اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • شنبه ۳ اسفند ۱۳۹۸

کلمات کلیدی

فیلم «۱۹۱۷» برنده خوش شانس اسکار 2020 است ؟

فیلم «۱۹۱۷» برنده خوش شانس اسکار 2020 است ؟

فیلم «۱۹۱۷» با بردن جایزه انجمن کارگردانان آمریکا بدون شک شانس اصلی دریافت اسکار ۲۰۲۰ است. سم مندس کارگردان و یکی از تهیه‌کنندگان این فیلم است.

 سم مندس جایزه انجمن کارگردانان آمریکا را برای فیلم «۱۹۱۷» دریافت کرد. با دریافت این جایزه از حالا باید «۱۹۱۷» را با احتمال بسیار زیاد برنده اسکار ۲۰۲۰ دانست.

فیلم جنگی سم مندس که داستانش در روزگار جنگ جهانی اول روی می‌دهد، پیش از این جوایز انجمن تهیه‌کنندگان را دریافت کرده بود.

این فیلم در مراسم گلدن گلوب هم خوش درخشید و برنده جایزه بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد.

او که ۲۰ سال پیش با فیلم «زیبای آمریکایی» برنده جایزه انجمن کارگردانان آمریکا شده بود، هنگام دریافت جایزه امسال گفت:‌ «من به اندازه‌ کافی خوش‌شانس بودم که ۲۰ سال پیش این جایزه را ببرم. راستش را بخواهید آن زمان درست نمی‌دانستم چه می‌کنم اما حالا دیگر آن‌طور نیست.»

«1917»، شاهکار جنگی تازه سم مندز بریتانیایی در اولین هفته‌ای که در سالن‌هایی پر تعداد (3434 تالار) در امریکای شمالی به نمایش درآمد، با گیشه‌ای 5/36 میلیون دلاری در چهار روز پایانی هفته سریعاً به صدر جدول پرفروش‌ها صعود کرد و در 30 کشور و بازار مختلف دیگر دنیا نیز 20 میلیون دلار فروش داشت تا به فروش 70 میلیون دلاری برسد.

قطعاً موفقیت ارزشمند «1917» در گولدن گلوب 2020 و دریافت دو جایزه مهم بهترین فیلم دراماتیک سال و بهترین کارگردانی در استقبال وسیع مردم از این فیلم سهم بسزایی داشت. با وجود این اگر فروش هفته گذشته «1917» را که فقط در 11 تماشاخانه در امریکا و کانادا به نمایش درآمده بود، درنظر بگیریم، رقم فروش 590 هزار دلاری‌اش در آن زمان هم رقم بسیار خوبی به حساب می‌آمد. درخشش این هفته «1917» سبب شد قسمت نهم سری فیلم‌های فضایی و پرطرفدار «جنگ ستارگان» پس از سه هفته صدرنشینی متوالی و مطلق در جدول پرفروش‌ها به رده دوم تنزل کند و «مثل یک رئیس» محصول جدید کمپانی پارامونت با اکتفا به درآمدی 10 میلیون دلاری در رده چهارم جدول پرفروش‌ها بایستد و «زیر آب» فیلم جدید استودیوی فاکس از آن هم ضعیف‌تر عمل کند و با گیشه‌ای 7 میلیون دلاری فقط در رتبه هفتم آثار پرفروش سینماهای امریکا و کانادا بنشیند. در این میان فقط فیلم «ترحم عادلانه» محصول جدید برادران وارنر بود که به لطف مضمون قوی‌اش و بسط یافتن به 2377 تالار (در قیاس با 4 سالن طی دو هفته قبلی) به یک درآمدسازی 10 میلیون دلاری نائل آمد و از رتبه 29 در جدول سودسازان سینما به یکباره تا رده پنجم بالا آمد و خودنمایی ویژه‌ای داشت.
یک موفقیت مستمر
«1917» که در حال حاضر حرف اول را در سینماها می‌زند، نگاه ویژه سم مندز به رویدادهای جنگ جهانی اول است و با نامزد شدن در شاخه‌های پرتعداد برای جوایز بافتا (اسکار بریتانیا) و همچنین اسکار که نامزدهایش عصر دوشنبه مشخص شدند، در هفته‌های پیش ‌رو بیش از این نیز خواهد فروخت و قطعاً پایان این روند طلایی سرشار از پول و اعتبار برای این فیلم، در مراسم توزیع اسکار خواهد بود و مجسمه‌های طلایی‌ای که در آن روز نصیب سم مندز و یارانش خواهد شد، فروش این فیلم را استمرار خواهد بخشید و پروازش را کامل‌تر خواهد کرد.

بررسی‌ها نشان داده «1917» که آنقدرها هم بهره‌مند از حضور ستاره‌های سینما در جمع بازیگرانش نیست و به سبک و سیاق سایر کارهای مندز بیشتر مضمون‌گرا و سنگین و رنگین است تا تابع خط و خطوط هالیوودی، در هفته اول از حضور تماشاگرانی بهره‌مند شد که 60 درصد از آنها را مردان تشکیل می‌دادند و بیش از 80 درصد از آنها حداقل 35 سال سن داشتند.

سام مندس در همکاری با کریستی ویلسون کرنز، داستان سفر دو جوان را در جبهه غربی اولین جنگ جهانی مانند تونل وحشتی در روشنی روز نشان می‌دهد که گاه در تاریکی شب غرق می‌شود و سپس به دنیای بیگانه‌ای بازمی‌گردد که پر از خباثت است. تمام این‌ها تنها در یک برداشت خارق‌العاده توسط راجر دیکنز فیلم گرفته شده؛ یک پلان که به روانی هرچه تمام‌تر جلو می‌رود (و احتمالاً با تدوین دیجیتالی به هنگام تاریک شدن صحنه یا انفجار همراه شده هر چند من نتوانستم تشخیص بدهم).
مندس به ما آنچه این سربازان می‌بینند را نشان می‌دهد و گاهی دوربین را حرکت می‌دهد تا ما نگاه‌شان را ببینیم. این ادیسه فرساینده که صحنه‌هایش تداعی‌کننده «راه‌های افتخار» است. کمی بعد قهرمان میخکوب‌شده ما در میان همرزمان وحشت‌زده‌اش دیالوگی را با دستپاچگی می‌گوید که من را به یاد دیالوگی مشابه در «اینک آخرالزمان» انداخت: «افسر فرمانده‌تون کجاست؟» (برداشت سکانس‌پلان نیز من را یاد کارگردان تلویزیونی در آن فیلم انداخت که دائماً به سربازان می‌گوید به دوربین نگاه نکنند.

آیا این منبع اقتباسی برای مندس بوده است؟)
داستان از این قرار است: دو سرجوخه جوان، بلیک (دین چارلز چاپمن) و اسکوفیلد (جورج مک‌کی) مانند سایر افراد جوخه‌شان در انتظار حمله نهایی نیروهای متحدین به آلمانی‌هایی که عقب‌نشینی کرده‌اند، هستند. اما ژنرال خشن (کالین فرث) به آنها می‌گوید عکس‌های شناسایی هوایی نشان می‌دهد آلمان‌ها صرفاً به نقطه‌ای عقب کشیده‌اند تا موقعیت تدافعی بهتری داشته باشند و دشمنان‌شان را در تله اندازند. به این ترتیب، ارتش بریتانیا که در حال پیشروی است، سلاخی خواهد شد. ارتباطات تلفنی قطع شده و تنها راه اطلاع‌رسانی، از طریق پیغام‌برهاست. بدین شکل این دو سرباز از میان زمین نبرد معلق میان دو ارتش به سوی خطوط متروکه آلمان‌ها می‌روند تا به نیروهای متحدین که تا مرز منطقه آلمان‌ها پیش رفته‌اند، برسند.

بلیک و اسکوفیلد در میان مناظر آخرالزمانی و کابوس‌وار حرکت می‌کنند؛ جایی پر از تنه درختان قطع شده، دریاچه‌های گلی که از انفجار خمپاره تشکیل شده‌اند، اجساد سربازان و موش‌هایی که می‌لولند. پس از رسیدن به سنگر آلمان‌ها، آنها متوجه می‌شوند که سیستم دفاعی آلمان‌ها بسیار برتر است و سربازان آلمانی تجهیزات بهتری دارند، بهتر آموزش دیده‌اند و رهبری منسجم‌تری دارند. تمام این‌ها یعنی احتمال بردشان بسیار بیشتر است. اما بلیک و اسکوفیلد باید به راه‌شان ادامه بدهند و مندس و دیکنز در کنار نمایان کردن ترس و پوچی، احساس تهوع عجیب و هیجانی که بلیک و اسکوفیلد دارند، اتمسفر نیهیلیستی که از تلاش برای زنده ماندن و فرار از گلوله سوت‌کشان تک‌تیرانداز‌ها را احساس می‌کنیم. و مقابل‌شان، فقدان و هرج و مرج در کمین ایستاده. سکانس فوق‌العاده فیلم زمانی است که هواپیمای آلمانی در نزدیکی بلیک و اسکوفیلد سقوط می‌کند.

در این لحظه در میان این جهنم، اندکی انسانیت می‌بینیم؛ هنگامی که خلبان آلمانی با تقلا از لاشه آتش‌گرفته هواپیما، خود را بیرون می‌کشد و پیش از فرارسیدن مرگش، التماس می‌کند به او آب دهند. اسکوفیلد به‌ سمت شیر آبی زنگ‌زده می‌رود و پشت سر او (و پشت سر بیننده) مهم‌ترین نقطه داستانی فیلم رخ می‌دهد؛ آن هم خارج از دید دوربین. این، داستان‌گویی‌ای است بشدت جسورانه که جواب می‌دهد. ‌فیلم‌برداری سکانس پلان، جلوه‌گاهی که دو شخصیت در فضای پیوسته آن حرکت می‌کند، به شکل جالبی احساسی تئاتری خلق کرده. این کار تعلیق‌آمیز است ولی این وا‌ژه‌ که بسیار از آن استفاده شده، بدرستی آن بیگانگی متناقض خلق شده، آن مسافت و عُجب خالص را ادا نمی‌کند.

تجربه این دو مرد غریب و شوکه‌کننده است ولی در نهایت از میان این سفر مصیبت‌زده، به پایانی تلخ و تراژیک می‌رسیم. «1917» جاه‌طلبانه‌ترین و پرشورترین فیلم سام مندس پس از اثر نادیده‌گرفته‌شده‌اش، «جارهد» است./خبرآنلاین

بیشتر بخوانید

نامزدهای اولیه ۹ شاخه اسکار 2020 اعلام شد

«1917» میهمان ناخوانده‌ای که به فصل جوایز قدم گذاشت

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.