اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • سه شنبه ۱ بهمن ۱۳۹۸
اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

نه حق انتخاب داشتیم، نه حق تصمیم‌گیری

نه حق انتخاب داشتیم، نه حق تصمیم‌گیری
نیما اقلیما کارگردان فیلم «امیر»

«امیر» فیلمی به کارگردانی و نویسندگی نیما اقلیما و تهیه‌کنندگی سید ضیاء هاشمی در حالی از روز چهارشنبه 25 دی‌ماه نمایش عمومی‌اش آغاز می‌شود که نزدیک به دو سال از رونمایی اولیه فیلم در سی‌وششمین جشنواره فیلم فجر می‌گذرد. نیما اقلیما در یادداشتی از تصمیم اکران این فیلم بعد از دو سال آن هم در روزهای منتهی به جشنواره فیلم فجر و شرایط اجتماعی امروز جامعه نوشته است.

کلمه تصمیم زمانی معنا دارد که حق انتخابی وجود داشته باشد. اکران فیلم «امیر» بعد از دو سال در شرایط موجود اجتماعی، در صورتی تصمیم‌گیری محسوب می‌شد که دو سال امکان اکران داشته باشیم، حق انتخاب داشته باشیم و منتظر بهترین فرصت مانده باشیم. در شرایطی که عملاً ما نه حق انتخاب داشتیم و نه حق تصمیم‌گیری. اکران نشدن فیلم در همان سال اول تولید تا حدودی خودخواسته بود. پس از دیده شدن «امیر» در جشنواره سی‌و ششم این تصمیم خود ما بود که فیلم را اکران نکنیم تا فرصت حضور در جشنواره‌های خارجی را داشته باشیم. چرا که اگر فیلم وارد سیستم اکران می‌شد امکان حضور در جشنواره‌های خارجی را از دست می‌داد اما از سال دوم که تصمیم بر اکران گرفتیم متأسفانه بنا بر دلایلی کسی از فیلم پشتیبانی نکرد تا با پخش کننده داخلی به توافق برسیم در نهایت پس از آشنایی با سعید خانی و خانه فیلم و تعامل با آقای هاشمی تهیه‌کننده، شرایط اکران فیلم مهیا شد و از روز چهارشنبه 25 دی‌ماه نمایش عمومی «امیر» آغاز می‌شود و در ادامه در گروه هنر و تجربه به اکران خود پایان می‌دهد. به عنوان سازنده حداقل تلاشم این بوده که در ساختار (فرم و محتوا) فارغ از قضاوت‌ها به روز و متفاوت عمل کنیم تا مخاطب فیلمی را ببیند که پیش از این خیلی درگیر آن نبوده است؛ بخشی از زیبایی‌شناسی زیست مخاطب به انضمام سوژه‌ای که قرار است کمک کند تا مخاطب را در تعاملی دراماتیک با محتوا قرار دهد تا شاید فیلم در مجموع بهتر دیده و شنیده شود. «امیر» فیلم سختی است و دیدنش یک مقدار جرأت می‌خواهد. چرا که تم اصلی آن درباره مسئولیت‌پذیری آدم‌هاست طوری که انکار مشکلات جایی گریبانگیر کاراکترها می‌شود و احتمالاً مخاطبانی که چنین خصوصیاتی دارند از فیلم لذت ببرند. «امیر» سعی می‌کند بخشی از وجود خودمان را به خودمان نشان بدهد و دیدن «امیر» به نوعی نگاه کردن به آینه است. البته این روزها نگاه کردن در آینه هم کار سختی است و جرأت می‌خواهد.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.