اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • پنج شنبه ۳ بهمن ۱۳۹۸
اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

کلمات کلیدی
یادداشت‌های سفر به کره‌‌جنوبی و ژاپن

در خیابان تهران

در خیابان تهران
عطا صادقی‌

برنامه عصر روز آخر سفرمان به کره‌جنوبی بازدید از خیابان تهران و محله معروف گنگ‏نم بود.

 در سال 1354 و بهدنبال سفر شهردار وقت تهران، مهندس نیک‏پی، به سئول دو طرف تصمیم می‏گیرند دوتا از بهترین خیابان‏های شهر را به نام پایتخت‏ها نام‏گذاری کنند که خیابان سئول در تهران و خیابان تهران در سئول نتیجه این سفر بود. خیابان تهران در سئول از بزرگ‏ترین خیابان‏های شهر است که دفتر بسیاری از شرکتهای بزرگ کره‏ای و غیرکره‏ای نظیر سامسونگ، الجی، پاناسونیک و... در این خیابان قرار دارد. حدود ساعت پنج عصر بود که سوار مترو شده و این بار به سمت جنوب رود هان رفتیم. قسمت جنوبی سئول، جدیدتر از قسمت شمالی آن است که قلب مدرن سئول محله گنگ‏نم و خیابان تهران است. آهنگ معروف گنگ‏نم استایل طعنه و کنایه‏ای است به سبک زندگی تجملاتی افراد این محله. شرکتها در حال تعطیل شدن بودند و خیل عظیم مردان با کت وشلوار رسمی و زنان با کت و دامن حکایت از اداری بودن خیابان داشت. دو طرف خیابان تهران پر از برج‏های مرتفعی بود که نمای بیشترشان هم شیشه‏ای بود. نکته‏ای که برای ما جلب توجه کرد، وجود تعداد زیادی کیوسک‏های کفاشی و کلیدسازی در تقاطعها بود. پیاده‏روی در درک حس و حال خیابان تهران برای ما خیلی جالب بود. وقتی به تقاطع خیابان گنگ‏نم رسیدیم که هوا تاریک شده بود. باوجودی که کاملاً خسته شده بودیم (خیابان تهران در برخی نقاط شیب زیادی داشت) تصمیم گرفتیم در خیابان گنگ‏نم هم چرخی بزنیم. این خیابان سرشار از فروشگاه‏های لباس‏های مارک‏دار بود که پاتوق جوانان سئولی بود. دختران و پسران دست در دست هم در این خیابان قدم می‏زدند و یا در رستوران‏های آن مشغول خوردن شام بودند. کاملاً مشخص بود که این خیابان پاتوق جوانان پولدار سئول است. پس از گشت نیم‏ساعته در این خیابان تصمیم گرفتیم به ماراتن پیاده‏روی این روز خاتمه بدهیم. سوار اتوبوس شده و بهسمت هتل به راه افتادیم. اما این پایان پیاده روی ما نبود، چراکه با تاریک شدن هوا، در یک ایستگاه اشتباهی پیاده شدیم. شارژ موبایل نیز تمام شده بود و امکان مسیریابی آنلاین نیز نداشتیم. با کمک حس جهت‏یابی ذهنی خیابان‏ها را یکی پس از دیگری طی کردیم تا بالاخره حدود ساعت یازده شب به هتل رسیدیم.

بدانید  تـــــونلی که کشف شد

پس از برقراری صلح، کرهشمالی بارها سعی کرده است که کرهجنوبی را تسخیر کند. یکی از عجیب‏ ترین اقدامات آنها حفر چهار تونل زیرزمینی طولانی در محدوده DMZ است. اولین تونل در سال 1974 کشف شد. تونلی به عرض و ارتفاع تقریبی دو متر جهت عبور دادن سربازان کرهشمالی و تسخیر سئول. ماجرای کشف این تونل نیز این‏گونه بوده است که یکی از مهندسان این تونل‏ ها از کرهشمالی فرار کرده و جنوبی‏ ها را در جریان آن قرار می ‏دهد. کرهجنوبی با وجودی که از حفر تونل خبردار بوده اما از مکان دقیق آن اطلاعی نداشته است با قراردادن لوله‏ های آب در زیر زمین و نشت آب در اثر انفجارهای داخل تونل، اولین آنها را شناسایی کرد. اما شمالی‏ ها دستبردار نبودند. دومین تونل در سال 1975 پیدا شد. سومین تونل که نزدیک‏ترین به شهر سئول نیز هست  در سال 1978 کشف شد. این تونل با طول 1635 متر و عرض و ارتفاع دو متر، توانایی عبور 30000 سرباز در ساعت را دارا بوده . بخشی از این تونل که در قسمت کرهجنوبی واقع شده است، برای بازدید گردشگران آماده شده بود. از آن جهت که این تونل در عمق کوه کنده شده است، برای رسیدن به آن کره جنوبی تونلی شیب‏دار از سطح زمین و با طول 350 متر حفر کرده اند تا گردشگران را به تونل اصلی برساند. وقتی از تونل شیب‏دار پایین می‏ رفتیم هیجان زیادی داشتیم چراکه احساس می‏ کردیم هرچه بیشتر به کرهشمالی نزدیک شده‏ ایم. ارتفاع تونل اصلی در برخی از نقاط آن‏قدر نبود که ایستاده بتوان از آن عبور کرد. بسیاری از نقاط مجبور به خم کردن کمر خود بودیم. از در و دیوار قطره‏ های آب می‏ چکید و جایجای دیوارهای آن اثر انفجارهای دینامیت دیده می‏ شد. شبه جزیره کره عمدتاً در اثر فعالیت‏ های آتش‏فشانی به وجود آمده است و کوه‏ های آن از جنس سنگ‏ های آذرین و گرانیت است و حفر تونل در داخل آنها کار بسیار دشواری است. اما حماقت شمالی ‏ها ظاهراً بیشتر از استحکام سنگ‏ های گرانیت بوده است. در انتهای مسیری که برای گردشگران آماده شده بود، دیواری بتنی کشیده بودند که دری فلزی داخل آن قرار داشت. راهنما گفت که دو دیوار دیگر شبیه این دیوار بتنی در داخل تونل، دو کشور را از هم جدا کرده است و هراز چند گاهی سربازی از در فلزی عبور کرده و وضعیت آن طرف را کنترل می‏ کند. در بازگشت، تونل شیب‏دار 350 متری حسابی عرقمان را درآورد. چراکه یکنواخت و با شیب زیاد بود و باید به سمت بالا حرکت میکردیم. اگر احتمالاً دیسک کمر دارید، پیشنهاد میکنم از بازدید این طول صرفنظر کنید!/ ایران جمعه

 

 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.