اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • دوشنبه ۷ بهمن ۱۳۹۸
اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

کلمات کلیدی
یادداشت‌های سفربه کره‌ جنوبی و ژاپن ‌(بخش سوم)

پیرزن‌های غواص

پیرزن‌های غواص
عطا صادقی‌

صبح روز سوم سفر، ساعت نه و نیم تور گردشگری شرق جزیره ما آغاز شد. پس از توقف مقابل چند هتل و سوار کردن گردشگرانی از کشورهای مختلف، به دو گروه تقسیم شدیم.

 گروه اول گردشگران چینی که به تنهایی یک اتوبوس را پر کردند و گروه دوم گردشگرانی از سایر کشورها. نکته جالب این بود که در اتوبوس ما گردشگرانی از پنج قاره جمع شده بودند.توریستهایی از کشورهای امریکا، ویتنام، مالزی، استرالیا، فنلاند، ماداگاسکار و البته ایران! اولین مقصد تور، بازدید از موزه هنرهای جادویی بود. این موزه دو بخش داشت، در یک بخش آن با نقاشیهای معروف دنیا شوخی شده بود و در بخش دیگر با کمک آینه، نورپردازی و ابزارهای دیگر یک موزه خطای دید درست کرده بودند و توریستهای خوشحال مشغول گرفتن عکس یادگاری در قسمتهای مختلف موزه بودند. پس از موزه هنرهای جادویی به سمت روستای سنتی جزیره ججو رفتیم. قدمت این روستا بالغ بر هزار سال بود و هنوز هم با کمک دولت، خانوارهایی در آن زندگی میکردند. یکی از پیرمردان روستا که به زبان انگلیسی مسلط بود، درخصوص فرهنگ زندگی مردم جزیره ججو توضیحاتی داد که بسیار جالب بود. از جمله اینکه جامعه سنتی جزیره در گذشته، یک جامعه مردسالار بوده است. مرد پس از ازدواج رئیس خانه محسوب میشده و تقریباً هیچ کاری نمیکرده است و تمام کارهای خانه از بچهداری، آوردن آب از دامنه کوه، آشپزی و حتی غواصی و صید ماهی در دریا برعهده زنان بوده است. واقعاً خسته میشدند مردان جزیره بندگان خدا!

پیرمرد خانه خود را برای مشاهده گردشگران بهطرز قشنگی آراسته بود. خانههای این روستا همگی از گل ساخته شده بودند که سقفی پوشالی داشتند. این خانهها عموماً از سه اتاق و یک آشپرخانه مجزا تشکیل شده بودند و حس و حال جالبی داشتند. پیرمرد همچنین برای ما از چای سنتی جزیره گفت که نوعی دمنوش از پنج گیاه جزیره است. عصاره این پنج گیاه را گرفته و دم میکنند و مایع غلیظی درست کرده که پس از مخلوط کردن با آب مینوشند. در تابستان به این چای آب سرد و در زمستان به آن آب گرم اضافه کرده و مینوشند. پس از بازدید از روستا و شنیدن سخنان جذاب پیرمرد که با چاشنی شوخ طبعی هم آمیخته بود بهسمت رستوران حرکت کردیم تا ناهار بخوریم.

برای ناهار تنها دو گزینه داشتیم. خوراک محلی جزیره و باربیکیوی کرهای. من و فرهاد که در غذاخوردن آدمهای محافظهکاری هستیم باربیکیو را انتخاب کردیم. اول یک سوپ برایمان آوردند که سبزی عجیبی با طعمی خاص داخل آن بود و تقریباً هیچجوره نمیشد آن را خورد. باربیکیوی کرهای مجموعهای از گوشتهای مختلف بود که درون سسی مخصوص سرو میشد. روی هر میز یک اجاق گاز قرار داشت و ظرف گوشتها روی آن در حال کبابشدن بود. من در کل آدم تندخوری هستم اما این باربیکیو واقعاً حسابی تند بود و تنها با کمک سالاد میشد آن را خورد. پس از صرف ناهار، بهسمت قله آتشفشانی سئونگ سانگ راه افتادیم. قله سئونگ سانگ اصلیترین جاذبه توریستی جزیره است. وقتی به دامنه آن رسیدیم، جمعیت زیادی از گردشگران عمدتاً چینی و کرهای در منطقه حاضر بودند. برای رسیدن به این قله میبایست ارتفاعی حدود دویست متر را صعود کرد که برای آن پله ساخته بودند. در بالای قله، کاسهای بزرگ قرار داشت که پوشیده از گیاهان مختلف بود. منظره دریای اطراف و جزیره از بالای این قله بسیار زیبا بود.

پس از پایین آمدن از قله نوبت بازدید از نمایش غواصی زنان بود. در قدیم زنان برای صید ماهی، هشت پا و صدف بدون اکسیژن و تا عمق 10 تا پانزده متری اقدام به غواصی میکردند و این هنر نسل به نسل از مادر به دختر منتقل میشده است اما امروزه این فرهنگ درحال انقراض بود. به گفته راهنمای تور تنها تعداد محدودی از زنان قدیمی جزیره توانایی این کار را دارند که میانگین سنی آنها هفتاد سال است! هرچند امروز این زنان لباس غواصی پوشیده و عینک مخصوص میزدند اما در گذشته از این تجهیزات خبری نبوده است.

پس از دیدن این نمایش سوار اتوبوس شده و به سمت آخرین مقصد تور یعنی غار آتشفشانیمان جانگ به راه افتادیم. در مسیر از جاده قشنگی گذشتیم که یک طرف آن ساحل شمالی جزیره قرار داشت و طرف دیگر خانههای ویلایی مشرف به ساحل. به گفته راهنمای تور، این خانهها متعلق به کرهایهای پولداری بود که در فصل تابستان برای گذراندن تعطیلات به جزیره میآیند. پس از حدود نیم ساعت اتوبوس ما را در نزدیکی دهانه غار  مان جانگ پیاده کرد. داخل غار جمعیت زیادی از گردشگران در حرکت بودند. پس از حدود بیست متری که با پله به سمت پایین رفتیم، با شیب ملایمی مواجه شدیم. فضای داخل غار نسبتاً تاریک و مرطوب بود. در برخی نقاط، چکیده شدن مواد مذاب از سقف به کف یا لغزیدن آنها روی جداره غار، تشکیلاتی ایجاد کرده بود که در نوع خود جالب بودند. رفت و برگشت به انتهای غار حدود یک ساعت زمان برد و پس از برگشت از غار، اتوبوس بهسمت شهر ججو حرکت کرد و در واقع سفر ما به این جزیره زیبا به پایان خود رسید.‌/ایران جمعه

 

 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین اخبار
پربازدیدها