اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • دوشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۸

کدام خبر را باور کنیم؟

کدام خبر را باور کنیم؟
دکتر محمد باقر تاج الدین استاد جامعه شناسی دانشگاه تهران

با گسترش روزافزون شبکه ها و رسانه های خبری آدمیان امروزی لحظه به لحظه با انبوهی از اخبار و رویدادهای گوناگون روبرو هستند به گونه ای که هر اتفاق و حادثه ای در دورترین نقطه این جهان خاکی در چشم بر هم زدنی به سمع و نظرشان می رسد و از این حیث دیگر کسی بی خبر نیست

 تقریبا بیشتر افراد با در دست داشتن گوشی های هوشمند و متصل بودن به اینترنت اخبار گوناگون را از شبکه های خبری سراسر دنیا دریافت می کنند و از پسِ دریافت این خبرها تازه باید بنشینند و تأمل کنند- اگر چنین کنند- که کدام خبر راست است و کدام دروغ و اگر راست است چرا و اگر دروغ است چرا؟.

اما واقعیت این است که در عصر سرعت و عجله تا کسی بخواهد راست و دروغ خبری را بررسی کند دهها و بلکه صدها خبر دیگر بلافاصله از راه می رسند و مشکل اصلی نیز همین جاست. مشکل دیگر این است که اگر در زمانی یک یا چند منبع خبری مشخص وجود داشتند و خبرهای نسبتا مشخص و راستی را مخابره می کردند امروزه اما منابع خبری گوناگون  هر کدام از منظر و روزنه ای به صدور اخبار ضد و نقیض مبادرت می ورزند تا گوی رقابت را از دیگران نیز بربایند. ضمن این که افراد در جوامع مختلف نیز هر کدام شان به منبع خبری بدل شده اند که این دیگر از عجایب این روزگار است!!!!

از سوی دیگر این واقعیت برای جوامعی که به دلایل سیاسی و فرهنگی از برخی شفافیت های خبری نیز برخوردار نیستند بسیار نگران کننده تر و دشوارتر است و مردمان چنین جوامعی نمی دانند کدام خبر را باور کنند و کدام خبر را باور نکنند. ضرورت دارد گفته شود که جامعه ایران از آن دست جوامعی است که در این زمینه با دشواری خاصی برخوردار است و حقیقتا مردمان این جامعه در انبوهی از خبرهای گوناگون گرفتارند و تشخیص راست و ناراست برای شان بسیار سخت است.

صدا و سیما که حالت انحصاری دارد اخبار خاصی را با اهداف مشخصی منتشر می کند و روشن است که مخاطبان خاص خودش را دارد. شبکه های ماهواره ای فارسی زبان و غیر فارسی زبان نیز شبانه روز در حال پخش اخبار و رویدادها با روش و منش خاص خودشان هستند. شبکه های مجازی نیز در این میان بیکار نیستند و مدام در حال پخش اخبار و صد البته  برخی شایعات داغ بوده و  آدمیان وابسته به این شبکه ها نیز بدشان نمی آید که این اخبار و شایعات را لحظه به لحظه برای دیگران ارسال  کنند و بر ابهام و سردرگمی هر چه بیشتر بیافزایند. واقعیت این است که جامعه ایرانی  به لحاظ انتشار  اخبار در چه وضع دشوار و نگران کننده ای قرار دارد!!!!

وقتی از یک طرف افراد جامعه احساس کنند که شفافیت و صداقت نسبی در شبکه های خبری داخلی وجود ندارد  و از سوی دیگر  با وجود صدها شبکه خبری گوناگون و در دسترس بازار اخبار و شایعات بی پایه و  اساس  هم داغ باشد نتیجه غیر از سردرگمی و نگرانی و اضطراب مخاطبان چه خواهد بود؟ طرفه آن که وجود شبکه های خبری بیش از پیش و مخابره سیل وار  اخبار و رویدادها خود منشأ هرگونه نگرانی و اضطراب برای انسان  خواهد بود تا چه رسد به  این که این شبکه های خبری راست و دروغ را به هم بیامیزند و اخبار ضد و نقیض صادر کنند آن وقت دیگر فقط خدا می داند که چه بر سر انسان های جامعه می آید که چنین مورد بمباران اخبار گوناگون و ضد و نقیض قرار می گیرند. این جاست که باید راه نجاتی را جست و جو کرد تا آدمی از هرگونه اضطراب و نگرانی و تشویش ناشی از چنین وضع بغرنجی رهایی یابد.

به نظر می رسد که یکی از راه کارهای اساسی در این زمینه وجود رسانه های مستقل و آزاد است تا آدمیان جامعه  احساس کنند  با رعایت اصل بی طرفی اخبار دقیق و درست را به سمع و نظر مخاطبان خود می رسانند.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.