اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران

  • دوشنبه ۳۰ دی ۱۳۹۸
اخبار آنلاین روزنامه ایران (ایران آنلاین) وابسته به موسسه فرهنگی و مطبوعاتی ایران
گزارش تحلیلی «ایران» از آنچه در روزهای اخیر بر قانون وضع مالیات بر فعالیت‌های فرهنگی و هنری گذشته است

ماجراهای رفت و برگشت بند لام

ماجراهای رفت و برگشت بند لام

نگار مفید: نخستین هفته آذرماه سال 98 و در روزهایی که کشور درگیر مسائلی مهم‌تر از معافیت‌های مالیاتی بود، به ناگهان متن پیش‌نویس اصلاح قانون مالیاتی به صدر خبرها رسید. این متن پیشنهادی از سوی سازمان امور مالیاتی به وزارت اقتصاد و دارایی روانه شد تا بازنگری قوانین مالیاتی پس از چهار سال در دستور کار قرار گیرند. اما در این متن پیشنهادی، جمله‌ای وجود داشت: «بندهای (الف)، (ب)، (ز) و (ل) ماده 139 حذف می‌شوند.»

ماده 139 قانون مالیاتی کشور، به طرح قوانین معافیت مالیاتی می‌پردازد و هرچند طبق همین متن پیش‌نویس بندهای الف و ب به صورتی دیگر در قانون گنجانده شده‌اند، اما خواست سازمان امور مالیاتی مبنی بر حذف بند (ل) که مربوط به معافیت مالیاتی در حوزه فرهنگ و هنر است، همچنان پابرجا مانده است. اتفاقی که باعث شد وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نامه‌هایی جداگانه به معاون اول رئیس‌جمهوری، رئیس دفتر رئیس جمهوری و وزیر امور اقتصادی و دارایی بنویسد و خواستار ادامه معافیت مالیاتی اهالی «فرهنگ، هنر و رسانه» شود.
نکته نهفته در اخبار مربوط به حذف معافیت مالیاتی هنرمندان به همین سه کلمه‌ای بازمی‌گردد که در گیومه گذاشته شده‌اند.
طبق ماده 139، فعالیت‌های انتشاراتی، مطبوعاتی، فرهنگی و هنری موضوع دستورالعمل ماده 12 آیین‌نامه اجرایی قرار می‌گیرند که در 27 آبان ماه سال 1380 تصویب شده است و تقلیل آن به «سلبریتی‌ها»، مصداق بارز برداشت سلیقه‌ای از قانون است.
به زبان ساده‌تر، در روزهای پایانی بهمن ماه 1380، متن معافیت مالیاتی فعالیت‌های انتشاراتی، مطبوعاتی، فرهنگی و هنری به تصویب رسید و به مؤسسات مربوطه ابلاغ شد.
در این سال‌ها، هنرمندان و اهالی سینما از معافیت مالیاتی برخوردار بوده‌اند، همان‌طور که اهالی تئاتر، موسیقی، مؤسسه‌های انتشاراتی و مطبوعاتی و حتی هنرمندان حوزه خط و نقاشی و نگارگری و... اما با طرح مسأله به گونه‌ای متفاوت، «سلبریتی‌ها» تبدیل به مجرمان اصلی شدند.
این مسأله واکنش‌های متفاوتی را به‌دنبال داشت؛ از هنرمندانی که به طرفداری همکارانشان پرداختند، تا مدیران دنیای نشر که نسبت به این حذف معافیت واکنش نشان دادند. برخی از روش «انتقاد صریح» استفاده کردند تا انتقام‌شان را از هنرمندان بگیرند و برخی دیگر به برچسب‌ زدن‌های همیشگی‌شان ادامه دادند. اما کسانی هم بودند که به‌جای تأکید بر حاشیه‌ها سعی کردند توضیحاتی کامل در این زمینه ارائه بدهند تا به این فضای ملتهب کمی آرامش تزریق کنند.
نمونه‌اش فاطمه معتمدآریا که به‌عنوان یک بازیگر و نه به‌عنوان عضو هیأت‌مدیره انجمن بازیگران خانه سینما با برنامه رادیویی «پشت صحنه» گفت‌وگو ‌کرد و توضیح داد «سال‌ها است که براساس یک کارشناسی قوی به این نتیجه رسیده‌اند که هنرمندان نه فقط بازیگران سینما و تئاتر، بخشی از تلویزیون و دیگر هنرها، مالیات ندهند.
اگر قرار باشد از هنرمندان مالیات بگیرند اتفاقاً اینها باید انتهای خط مالیاتی باشند. چون نسبت به مسائل مالی و چرخه‌های مالی که وجود دارد، کمترین درآمد را بازیگران دارند... این نمایش شکوه، جاه، مقام و پولی که در این صفحات مجازی خیلی متداول شده مانند همین فرش قرمزها، برای تعداد محدودی از هنرمندان ما است.
بقیه کسانی هستند که واقعاً در طول سال یا به سختی اموراتشان را می‌گذرانند یا اصلاً به سختی درآمدی برای امرار معاش دارند.» مصطفی احمدی، کارگردان سینما و عضو هیأت‌مدیره خانه سینما در حساب شخصی‌اش در توئیتر نوشت: «مجموعه فعالین صنعت فیلم کمتر از 7 هزار نفر هستند. تصویر مردم از این جماعت، عموماً آنهایی هستند که در برابر دیدگانند، که از مجموع همین‌ها، شاید کمتر از 50 نفرشان دستمزد بالا می‌گیرند. حذف بخشودگی مالیاتی اهالی فرهنگ، لشکری از سینماگران را «بدبخت» می‌کند.» احمدی همچنین توضیح داد: «اونی که می‌خواست مالیات به قول شما سلبریتی‌ها را ازشون بگیره همین دولت بود. وگرنه قانون معافیت مالیاتی (به شرط تسلیم اظهارنامه مالیاتی سالانه) از سال 80 وضع شده. این دولت چیزی رو تصویب نکرده، در نهایت به قانون سال 80 دست نزده، همین!»
شاهرخ دولکو، منتقد و کارگردان سینما نیز نه فقط سعی کرد تا تصویری واقعی از وضع درآمد هنرمندان فعال در سینما ارائه دهد، بلکه مثالی فوتبالی هم ضمیمه توئیتش کرد و نوشت: «فدراسیون ناکارامد فوتبال برای شش ماه (بخوانید حدود 30 روز) دو میلیون یورو به آقای ویلموتس پرداخت می‌کنه، نفس از کسی درنمیاد. اون وقت می‌نویسی دستیار گریم و هنرور پولی نداره که بخواد مالیاتش رو هم بده، از صد تا سوراخ می‌گزنت.»
پس از این بازخوردها، حسین انتظامی، رئیس سازمان سینمایی تأکید کرد: «موافق معافیت مالیاتی برای دستمزدهای غیرمتعارف نیستیم اما فقط افراد معدودی در این زمره‌اند.»
این راهکار به گفته سید ضیاء هاشمی، دبیر شورای عالی تهیه‌کنندگان نه فقط محال است بلکه زمینه‌ساز فساد در سینما می‌شود: «در شرایط فعلی با توجه به هزینه سرسام آور تولید، اگر هم تنها سلبریتی‌ها از قانون معافیت از مالیات مستثنی شوند (که این امر بعید است زیرا قانون از کل به جزء تغییر نمی‌کند) دو فساد ایجاد خواهد شد. اول اینکه سلبریتی‌ها قرارداد خود را بدون پرداخت مالیات طلب می‌کنند و تهیه‌کننده ناچار به پرداخت مالیات خواهد بود که منجر به افزایش شدید هزینه تولید اثر سینمایی خواهد شد. نکته دوم اینکه، در این حوزه اقتصاد زیرزمینی شکل می‌گیرد به این ترتیب که قراردادها صوری و پرداخت دستمزدها زیرمیزی خواهد بود. با این اوصاف و ایجاد فساد، تولید در حوزه سینما کاهش چشمگیری خواهد داشت.»
 

کپی
نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.