اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • دوشنبه ۳۰ دی ۱۳۹۸
اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران
از حمایت سازمان زیباسازی شهرداری تهران تا درآمدزایی از تئاتر

کجای جهان تئاتر هنری تجاری محسوب می‌شود؟

کجای جهان تئاتر هنری تجاری محسوب می‌شود؟
ایرج راد رئیس هیأت مدیره خانه تئاتر

مدیرعامل سازمان زیباسازی شهرداری تهران پییش‌تر گفته بود «اینکه تئاتری بلیت‌های خود را در سایت به فروش برساند، دلیلی بر تجاری بودن آن تئاترها نیست و اگر چنین برداشتی شده، غلط است و تأکید می‌کنم روال تبلیغات تئاترهای هنری همانند گذشته است.»

اما روال تبلیغات آن‌طور که برزین ضرغامی گفته پیش نرفت و زیباسازی شهرداری تهران بر خلاف گفته‌های مدیرعامل خود، در را بر همان پاشنه قدیمی می‌چرخاند و با بی‌توجهی به هنرهای نمایشی که همیشه نیازمند حمایت در زمینه تبلیغات شهری است به گروه‌ها اعلام می‌کند؛ تئاتر چون بلیت فروشی دارد و مقوله‌ای تجاری است بیلبورد رایگان به آن تعلق نمی‌گیرد.

من متوجه این مسأله که می‌گویند تئاتر یک کار تجاری‌ است نمی‌شوم. کجای جهان تئاتر را یک هنر درآمدزا محسوب می‌کنند که برخی در کشور ما این باور برایشان قطعی شده و مدام درباره آن حرف می‌زنند؟ باید از این مدیران فرهنگی پرسید که یک نمونه یا کشور در جهان را مثال بزنید که در آنجا تئاتر درآمدهای هنگفت دارد و به همین دلیل هم از آن حمایت مالی نمی‌شود. این تصویر کاملاً اشتباه است. اتفاقاً در همه جا از تئاتر به این دلیل که مخاطب خاص خود را دارد و مثل سینما نیست که گیشه‌های فروش بلیتش پاسخگوی هزینه‌های ساخت فیلم باشد حمایت می‌کنند. در خبرها خواندم که مدیران فرهنگی شهرداری تهران گفته‌اند چون تئاتر بلیت فروشی دارد و درآمد، پس تجاری حساب می‌شود و نمی‌توان از آن حمایت کرد. من نمی‌دانم این دوستان از کدام تئاتر حرف می‌زنند. تئاتری که بچه‌های زحمتکش و عاشق نمایش، بدون هیچ‌سرمایه‌گذار و پشتوانه‌ مالی آن چنان با هزار زحمت روی صحنه می‌برند چه فروش بلیتی دارد که آقایان به آن لقب تجاری می‌دهند. نکند انتظار دارند تئاتر را هم رایگان کنیم تا یکی‌یکی گروه‌های تئاتری زمین بخورند. من نمی‌خواهم درباره تئاترهای لاکچری حرف بزنم که سرمایه‌گذارها و پول‌های آن‌چنانی دارند و هرجای شهر که می‌روید بیلبوردهایشان را می‌بینید. ولی تئاترهای مستقلی که جوان‌ها با هزار خون دل و زحمت روی صحنه می‌برند واقعاً می‌شود به عنوان تئاتر تجاری حرف زد؟ برخی از دوستان به نظر اصلاً به تماشای این تئاترها نرفته‌اند که ببینند فروش بلیت آنها چطور است. فکر می‌کنم اینها بهانه است که هر گروهی نمایشی که مورد تأیید باشد از تعرفه تبلیغات معاف باشد. کدام تأیید؟ کدام نمایش؟ بعد هم که می‌گویند از هیچ گروه نمایشی حمایت نمی‌شود چون درآمد و بلیت فروشی دارند و... سؤال من این است که چرا انقدر مدیران ما در حرف حامی تئاترند ولی در نهایت حمایتشان رفتن به تئاترهای شناخته شده یا لاکچری است و هیچ توجهی به نسلی از جوان‌های بااستعدادی که امروز بی‌هیچ حمایتی کار می‌کنند ندارند. مسأله این است که ما نمی‌خواهیم به تئاتر توجه کنیم و این بزرگ‌ترین اشتباهی است که مدیران ما به آن تن می‌دهند. همه نهادهای فرهنگی باید از تئاتر بدون نگاه سلیقه‌ای و تجاری و سلیقه‌محور و... حمایت کنند و اگر این اتفاق نیفتد همین جوی باریک هم بسته می‌شود و روزهای سخت‌تری در انتظار تئاتر خواهد بود. چنین کاری با تبصره و بیانیه و حرف و شعار محقق نمی‌شود و یک دغدغه جدی لازم دارد.
 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین اخبار