اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۸
اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

اصولگرایان با 4 ائتلاف فعالیت انتخاباتی‌شان را شروع کردند

سونامی «جبهه»‌ها

سونامی «جبهه»‌ها
فرناز حسنعلی زاده روزنامه نگار

تولد یک جبهه انتخاباتی آن هم در یک اردوگاه و آن هم دو ماه و نیم مانده به برگزاری انتخابات خبر خوشحال کننده‌ای برای آن اردوگاه نیست؛ آن هم اردوگاهی مشحون از سرلشکر و سیاهی لشکر که جملگی‌شان هراسی از عدم تأیید صلاحیت ندارند و می‌دانند اکثریت‌شان مجوز ورود به رینگ رقابت را خواهند داشت.

 امروز حمید ملانوری، دبیر کمیسیون ماده 10 احزاب در رأس تشکیلاتی که به تشکل‌های سیاسی مجوز فعالیت می‌دهد، اعلام کرد «جبهه نیروهای انقلاب اسلامی» به نمایندگی غلامعلی حدادعادل فعالیت خود را به اطلاع این کمیسیون رسانده است. 
این در حالی است که چندی پیش « جبهه شورای اصولگرایان استان قم» با پشتیبانی چهره‌هایی چون علیرضا زاکانی اعلام موجودیت کرده بود؛ جبهه ای که نخستین برون‌دادش تدوین لیست سه نفره نامزدهای پیشنهادی برای حوزه انتخابیه قم منهای علی لاریجانی بود.
به لیست بلندبالای جبهه‌های اصولگرا می‌توان «جبهه پیروان خط امام و رهبری» به زعامت محمد رضا باهنر را افزود. حزب «پایداری» یا احمدی‌نژادی‌های سابق نیز بسیار علاقه‌مند بودند که نام‌شان به عنوان «جبهه» در وزارت کشور ثبت شود اما در نهایت موفق نشدند؛ چرا که بر اساس قانون، «جبهه»‌ها از به هم پیوستن چند حزب دارای پروانه تشکیل می‌شود و نمی‌توان آن را بر پیشانی یک تشکل سیاسی الصاق کرد.
با این اوصاف امروز در اردوگاه اصولگرایی دست‌کم  4 «جبهه» خیمه زده‌اند که هر کدام حمایت چهره یا بخش‌هایی از اصولگرایان را دارند؛ برای نمونه «جبهه پیروان خط امام و رهبری» قدیمی‌ترین ائتلاف اصولگرایان از پشتیبانی احزابی چون موتلفه اسلامی و جامعه اسلامی مهندسین برخوردار است. اگرچه قرابت این جبهه به دو تشکل سیاسی و روحانی اصولگرایان یعنی جامعه روحانیت مبارز و جامعه مدرسین حوزه علیمه قم و کثرت احزاب زیر مجموعه روزگاری این تشکل را یکی از بازیگردانان اصلی انتخابات می‌کرد، اما بعد از ظهور احمدی‌نژاد و روی کار آمدن نسلی تازه از راستگرایان، دایره نفوذش محدودتر و محدوتر شده است. هر چند حضور محمدرضا باهنر که سال‌ها نایب رئیسی مجلس شورای اسلامی را به عهده داشت و به تبع رایزنی‌هایش تنها «لابی من» ادوار دهگانه پارلمان لقب گرفت در رأس این تشکل، این امیدواری را به وجود آورده بود که «جبهه پیروان خط امام و رهبری» به روزهای اوجش باز گردد اما قواعد حاکم بر تشکل سیاسی با قوانین حاکم بر مجلس بسیار تفاوت داشت. همه این در حالی است که احزابی چون حزب مؤتلفه اسلامی حضور خود در عرصه سیاسی را به مرزهای «جبهه پیروان»  محدود نکرده و پشت هر میز مذاکره و ائتلافی که صلاح دیده، نشسته است.
«جبهه ایستادگی» یکی از تشکل‌های مؤخر اصولگرایان است که سال 89 و به پیشنهاد محسن رضایی تشکیل شد؛ «جبهه»ای کوچک که اگرچه 12 حزب و جمعیت در آن عضویت داشتند، اما هیچ گاه نقشی فراتر از یکی از پشتیبانان «جبهه»ها یا چهره‌های بزرگ تر نداشت. شناخته شده ترین چهره این تشکل سید محمود علوی وزیر فعلی اطلاعات بود که زمانی ریاست شورای‌عالی «جبهه ایستادگی ایران اسلامی» را به عهده داشت. حال دو ماه مانده به انتخابات محسن روح الامینی دبیرکل حزب عدالت و توسعه فعالیت «جبهه ایستادگی» را به اطلاع کمسیون ماده 10 احزاب رسانده است. فعال‌ترین «جبهه» اصولگرایان برای انتخابات مجلس یازدهم، «جبهه شورای اصولگرایان استان قم» است که اگرچه به تازگی اعلام موجودیت کرده است، اما با انتخاب نامزدهای خود در استان قم و حذف علی لاریجانی از لیست خود بر سر زبان‌ها افتاد. این ائتلاف که جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی، جمعیت جانبازان انقلاب اسلامی، جمعیت وفاداران انقلاب اسلامی، جمعیت پیشرفت و عدالت انقلاب اسلامی، جمعیت آبادگران انقلاب اسلامی و جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی را زیرمجموعه خود دارد، از پشتیبانی چهره‌هایی چون علیرضا زاکانی، مجتبی شاکری و پرویز سروری برخوردار است. این ائتلاف اخیراً علیرضا زاکانی، مجتبی ذوالنوری و احمد امیرآبادی فراهانی را به عنوان کاندیدهای خود از حوزه انتخابیه قم معرفی کرده است.
واپسین «جبهه» اصولگرایان به نمایندگی غلامعلی حدادعادل منعقد شده است. چهره‌‌ای که در انتخابات پیشین مجلس دهم سر لیست شورای ائتلاف اصولگرایان بود اما نه او و نه هیچ کدام از 29 نامزد دیگر این فهرست در تهران رأی نیاورد. اگرچه پیش‌بینی می‌شد حداد عادل در نبود لاریجانی فرصت را مناسب‌تر ببیند و هم به مجلس و هم به ریاست آن بیندیشد اما برای رقابت‌های پیش رو ثبت نام نکرد و بنظر می‌رسد از این به بعد می‌خواهد بازیگردان باشد و نه بازیگر.
آن گونه که از ظواهر امر برمی‌آید، چراغ  خاموش «جمنا» همان ائتلافی که در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم پشت سر ابراهیم رئیسی صف‌آرایی کرد نیز همچنان خاموش است و اصولگرایان در خوشبینانه‌ترین وضعیت می‌کوشند با چراغ خاموش و الگویی متفاوت از انتخابات ریاست جمهوری با هم تفاهم کنند. تفاهمی که در مواردی راحت‌تر از انتخابات ریاست جمهوری است؛ چرا که بحث بر سر 290 کرسی است نه یک صندلی.
از سویی در بسیاری از حوزه‌های انتخابیه بویژه در شهرهای کوچک، قواعد انتخابات محلی حاکم است و نمی‌توان از پایتخت نسخه‌ای مشابه برای همه استان‌ها نوشت. با این همه کرسی‌های تهران و شهرهای بزرگی چون مشهد، اصفهان، شیراز و تبریز علاوه بر شأن حقوقی، جایگاه سیاسی قابل توجه و وسوسه کننده‌ای دارد و معمولاً از یک الگوی رأی دادن پیروی می‌کند. چنان که در انتخابات مجلس دهم انتخاب کنندگان به لیست‌ها رأی دادند و نه به افراد. مروری کوتاه بر کلیات بازی سیاسی رقابت‌های مجلس یازدهم، فعلاً تحلیل و دورنمای روشنی را نشان نمی‌دهد؛ تا اینجای کار آنچه معلوم است، تکثر ثبت نام چهره‌های طراز دوم و سوم اصولگرا در انتخابات و با اندکی تساهل و تسامح لشکری از داوطلب است که بزرگترین خواسته‌شان بعد از تایید صلاحیت، گنجانده شدن در فهرست‌های انتخاباتی است.
اگرچه تکثر «جبهه»‌ها و داوطلبان می‌تواند نقطه ضعف اردوگاه انتخاباتی اصولگرایان باشد، اما آنچه بیشتر از این‌ها در نتیجه انتخابات آتی تاثیر گذار است، بازی سیاسی رقیب است. رقیبی که بر خلاف اصولگرایان، در ثبت نام‌ها پرشمار ظاهر نشده است و خیلی به نتیجه دلخواه بعد از بررسی صلاحیت‌ها امیدوار نیست.
کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین اخبار
پربازدیدها