اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • سه شنبه ۱۹ فروردین ۱۳۹۹

این روستا منبع تحفه نطنز است

این روستا منبع تحفه نطنز است

تحفه نطنز از اینجا می آید؛ روستایی به نام ولوجرد یا ولوگرد که تقریباً در 22 کیلومتری ابیانه واقع شده و تا روستای هنجن نیز تنها 4 کیلومتر فاصله دارد و جزو توابع شهرستان نطنز در استان اصفهان است.

برای رسیدن به روستای ولوجرد یا ولوگرد راهی با دیدنی های بسیار از صلابت کوهها و آرامش کویر را در پیش رو داریم. ولوجرد، بهشتی در آستانه کوه و کویر است که با نسیم خنک بهاری و میوه های لذیذ تابستانی به استراحتگاه بازنشستگان تهرانی بومی آن روستا تبدیل شده که هیاهوی زندگی شهرنشینی را به حریم پرآرامش روزهای بلند و شبهای خنک این منطقه بکر کویری- کوهستانی راه نمی دهند.

قدمت این روستا بالغ بر 250 سال است. گل بنفشه، پونه، آویشن و کرفس های خودرو در فصل بهار لابه لای جوی های پرآب و دامنه های کویری اما دل انگیز چشم ها را نوازش می دهند و محصولات باغات همچون انگور، انجیر، انار، گلابی، سیب، آلو، گوجه سبز، هلو، خرمالو عطش مسافران تابستانی و پاییزی را سیراب می کنند. پاییز این روستا نیز با خشکباری که محصول همین باغات است و کرسی هایی که قصه ها و خاطرات چندنسل را به خود دیده به یاد ماندنی ترین شب های چله را برای نوه ها و نتیجه هایی که اصالتاً «ولوگردی» هستند می آفریند. سوغات «ولوجرد» همان تحفه نطنز است؛ گلابی های درشت، لذیذ و آبداری که برای صادرات به شهرهای مختلف ایران فرستاده می شود و مزه دلچسب آن شهره آن منطقه است.

«روستای ولوگرد» چشم انداز زیبای دیگری نیز دارد که «کوه کرکس» است و چشم ها را به دیدن صلابت و استواری صخره ها و سنگ هایی که درون آفتاب کویری گل ها و گیاه های خودرو و درمانی در طب سنتی را در دل خود می پرورد دعوت می کند.

 در روستای ولوجرد باغات با سخاوتمندی هر فصل دست چینی از بهترین میوه ها را به ثمر می نشانند اما چشم انتظار آبیاری و رسیدگی مردمی هستند که به دلیل مشغله های شهرنشینی یااجرت بالای کارگر بسیاری از آنها را به حال خود رها کرده تاماوای پرندگان غریب باشند.

اینجا روستای ولوجرد است؛ روستایی که نعمت و آرامش را به ساکنانش ارزانی می دارد اما با بی مهری نقشه های بزرگ جغرافیا که حتی نام و مکان آن را مشخص نکرده اند واقع شده؛ روستایی که گویش ولوگردی آن می تواند از سوی زبان شناسان مورد تحقیق قرار گیرد اما هنوز کتاب یا حتی پایان نامه ای درمورد آن نوشته نشده و در نهایت بهشتی در آستانه کوه و کویر که از چشم جهانگردان و مسافران و شاید حتی مسئولان سازمان میراث فرهنگی پنهان مانده است.

 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.