اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • دوشنبه ۳۰ دی ۱۳۹۸
اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

مالیات بر مشاغل هنری فرهنگی: آری یا نه؟

مالیات بر مشاغل هنری فرهنگی: آری یا نه؟
الهام فخاری عضو شورای شهر تهران

طی روزهای گذشته بعد از یک موج خبری نگران‌کننده درباره حذف تبصره معافیت‌های مالیاتی کسب و پیشه‌های هنری-فرهنگی، اعلام شد که دولت امسال هم این تبصره را حذف نمی‌کند و این بند همچنان به‌قوت خود باقی است.

در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته و نظام‌های سیاسی-اقتصادی استوار بر مردم‌سالاری هنر و فرهنگ سرمایه‌گذاری برای آینده جامعه و برخوردار از یارانه به‌شمار می‌روند. پشتیبانی و پیگیری بهبود شرایط آموزش‌های فرهنگی و هنری هم ازجمله بایسته‌های دولت و نهادهای عمومی مانند شهرداری‌ها فرض می‌شود، همه گونه‌ها و سویه‌های آفریده‌ها و آموزش‌های هنری بسیار گرانقیمت نیستند و در سبک زندگی بخش زیادی از مردم، بویژه طبقه متوسط اقتصادی-اجتماعی، تثبیت شده‌اند. با این همه در کشورهای در حال توسعه هنگامی که اقتصاد دچار چالش می‌شود یا توان طبقه متوسط کاهش می‌یابد، آموزش، برخی خدمات یا کالاهای بهداشتی(نه درمان) و کالا یا خدمات فرهنگی-هنری نخستین گزینه‎‌هایی هستند که از سبد خانوار حذف می‌شود. فرآیند خدمت یا آفرینش هنر هنگامی پیش می‌رود که سبک فرهنگی خانواده(نهاد زادآوری و پرورش نسلی) و آموزشگاه/کارگاه هنر پیوند پایدار و معناداری داشته باشد. ولی با توجه به نوسان‌های دوره‌ای اقتصادی-سیاسی هم طبقه متوسط از نفس افتاده، هم خانواده شرایط سختی می‌گذراند و هم وضعیت آموزشگاه/کارگاه‌ها پرفشار است و یکی از مهم‌ترین زنجیره‌های فرهنگی میان خانواده و آموزشگاه/کارگاه از این تنش‌ها اثر می‌پذیرد. در روزهای دشوار اقتصادی هنر و فرهنگ بیش‌تر دچار آسیب می‌شوند چون مخاطب آنان، همانا طبقه متوسطی که آب می‌شود و طبقه‌ای که خاستگاه بسیاری از هنرمندان امروز ایران است، شرایط نامتعادلی را از سرمی‌گذراند.از سویی هنر دربردارنده هنرهای آوایی و موسیقی، هنرهای دیداری و تجسمی، ادبیات، هنر نمایش و صحنه، سینما و عکاسی و هنرهای سنتی است. در دهه‌های اخیر جریانی به‌نام اقتصاد هنر روندهایی از قیمت‌گذاری، حراج‌های ویژه و نشان‌کردن هنری را در خاورمیانه به پیش بردند و خبر فروش برخی آثار با رقم‌های هنگفت یا فرآیند به‌قیمت رساندن و شناساندن برخی هنرمندان به راه افتاده و پیش رفته است. از سویی به‌جز برخی زمینه‌ها که از ویژه‌کاری‌های هم‌پیوند با آنتن و بازار مخاطب همگانی برخوردار بوده‌اند (تلویزیون و سینما) و جاهایی که پول و سیاست چکانده شده، استقلال هنرمند هزینه زندگی‌اش را افزایش داده و دشواری مالی زندگی بیشتر هنرمندان یک واقعیت است. آیا می‌توان با توجه به شرایط آموزشگاه،کارگاه ونگارخانه‌های مستقل همچنان بر معافیت مالیاتی پای فشرد یا باید با توجه به آن اندک‌شمار کنشگر مالی در سپهر هنر و معامله‌های سنگین‌شان بر همه مالیات بر روند و اثر هنری-فرهنگی وضع کرد؟ پاسخ این پرسش آری یا نه نیست. بسیاری از هنرمندان سوگمندانه به جولان دادن دلال‌ها و برخی افراد مشکوک به پولشویی در هنر و فرهنگ می‌نگرند که حاشیه‌ای از معافیت مالیاتی به شمار می‌رود. آنچه وظیفه حاکمیتی نهادها است اینکه از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و نهادهای عمومی انتظار می‌رود نظامنامه‌ای تدوین کنند که با محاسبه ضریب‌‌های فنی اقتصادی، تورم و رکود برای مؤسسه‌ها، ناشران، کارگاه‌‌ها، آموزشگاه‌ها، تماشاخانه‌ها و نگارخانه‌ها تا سقف درآمدی متناسب با چیستی و چگونگی هنر و کار فرهنگی معافیت تعریف شود و البته یک روند پلکانی با شیب مناسب در نسبت با افزایش درآمد و زمینه فعالیت هنری-فرهنگی مالیات و عوارض بهره‌برداری(قابل تنظیم با ارزش افزوده شهری-بافتی) تعریف گردد. این کاری است بر دوش سیاستگذار و متخصصان نهادهای دولتی و عمومی و به دور از جوهای مثبت یا منفی خبری.

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین اخبار