اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • سه شنبه ۶ اسفند ۱۳۹۸

روایت خبرنگار اعزامی «ایران » از روستاهای گرفتار در سیلاب در دشتیاری

ما را فراموش کرده اند!

ما را فراموش کرده اند!
محمد معصومیان خبرنگار اعزامی "ایران"

تازه به روستای سیتاردشتیاری رسیده‌ایم. «سعید طویل» از تویوتا پیاده می‌شود، پاچه شلوارهایش را بالا می‌زند و دل به آبی می‌زند که جاده روستای دلگان به سیتار را پوشانده است.از ماشین به او نگاه می‌کنم که انگار در میانه دریایی بی‌کران ایستاده است؛ مثل همه همشهری‌هایش در بخش دشتیاری که آب زندگی و زمین‌های کشاورزی و دام‌هایشان را با خود برده است.

آبگرفتگی اطراف جاده نوبندیان به سمت دلگان نشان از سیل خانمان براندازی دارد که این روزها به جان مردم این روستاهای محروم افتاده است. فرماندار بخش دشتیاری از گرفتار شدن بیش از ۱۰۰ روستا در سیل می‌گوید و ۷۰ هزار نفری که درگیر سیل شده‌اند. او با امیدواری از اینکه این سیل ذخیره آب خوبی در اختیار این بخش همیشه خشک قرار داده، می‌گوید: از میان بیش از ۱۰۰ روستا تا امروز با کمک مردم توانستیم فقط به ۳۰ روستا کمک‌های غذایی برسانیم. جمشید سارانی بخشدار دشتیاری از خسارت شدید به زیرساخت‌های دشتیاری می‌گوید و کمک مردمی که خودشان به داد یکدیگر رسیده‌اند: ما و تمام مسئولین استان شبانه روز مشغول تلاش و کمک‌رسانی به مردم 
هستیم.
اما گفت‌و‌گوی ما با بخشدار با این آرامش نبود و مردم با عصبانیت از کمبود کمک‌ها گفتند. پسر جوانی از پدرش گفت که در روستایی در دلگانی گیر افتاده و هنوز هیچ امداد‌رسانی به او نشده است.مرد دیگری از کودک یکی از اقوامش در روستای سیتار گفت که گرسنه مانده است. اینجا همه دردمند هستند و این احساس را تجربه می‌کنند که فریادهای آنان به گوش کسی نمی‌رسد.
در جاده دلگان به سیتار چند پسر بچه از بسته شدن مدرسه‌ها می‌گفتند: مدرسه چادری ما حالا ۳ روز است که تعطیل است و نتوانستیم به مدرسه برویم. آنها از ترسی که سیلاب به جان آنها انداخته گفتند.
یکی دیگر از اهالی روستا می‌گوید: در روستای سیتار مردم هیچ کمکی دریافت نکرده‌اند و فقط با آردی که در خانه دارند نان می‌پزند تا شکم کودکان را سیر کنند.مردم اینجا آب آشامیدنی ندارند و تنها دوساعت است که برق آنها وصل شده است.
در روستای سیتار محمود اوضاع بدتر است. دسترسی به این روستای ۱۵۰ خانواری تنها از طریق قایق موتوری است و مردم جلوی خانه‌ها چشم به آب دوخته‌اند تا شاید کمکی به آنها برسد.
آب از دیروز کمتر شده است. کودکان و مردان دل به آب می‌زنند تا به تنها مغازه‌ای که باز مانده بروند و غذا تهیه کنند.
آب در نقاطی از روستای سیتار محمود شدت بالایی دارد و در گوشه‌ها شدت کمتر و همین مسأله باعث شده مردم از راه‌های آب گرفته تردد کنند. اینجا روی هر تل و کنار خانه‌هایی که بالاتر از آب ایستاده‌اند منتظر کمک‌های اولیه و رسیدن غذا هستند. جوان‌ها کنار هم در خشکی و روی بام خانه نشسته‌‌اند و بچه‌ها در سکوت به تلخی آبی که انگار تمامی ندارد خیره مانده‌اند. زنان غمگین و رو کشیده در رفت و آمدند.
 
کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.