اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • چهارشنبه ۱۳ فروردین ۱۳۹۹

هنوز کارکردهای قصه گویی را باور نکرده اند

هنوز کارکردهای قصه گویی را باور نکرده اند
نوش آفرین انصاری دبیر شورای کتاب کودک

این نخستین مرتبه ای نیست که دوستان فعال در شورای کتاب کودک برای کودکان بیمار و بستری شده در بیمارستان ها کارهای فرهنگی می کنند. تقریباً نزدیک به 25 سال از زمانی که همکاران شورا به بیمارستان ها رفتند و دست به قصه خوانی، کتابخوانی و حتی اجرای نمایش زدند می گذرد.

 با وجود تداومی که تلاش شده در این مسیر داشته باشیم اما متأسفانه هنوز هم از سوی مدیران بیمارستان ها و حتی برخی پزشکان همکاری چندانی انجام نمی شود. شاید در نهایت تعداد بیمارستان هایی که در این زمینه همکاری های لازم دارند به پنج بیمارستان برسد؛ هر چند که درباره همین تعداد هم ناچار به اقناع مرتب مدیران بیمارستان ها هستیم . متأسفانه اغلب کادر درمانی بیمارستان ها اعتقاد چندانی به قصه درمانی و اثرات آن ندارند. البته شاهد برخی اتفاقات خوب در بیمارستان ها هستیم، از جمله راه اندازی اتاق بازی و سرگرمی در تعداد زیادی از بیمارستان ها که نتیجه مثبتی دارد. با این حال آن طور که باید و شاید از این اتاق ها هم بهره گرفته نمی شود. هرچند که خوشحال هستم بگویم  دوستان شورای کتاب کودک به سرپرستی خانم «مرضیه شاه کرمی» چنین کار ارزشمندی انجام داده اند؛ اقدامی که امیدوارم مشابه آن  از سوی دیگر تشکل ها و سازمان های فرهنگی هم انجام شود. در این روزهایی که برخی هموطنان مان گرفتار بیماری کرونا شده اند دیگر امکان مراجعه حضوری به بخش های نگهداری کودکان وجود ندارد بنابراین چنین اقدامی در نظر گرفته شده تا همچنان کاری برای بچه ها انجام شود.  اما دلیل این همه تأکیدی که بر قصه خوانی برای کودکان است در چیست؟ پاسخ این سؤال در مثلث مقدسی ست که هنگام قصه گویی میان کودک، فرد قصه گو و خود قصه ایجاد می شود. این ارتباط چنان تأثیری بر سلامت روح و روان کودک دارد که متخصصان توصیه می کنند حتی اگر کودکان قادر به مطالعه شدند هم به یکباره این قصه گویی را قطع نکنید؛ بلکه صبر کنید تا فرزندتان بگوید که دیگر نیازی به این کار ندارد و ترجیح می دهد خودش قصه بخواند. قصه یکی از یادگارهای ما از دوران کهن به شمار می آید، قصه قادر است ما را به گذشته متصل کند. از سوی دیگر در خلال قصه گویی ست که کودکان با امکان همذات پنداری با شخصیت ها از تجربه های آنان بهره مند می شوند و در خیال خود در موقعیت هایی قرار می گیرند که شاید تا به آن زمان امکان تجربه کردنش را نیافته بودند.  «دنیل پوناک» نویسنده فرانسوی- مراکشی کتاب جالبی در این رابطه نوشته و او هم تأکید بر این دارد که قصه گویی برای بچه ها نباید به یکباره قطع شود چرا که تأثیر روانشناختی اش آنقدر قوی است که در این بین باید به خواست خود کودک هم دقت کرد. شاید پدران و مادران جوان امروز قصه های چندانی را از حفظ نباشند و ناچار به مطالعه از روی کتاب ها شوند، با این حال قصه همچنان جایگاه خود را حفظ می کند. قصه ها قادرند به بهترین نحو ممکن دست به ساخت پایه های تربیتی کودکان بزنند؛ از آن ها غافل نشویم.

----------------------------------------------------------

طی روزهای اخیر شاهد انتشار خبری از سوی شورای کتاب کودک مبنی بر این بودیم که امکانی برای کودکان بیمار درنظر گرفته شده تا به شکل رایگان قصه های صوتی بشنوند. البته این نخستین مرتبه ای نیست که این تشکل مردمی که در رأس بانی های تأسیس آن می توان به زنده یاد توران میرهادی اشاره کرد دست به چنین کاری زده است. آن طور که در این خبر آمده امکان دسترسی به قصه های صوتی از سوی گروه قصه گویی و کتابخوانی برای کودک بیمار از طریق کانال(https://t.me/Shora_ketab)  فراهم شد است.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.