اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • دوشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۸

تنها شاهد زنده پایتخت

تنها شاهد زنده پایتخت
رؤیا تهرانی

تهران این روزها تسلیم سوداگری‌ها شده است. این حقیقت را هیچکس انکار نمی‌کند، شاید گاهی از کنارش با اغماض بگذرند اما انکار این حقیقت آنقدر احمقانه هست که کسی تن به انجامش ندهد.

روزهایی که باغ‌های تهران به برج، کوچه‌هایش به بلوک، میدان‌ها و گذرهایش به اتوبان تبدیل شدند، ما فکر کردیم تهران دارد مدرن می‌شود، غافل از این بودیم که این دیو توسعه قرار است چه به سر هویت این شهر بیاورد. حالا که از تهران تک و توک بناها و معدود کوچه‌های قدیمی و گذرهای تاریخی مانده، به خود آمده‌ایم و نگران شهرمان و هویتش شده‌ایم، به قول علی حاتمی ( سعدی سینمای ایران) اما «همه عمر دیر رسیدیم.»
تهران روزی روستایی بود در دامنه البرز، آنقدر خوش آب و هوا بود که شاه قاجار را قانع کند تا تن به تغییر پایتخت بدهد. این شهر اما عمرش درازتر از قاجارهاست. شهری که روزگاری بواسطه چنارهایش به «چنارستان» معروف بود، حالا تبدیل به شهری شده که درختان مجال جلوه فروختن در آن را ندارند.
از روزگار «چنارستان» بودن تهران درختی مانده مهجور و خمیده در محله تاریخی امامزاده یحیی، درختی که دلش از روزگار توسعه خون است، از خیابانی که برای تردد ساخته شد و همسایه‌هایش را با خود برد. چنارهای کهنی که در حیاط امامزاده یحیی عودلاجان قد کشیده بودند، یکی پس‌از دیگری جایشان را به آسفالت خیابان دادند و شاید سوداگران توسعه شرم کردند از قدمت تک درخت بازمانده از روزگار دور تهران که به نصب تابلویی بر تن کهنسالش بسنده کردند که: «کهن‌ترین چنار تهران، عمر درخت 900 سال» حالا این چنار که سرش را بریده‌اند و تنش تهی و دلش پر از قصه(قصه یا غصه؟؟) است، تنها شاهد زنده تاریخ این شهر است، تنها موجود زنده‌ای که 900 سال گذر تاریخ تهران را در حافظه دارد.
 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.