اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • پنج شنبه ۱ اسفند ۱۳۹۸

کلمات کلیدی

بروید به دیدن نمایش «بیگانه در خانه»

بروید به دیدن نمایش «بیگانه در خانه»

نمایش از بی‌در زمانی شروع می‌شود. زوجی‌ مهاجر. گس و کند پیش می‌رود و صبوری می‌خواهد تماشای این نمایش اما با خودش سردی و آزاری را می‌آورد که باید اهل لذت بردن از چنین چیزهایی باشید تا متوجه شوید چه می‌گویم.

 مساوات مانند کارهای قبلی‌اش یک روایت بشدت شخصی و پر ارجاع به خودش را این بار با تصویر به صحنه برده است. نمایش هر روز در برابر چشم شما تصویربرداری هم می‌شود و شما بخش‌هایی را از روی پرده می‌بینید. دوربین ناظری که در خانه همه ما حضور دارد انگار. راوی پستوها و ناگفته‌ها. و زبان، آن اجبار ناگزیر مهاجرت. زبان به شکلی غم‌انگیز از دست می‌رود در روایت بینابینی اصل داستان و تصویری که بر پرده سالن می‌تابد. «بیگانه در خانه» هم مثل کارهای دیگر مساوات دغدغه هویت دارد. هویتی اصیل، با پشتوانه و گمشده که حالا در قالب مجاز یا واقعیت مطرح می‌شود. به جرأت می‌توانم بگویم نمایش «بیگانه در خانه» یکی از مصادیق آثاری است که معنای دقیق پست‌مدرنیزم را نشان می‌دهد تا بنشینید و لذت ببرید. پست‌مدرنیزم‌ گذار از موقعیتی مدرن و به روز دارد که هم می‌خواهد به آن وابسته باشد و هم از آن گریزان. کارش بسیار دشوار است چرا که در جهانی که پایبند به هیچ اصول و قاعده‌ای نیست، تلاش دارد تا قاعده و مبنای تازه خود را علم کرده و مسیر تازه‌ای برای خود بگشاید. در این مسیر احساس خلأ ریشه کرده و بنا را این گونه می‌گذارد که به گذشته‌ها نیز سری بزند. به عصر کلاسیسیزم و به دوران طلایی و جوشان هنر اصیل. هنری که جز خاطراتش دیگر چیزی از آن باقی نمانده. اما پست‌مدرنیزم داعیه زنده کردن حال و هوای کلاسیک را ندارد چرا که می‌داند چنین امری میسر نیست و از طرفی نمی‌خواهد خود را اسیر در زندان نوستالژی کند.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.