اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • دوشنبه ۳۰ دی ۱۳۹۸
اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران
50 سال بعد از اتمام جنگ داخلی

رضایت مردم نیجریه از صلح تحمیلی

رضایت مردم نیجریه از صلح تحمیلی
‌مکس سیولون تاریخ‌نگار آفریقا مترجم: وصال روحانی

جنگ داخلی نیجریه ظاهراً 50 سال پیش پایان گرفت اما هم‌اینک (ژانویه 2020) نیز آثار و پیامدهای آن جنگ پابرجا و روش‌های جاری حکومتی یادگاری از آن ایام است. برخی می‌گویند اینگونه جدل‌های تند کشور را به سوی تفرق می‌برد و بعضی دیگر معتقدند که برعکس این مسأله نوعی وحدت – ولو لرزان - را به نیجریه ارزانی می‌دارد.

سال‌ها پیش شکل‌گیری مجدد نیجریه به‌رغم مصائب برجای مانده از جنگ به‌سرعت صورت پذیرفت و دولت نیز با اعلام بخشش عمومی برای خطاکاران جنگ این روند را صاحب شتاب بیشتری کرد. در نهایت مصادر قدرت به این نتیجه رسیدند که برای پرهیز از افتادن مجدد در دام جنگ، نیجریه را که حدود 250 طایفه و تبار و‌نژاد مختلف در آن حضور دارند، باید به 36 منطقه و ایالت تقسیم و برای هر ایالت مدیرانی را تعیین کرد که با بافت آنجا همخوانی داشته باشند و دولت مرکزی هم متقاعد شد به هر استان بر حسب میزان و نوع نیازهایش کمک‌هایی را اختصاص بدهد.
تدوین و اجرای یک قانون اساسی تازه برای نیجریه دیگر راهی بود که دولتمردان این کشور برای رفع مناقشه‌ها برگزیدند و یکی از اصلی‌ترین مواد آن جلوگیری از قدرت گرفتن مطلقه تمامی احزاب بود تا هیچ‌یک نتوانند کابینه را به تنهایی تسخیر کنند و ردپای همه احزاب مهم و رویکردهای مختلف در نیجریه در کابینه این کشور باشد. چنانکه قانون‌ها و نگره‌هایی هم اینک در نیجریه باب است و سختگیری‌ها به حدی است که اگر احزاب نام‌ها و لوگوهای تحریک‌کننده و افراطی و حاوی توهین به سایرین را برگزینند، اقدام‌شان وتو و مجبور به تجدید نظر خواهد شد. به همه آنها تأکید شده اگر با قوانین مربوط به نحوه فعالیت احزاب هماهنگ نشوند، به کلی منحل خواهند شد. برخی می‌گویند قواعد و تهدید‌ها قدرت و استقلال را از احزاب گرفته اما برعکس سبب شده مردم و دستجات سیاسی نیجریه پیش از پیش با آیین‌های یکدیگر کنار بیایند و زندگی مسالمت‌آمیز را بیاموزند. از نظر سران نیجریه اگر در بیافرا که سال‌ها با نیجریه جنگید، هرگز صلح ماندگاری رؤیت نشده، به سبب هویت مخدوش و چند سویه احزاب این کشور و آبشخور مغشوش آنها و نداشتن هویتی مستقل و مشخص بوده و نیجریه که بر شفاف‌بودن هویت و مانیفست کاری احزاب خود تأکید داشته، بر خلاف بیافرا به آرامش نسبی رسیده و اگر خطایی هم روی داده، به‌سرعت روند شکل‌گیری آن در احزاب را شناسایی و ماجرا را مهار کرده‌است.
در عین‌حال نوعی جدایی ماندگار بین مردم عادی و ارتش نیجریه از همان زمان‌ها (پایان جنگ داخلی در سال 1970) بر قرار بوده و این دو هرگز یکی و واحد نشده‌اند. بواقع در 30 سال نخست برچیده شدن جنگ نه یک دولت سیاسی خردورز بلکه حکومت نظامی بر این کشور حکم می‌راند و کوتاه هم نمی‌آمد و وقتی هم که گوش‌باز کرد تا فریاد درخواست مردم برای برقراری دولتی غیر نظامی را بشنود، باز یکی از نمایندگان خود را که همانا ژنرال اولوسگون او باسانجو بود، مأمور اداره کشور کرد و این همان مقام نظامی ارشدی بود که در ستیز بیافرا با نیجریه، این دشمن آفریقایی را به تسلیم واداشت و نیجریه را پیروز این ستیز کرد. امروز هم همان ژنرال‌ها یا وابستگانش ارکان حکومت کشوری را در دست دارند که دوسوم جمعیت آن زیر 30 سال سن دارند و به تبع آن کشور و ملتی بسیار جوان و آینده دار محسوب می‌شود. رهبر فعلی چنین کشوری، البته یک ژنرال 77 ساله بازنشسته به‌نام محمدو بوهاری است و میراثی که به‌وی رسیده، هرچند آکنده از عناصر جنگ نیست اما نکات مبهم و ناروشن متعددی در آن مشاهده می‌شود زیرا کمتر پژوهشگری در این کشور ناآرام زحمت تدوین یک تاریخچه دقیق و شرح حال قابل اتکار را درباره وقایع سال‌های دور و نزدیک نیجریه به‌خود داده است. هنوز بین جناح‌های برنده آن جنگ با ایالت‌های بازنده آن تفاوت‌ها و برخوردهایی وجود دارد ولی ایگبوها که پر طرفدارترین حزب سیاسی نیجریه هستند، در جای‌جای این‌کشور رؤیت می‌شوند. و مردم آموخته‌اند که همین صلح تحمیلی را یک موهبت در مقام مقایسه یا جنگی خونین و ماندگار بینگارند و اکثر آفریقایی‌های محروم از آرامش و صلح نیز چنین باوری دارند و این نگرش را در یکی از کشورهای «هم قاره» خویش درک می‌کنند.
‌ منبع: Newyork Times

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار