اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • شنبه ۹ فروردین ۱۳۹۹

کلمات کلیدی
یادداشت‌های سفر به کره‌‌جنوبی و ژاپن

کیوتو!

کیوتو!
عطا صادقی

روز نهم سفر پس از خوردن صبحانه از هتل خارج شدیم. طبق فهرست اولویت‏بندی شده که از دوستانمان گرفته بودیم اولین مقصد ما معبد کینکاکوجی ملقب به معبد طلایی بود. تاریخ این معبد به قرن چهاردهم میلادی برمی‏گردد که ابتدا خانه و باغی بزرگ بوده که توسط شوگون آشی‏کاگا یوشی‏میتسو از خانواده‏ای اصیل خریداری شده و سپس توسعه یافته است.

پس از مرگ این شوگون، پسرش محل اقامت پدر را بنا به وصیتش به معبد بودایی زن تبدیل می‏ کند. (برای درک بهتر مفهوم شوگون نوشته فرهاد را بخوانید.) این معبد در باغی زیبا واقع شده بود. باغ ‏های ژاپنی با سبک منحصر به فردشان از زیباترین باغ‏ ها به شمار می ‏روند. توی این معبد و در کل در کیوتو گردشگران خارجی زیادی دیده می‌شدند که نشان‌دهنده آن بود که صنعت توریسم در ژاپن رونق فراوانی دارد. پس از بازدید از معبد طلایی با اتوبوس به سمت منطقه آراشی‏یاما رفتیم. اتوبوسرانی کیوتو از چند جنبه قابل توجه بود. در هر ایستگاه، فهرست خطوطی که وارد آن می‏ شدند مشخص بود و یک تابلو نیز وضعیت اتوبوس‏ های هرخط را نشان می ‏داد که مثلاً اتوبوس فلان خط در حال ورود به ایستگاه است یا چند دقیقه دیگر وارد ایستگاه می‏ شود. این زمان‏ ها کاملاً دقیق بود. کرایه اتوبوس را می‏ شد نقد یا با کارت اعتباری پرداخت. پرداخت نقدی نیز از طریق خودپرداز کنار راننده انجام می‏ شد و درصورتی که اسکناس به دستگاه می ‏دادیم، مابقی پول به‌صورت سکه از دستگاه بیرون داده می ‏شد. همچنین کارت ‏های تردد یک روزه‏ ای وجود داشت که با آن می‏ شد در کل روز از سیستم اتوبوسرانی و مترو استفاده کرد.

قیمت این کارت‌ها 500 ین یعنی چیزی حدود چهار و نیم دلار یا 60 هزار تومان ما بود که نسبت به کره کاملاً گران‏تر بود. سیستم اعلام نام ایستگاه نیز در داخل اتوبوس هم به ‏صورت نمایش‏گر و هم به صورت صوتی وجود داشت. نکته دیگری که در اتوبوس جلب توجه می‏ کرد این بود که میکروفونی جلوی دهان راننده قرار داشت و وی قبل از توقف در ایستگاه ویا در هنگام رانندگی، کلماتی را دائماً تکرار می‏ کرد. به نظر می‏ رسید که راننده نیز در مورد نحوه رانندگی وظیفه دارد به مسافران اطلاع‏ رسانی کند، چراکه قبل از ترمز زدن یا پیچیدن عباراتی را بیان می‏ کرد. جالب اینکه بعضی از راننده‌های اتوبوس زن بودند و به‏ طور کلی مشارکت زنان در مشاغل در ژاپن همپای مردان و حتی شاید بیشتر از آنها بود. این موضوع در روزهای بعدی نیز برای ما کاملاً مشخص شد. منطقه آراشی‏یاما از یک خیابان باریک و سرشار از گردشگر تشکیل شده است که دو طرف خیابان را رستوران و مغازه‏ های سوغاتی ‏فروشی احاطه کرده ‏اند. از مکان‏ هایی در کیوتو که می‏ شد زنان و مردان کیمونو‏پوش را مشاهده کرد همین منطقه بود. دختران و پسران کیمونو‏پوش در این منطقه برای تفریح گرد هم می‏ آمدند که البته سوژه جذابی برای گردشگران نیز بودند و دائماً از آنها عکاسی می‏ شد. البته اشتیاق عکاسی در خود این جوانان نیز به شدت دیده می‏ شد و دائماً درحال سلفی گرفتن از خود بودند.‌

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.