودی بسیاری از انسان‌ها پیش می‌رود.
در این شرایط مهم این است که ما این دیدگاه و دیگر تفاوت‌های آن را فراموش نکنیم. در غیر این صورت منطق جنگ بر قضاوت‌های ما سایه انداخته و ما را در مصائب خاص آسیب‌پذیر می‌کند. برای پرهیز از این سناریوهای ناخوشایند، اجازه می‌خواهم تا چند زنگ خطر را به صدا درآورم و هشدارهایی را گوشزد کنم.
اول، ما نباید رهبری قدرتمند- که در روزهای تلخ و تاریک پس از این بحران بدون شک به آن نیاز داریم- را با رهبری غیرقابل انعطاف اشتباه بگیریم. دولت‌ها باید اختیارات لازم و کافی برای حل این شرایط بحرانی را داشته باشند اما این به معنای مجوز تام و تمام آنها- نه حالا و نه هیچ وقت دیگر- نیست.
اطمینان از حفظ حداکثری آزادی‌های مدنی و مسئولیت پذیری رهبران دولتی تنها یک ضرورت اخلاقی نیست بلکه بهترین راه دفاع در برابر تهدیداتی شبیه اتفاقات امروز است. بکارگیری این روش نه تنها جوامع را ضعیف نمی‌کند بلکه در مقابل با تقویت مناظرات عمومی، شانس ما برای شناسایی بهترین واکنش‌ها را ارتقا می دهد.
دوم؛ ما نباید مسئولیت‌های میهن پرستانه- که بدون شک ضروری و مورد اقبال است- را با ملی گرایی افراطی اشتباه بگیریم. به عبارت دیگر حالا زمان قربانی یا تسلیم شدن در برابر ترس و آزادی غرایز ناصواب نیست. بحران پیش رو تنها با منطق، همدلی و درک متقابل در داخل و خارج مرزها قابل حل است. در این شرایط همه ظرفیت‌های علمی جهان و همکاری‌های تکنولوژیک باید به کار گرفته شود و با باور همیشگی اتحاد و انسجام – که این روزها بیش از هر زمان دیگری نیاز است - هر آنچه لازم است در راستای منافع‌مان به اشتراک بگذاریم. کلید موفقیت در بحران فعلی این است که اطمینان یابیم سرعت همکاری و واکنش‌های مؤثر بین‌المللی از سرعت شیوع ویروس پیشی گرفته است.
نکته آخر اینکه، بدون شک چشم انداز اقتصادی اجتماعی این جنگ استعاری هرگز مانند نمونه‌های واقعی پیش از آن نخواهد بود. تلاش برای نوسازی و به عبارت دیگر باور پیشگیری بیش از درمان و جهش فعالیت دستگاه‌های دولتی باید با تمام قوا هر چه زودتر به انجام برسد.
مؤسسات و دول وابسته به اتحادیه اروپا باید در این رابطه وارد میدان شده و این مسیر پرچالش را آغاز کنند. دیگر سازمان‌های چند ملیتی و انجمن‌ها نیز ناگزیر از تن دادن به این واکنش مؤثر مشترک هستند. اگر نگاهی عمیق‌تر به آینده داشته باشیم، ضروری است اطمینان یابیم که ابعاد گسترده جهانی شدن – که البته نیازمند ارزیابی مجدد و دقیق است و نباید به طور کلی نادیده گرفته شود- را هرگز فراموش نخواهیم کرد.
در چند هفته آتی، بسیاری از ما انبارهای اشتراکی یا فردی‌مان را پر خواهیم کرد. اما بدون شک در شرایط فعلی تصویر ما از جهان پسا شیوع در حد گمانه زنی است. آنچه مسلم است شرایط پیش روی‌مان را حرف‌ها و رفتارهایی که این روزها به کار می گیریم ترسیم خواهد کرد. ما باید با توجه به بحرانی که در آن هستیم به بهترین شکل عمل کنیم در عین حال نباید نگاه به آینده و نسل‌های بعدی را از یاد ببریم.
بشر، بحران‌های سخت‌تر از این را نیز پشت سرگذاشته است. اقداماتی که امروز انجام می دهیم هرگز با آنچه در زمان جنگ جهانی دوم به کار گرفته شد، قابل مقایسه نیست اما حتی اگر بحران «کووید-19» آنچه را که به تعبیر چرچیل «بهترین ساعت» شایستگی کشورهای‌مان است، به یادمان نمی آورد اما دست کم به ما گوشزد می کند که این زمان متعلق به ما است.

کپی