اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • دوشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۸
اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

کلمات کلیدی
در تفاوت تلویزیون و سامانه های VOD

ما دو زیست هستیم

ما دو زیست هستیم
حسین سهیلی زاده کارگردان مانکن

برای من به‌عنوان یک کارگردان هیچ‌ تفاوتی ندارد که برای تلویزیون کار کنم یا ارشاد یا پلتفرم‌های ویدئویی؛ هر کدام از این‌ها یکسری مقررات خاص خود را دارند که باید رعایت شود پس در شکل کلی هیچ تفاوتی وجود ندارد.

 بحث اینجاست که هر بستری که شرایط را به نحوی مهیا کند که بشود در آن کار خوب برای مردم انجام داد اتفاق مبارکی است و فضایی برای ساخت آثاری با استانداردهای مناسب و این اتفاق می‌تواند در هر بخشی از این بخش‌ها که به آن اشاره شد بیفتد. مسأله دیگری که باید به آن توجه کرد پیشنهادی است که از طرف تهیه‌کننده‌ها به‌کارگردان می‌شود و نتیجه این پیشنهادها و طرح‌های خوب خروجی پخش و انتشار آن را مشخص می‌کند و در هر بستری که مناسب آن فیلم‌نامه باشد ساخته می‌شود.
از طرفی دیگر باید به این نکته توجه داشت که در تمامی این حوزه‌های ذکر شده نگاه‌ها متفاوت است. به‌عنوان مثال تلویزیون نسبت به آثاری که برای پخش در رسانه ملی ساخته می‌شود نگاه خاص خود را و به همین موازات پلتفرم‌های ویدئویی و... هم نگاه‌های خاص خود را دارند و هر کدام به نوبه خودشان خوب هستند و می‌شود در هر زمانی که لازم باشد کار کرد. بخشنامه‌ای که منتشر شده از نظر من گنگ است و از طرفی بسترسازی خاصی در صداوسیما برای اجرایی کردن آن اتفاق نیفتاده و به همین دلیل هم نمی‌توانیم امروز خیلی جزئی درباره آن بنویسیم و اظهارنظر کنیم؛ باید اجازه داد تا پیوست‌ها، جزئیات و شکل‌های اجرایی و عملیاتی آن هم منتشر شود تا تکلیف به‌نوعی مشخص شود و همه بدانند با چه چیزی روبه‌رو خواهند بود و چگونه باید با آن هماهنگ شوند. مهم‌ترین نکته و دغدغه‌ای که وجود دارد به عقیده من نوع نظارتی است که قرار است صداوسیما روی این محصولات داشته باشد و این سازوکار هنوز مشخص نشده است و اگر قرار است تیم نظارتی این وظیفه را به‌عهده بگیرد که همین الان هم در وی‌اودی‌ها، سازمان سینمایی و تلویزیون و... این تیم‌های نظارتی وجود دارند؛ به‌همین دلیل است که موضوع کمی گنگ است و نمی‌توان جزءبه‌جزء درباره آن اظهارنظر کرد.
برخی از دوستان و همکاران نگران هستند که آزادی عملشان با این اتفاق کمتر شود اما به نظر من که بیست سال برای صداوسیما کار کرده‌ام نباید فرق آن چنانی داشته باشد. همیشه می‌گویم ما دو زیست هستیم. وقتی این‌همه سال برای سازمان کارکرده‌ام مقرارات و خط قرمزها را بعد از ساخت 24 سریال خوب می‌دانم. مهم این است که محصولی ارائه کنیم که با مخاطب ارتباط برقرار کند و اینکه موی بازیگر کمی جلو یا عقب باشد مشکلی اساسی ایجاد نمی‌کند. حتی اگر به من بگویند مانکن را باید با نظارت صداوسیما کار کنید برای من به‌عنوان کارگردان این سریال، مشکل خاصی ایجاد نمی‌کند و فقط شاید همان‌طور که آمد کمی حجاب بازیگرها را سفت‌تر کنیم اما در کلیت کار ما با موازین جمهوری اسلامی کار را تولید می‌کنیم و آن‌چنان مرزشکنی نداشته‌ایم. کارگردان‌هایی مثل من نسبت به جوان‌ترهایی که تازه کارشان را شروع کرده‌اند یا آن‌چنان تجربه‌ای ندارند پوست‌کلفت‌تر هستند و شرایط را بهتر می‌دانند و ضوابط را آگاه هستند. به لحاظ مالی اما مسأله کمی متفاوت است و اتفاقاً این مسأله شاید بیش از هر چیزی محل تأمل باشد. نوع و شرایط پرداخت در بخش خصوصی کاملاً متفاوت از تلویزیون است. بخش خصوصی در پرداخت‌ها اصولاً منظم‌تر و قابل اعتمادتر است و تلویزیون گیروگرفتاری‌ها و بروکراسی‌های خاص خود را دارد. البته تا جایی که من اطلاع دارم سازمان صداوسیما قرار است نقش نظارتی ایفا کند و سرمایه‌گذار باز هم بخش خصوصی باشد اما این بحث نظارت بی‌شک می‌تواند در ورود بخش خصوصی و کم و کیف آن هم تأثیر باشد. به‌هر صورت این مسأله، ورودی و کمک مالی بسیار خوبی برای سازمان صداوسیما خواهد داشت و بخشی از مشکلات آنها را حل خواهد کرد که همه این‌ها می‌تواند بلاتکلیفی‌هایی ایجاد کند. پس اگر نظارت‌های صداوسیما روی فیلم‌ها آن‌چنان زیاد بشود که نگاه مخاطب و توجه‌اش را از فیلم‌ها پس بزند، نگاه بخش خصوصی هم از این حوزه برمی‌گردد و طبیعتاً جوانه‌ای که چند سال است کاشته شده و باعث رونق فیلم‌سازی در شبکه‌ها و پلتفرم‌های ویدئویی شده را می‌خشکاند اما ظاهراً نگاه‌ها و نظارت‌ها قرار است دگم و بسته نباشد و ما هم امیدواریم.‌
کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.