اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۸
اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

ازبکستان رده اول پیشرفت‌های انسانی سال 2019

ازبکستان رده اول پیشرفت‌های انسانی سال 2019
وصال روحانی مترجم

در انتخاب کشورهایی که به‌عنوان دارندگان بیشترین پیشرفت در پایان هر سال (میلادی) گزینش می‌شوند، پیشتازی معمولاً متعلق به کشورهایی می‌شود که سالی را با آماری منفی و در ته جدول مربوطه آغاز کرده‌اند و حتی قدری پیشرفت در زمینه‌های انسانی و رفتاری، «تاج پیشرفت» را بر سر آنها می‌نشاند.

در سال رو به‌اتمام 2019 اکثریت با کشورهایی بود که نظام‌های سیاسی‌شان در حق مردم خود ظلم کردند و هند و چین که حق مسلمانان خویش را تضییع کردند، از نمونه‌های روشن این روند بودند و امریکا به بسیاری از نهادهای بین‌المللی پشت و تفاهمنامه‌های قبلی‌اش را توسط رئیس‌جمهوری جنجالی‌اش (دونالد ترامپ) پاره کرد. در نقطه مقابل می‎توان خوبی‌هایی را از نظام نیوزیلند مورد اشاره و تأکید قرار داد زیرا نسبت به کشتار اسفباری که در برخی مساجد این کشور صورت پذیرفت، موضعگیری معقولی داشت. جاسیندا اردرن نخست‌وزیر این کشور تصریح کرد هر حمله‌ای به مسلمانان این کشور به مثابه حمله به هر تبعه نیوزیلند صرفنظر از هر قوم و آیینی است و چنین حرکتی از هر منظر محکوم و مردود است.
مقدونیه از این حدود و ثغور هم فراتر رفت زیرا برای نزدیک‌تر شدن به یونان نام خود را به مقدونیه شمالی تغییر داد و حالا روابط دو کشور بسیار گرمتر از گذشته است و آنچه اینک مقدونیه شمالی نامیده می‌شود، فاصله‌ای اندک تا عضویت در پیمان نظامی ناتو دارد. در سال 2019 سودان عمر‌البشیر را از پست ریاست جمهوری خود کنار گذاشت، کسی که بسیاری از اهالی سیاهپوست این کشور را سال‌ها پس‌ از اتمام ظاهری عصر برده‌داری به بردگی گرفته و در این راه چنان زیاده روی کرده بود که چیزی حدود یک سوم ملت سودان از این کشور جدا شدند و کشور مستقل دیگری به‌نام سودان جنوبی را از سال 2011 بنا نهادند.
 با این‌حال میزان خوبی‌های برخاسته از تغییرات فوق در سودان و امثال این کشور چنان اندک است که باید ازبکستان را به‌عنوان کشوری انتخاب کرد که در لیست کشورهای دارای بیشترین پیشرفت در سال 2019 در نقطه نخست می‌نشیند. تا همین سه سال پیش ازبکستان رژیمی کهنه‌گرا و برگرفته از نظام کمونیستی اتحاد جماهیر شوروی سابق داشت و از هیچ‌گوشه آن خبر صحیح و امیدبخش و شفافی به جهان مخابره نمی‌شد و آمار فسادهای پنهان تشکیلات در آن بالا بود. اما سال 2016 وقتی «اسلام‌ کریم‌اف» پس‌از 27 سال حکومت در گذشت و شوکت میرضیایف نخست‌وزیر کشور جای او را گرفت، اصلاحات متعددی در جامعه ازبک‌ها تحقق یافت.
در این راستا دیگر خبری از کار اجباری در ازبکستان نیست و درها به‌روی خبرنگاران خارجی گشوده شده و از بوروکرات‌های بزرگ اکیداً خواسته شده است از سرکیسه کردن صنایع کوچک و دارندگان حرفه‌های جزء خود‌داری کنند و رفت و آمدهای مرزی هم آزاد شده تا افراد پناه برده از یک جمهوری آسیای میانه به دیگر کشورهای عضو این مجمع، به خانه اصلی خویش بازگردند. اضافه براینها قرار است در اوایل سال جدید میلادی (2020) اولین انتخابات آزاد پارلمانی پس‌ از سال‌ها در ازبکستان صورت پذیرد، البته ازبک‌ها هنوز باید راه‌های طولانی دیگری را بپیمایند تا چیزی شوند که نمونه واقعی آزادی باشد اما راه بسیاری از کشورهای دیگر برای رسیدن به چنان مقصودی، طولانی‌تر است.
*‌ منبع:‌Economist

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار
پربازدیدها