اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • دوشنبه ۱۱ فروردین ۱۳۹۹

ردپای مغولان را در مسجد جامع ساوه ببینید

ردپای مغولان را در مسجد جامع ساوه ببینید
یحیی معماری روزنامه نگار

ساوه با قدمتی حدود چهار هزار سال از مناطق تاریخی و باستانی ایران زمین محسوب می شود که فراز و فرودهای زیادی در ادوار مختلف به خود دیده است.

در این شهرستان 110 اثر ثبت شده و حدود 300 اثر که هنوز کار ثبت ملی آنها انجام نشده، وجود دارد که از میان شاخص ترین آنها می توان به مساجد سرخ و جامع، گنبدچارسوق، کارونسرای باغ شیخ، بارگاه اشموئیل نبی و... اشاره کرد.

مسجد جامع ساوه با وسعت چهار هزار و 200 متر مربعی در سال 1310 خورشیدی به عنوان نخستین اثر در استان مرکزی در زمره آثار ملی ایران قرار گرفت.


این بنای تاریخی در جنوب شهر ساوه و در انتهای خیابان سلمان ساوجی واقع شده است که گنبد خشتی و گلی آن از دور نمایان است.


این مسجد سراسر از خشت و گل ساخته شده و دارای 2 ایوان، یک صحن و گنبدی در جنوب، یک مناره، شبستان و محراب های متعدد و قدیمی منقش با خط کوفی و ۲ محراب با خط ثلث است.

موزه مردم شناسی در شبستان ضلع جنوب غربی این مسجد با 20 ویترین و نمایش 220 شیء تاریخی توجه گردشگران را به خود جلب می کند تا روایتی از زندگی مردم ساوه در گذر زمان باشد.


معماری این اثر از فاخرترین آثار ایرانی و اسلامی مربوط به قرن ششم هجری و دوران حکومت سلجوقیان است و تلفیق هنرهای گچبری، نقاشی و کاشیکاری به نحو چشم نوازی در آن انجام شده است.

وجود شبستان ها و دهلیزهای آجری در این مسجد که هر چشمه آن بیش از سه متر عرض و 20 متر طول دارد از ویژگی های مسجد جامع ساوه است.

کتیبه های عمودی و افقی در محراب این مسجد با خط های کوفی و ثلث از شاهکارهای معماری اسلامی کار شده در این اثر تاریخی محسوب می شود و سوره های اخلاص، قدر و جمعه را می توان بر روی این کتیبه ها خواند.


گنبد مسجد جامع ساوه به قطر 14 و ارتفاع 16 متر یکی از بخش های عظیم و با شکوه این مکان معنوی است که ارتفاع ساق یا گردنه گنبد چهار متر است.

این اثر تاریخی در قرن هفتم و در حمله مغولان از تخریب مصون نماند و آماج حمله شد با این حال باز هم قد برافراشت و اکنون مناره های آن از دوردست هر بیننده ای را به سوی خود جلب می کند.

بنای تاریخی مسجد جامع ساوه در فهرست آثاری قرار دارد که سازمان میراث فرهنگی ایران برای ثبت جهانی به یونسکو معرفی کرده است اما با توجه به ملزوماتی که این سازمان بین المللی دارد، باید فعالیت هایی در حوزه عمرانی محوطه و همچنین تملک زمین و مغاره و خانه های اطراف انجام شود که به دلیل روند کند این برنامه ها، به نظر می رسد به زودی از جهانی شدن این اثر خبری نباشد.

بیشتر بخوانید: به بزرگترین غار آبی آسیا خوش آمدید

 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.