هر زمان امریکا تحریم‌های ظالمانه و غیرقانونی خود را کنار بگذارد، بلافاصله سران ۱+۵ می‌توانند ملاقات کنند

 در سال ۹۳ می‌توانستیم ‌به توافق نهایی برسیم ولی با فشارهای رژیم صیهونیستی و عربستان به تأخیر افتاد

باید به فکر آینده کشور باشیم؛ این مروّت نیست که بگویم چون تا ۱۴۰۰ رئیس‌جمهورم سال ۱۴۰۱ به من مربوط نیست
شعار مذاکره نمی‌کنم و تحریم‌ها باقی باشد، خیلی راحت است؛ شروع سختی‌ها و گرفتاری با اعلام آمادگی مذاکره است
در آخرین لحظات ترک نیویورک پاسخ تلفن رئیس جمهوری امریکا را دادم و آن صحبت کوتاه 20 دقیقه‌ای، لوکوموتیو بسیار قوی برای حرکت قطار مذاکره بود و باعث شد در کمتر از 100 روز به توافق موقت ژنو برسیم
در میان دستگیر شدگان حوادث اخیر برخی افراد اصلاً گناهی ندارند که باید آزاد شوند و عده‌ای دیگر هم مرتکب اشتباهی شده‌اند که نباید نسبت به آنها سختگیری کنیم
هیأتی 3 نفره متشکل از معاون حقوقی رئیس جمهور، وزیر کشور و وزیر دادگستری تعیین کردم تا همه موارد را بررسی کرده و در اسرع وقت گزارش آن را ارائه کنند.
 
قاعده بازی
استراتژی مورد نظر روحانی برای حل مذاکره هسته‌ای و رسیدن به برجام که مخالفان با تردستی آن را کتمان کردند، بازی برد- برد بود. بازی‌ای که منطق آن، شراکت هر دو طرف در شکست و پیروزی است. این استراتژی یک بار در دوره اوباما نتیجه داد و اگر ترامپ قاعده این بازی را برهم نمی‌زد، چه بسا برجام‌های دیگری هم در راه بود. اما مسأله اینجا بود که جانشین اوباما تمایل داشت پرونده هسته‌ای را به شکلی دیگر و با استانداردهای ذهنی خود حل و فصل کند. خواستی که مقدمه آن امضای او بر فرمان لغو تحریم‌های هسته‌ای است و این همان شرطی بود که روحانی در نشست اخیر نیویورک پیش پای همتای امریکایی‌اش گذاشت و انداختن عکس یادگاری دو نفره را منوط به تحقق آن کرد. شرط رئیس جمهوری ایران در نیویورک، گام اول برای بازگشت به عصر جلب اعتمادسازی دوباره میان ایران و امریکا بود ولی اجرای تاکتیک تحقق بخشیدن به این خواست که می‌توانست با یک گفت‌وگوی تلفنی کوتاه میان روحانی و ترامپ کلید بخورد، دارای ابعادی بود که رئیس جمهوری ایران را از انجام آن منصرف کرد. یک وجه آن به تردید هر یک از دو طرف برای برداشتن گام اول باز می‌گشت. به باور روحانی مواضع اعلامی ترامپ که بر تشدید تحریم‌های ایران اشاره داشت، با واقعیت پشت پرده تلاش‌های او برای گفت‌وگو با رئیس جمهوری ایران فاصله زیادی داشت و همین مسأله، تردید او را برای ناکام گذاشتن تلاش بی سابقه مکرون جهت برقراری خط تماس تلفنی میان روحانی و ترامپ بیشتر کرد. وجه دیگر تردید روحانی که نمی‌توان آن را نادیده انگاشت و در حرف‌های روز گذشته او نمایان شد، به اراده سیاسی جدی جریان‌هایی باز می‌گشت که بویژه در ماه‌های اخیر برای کشاندن رقابت‌های جناحی به میدان توافق هسته‌ای و سیاست خارجی کوشیده بودند. واقع آن است که روحانی حاضر بود با وجود تردیدها بار دیگر ریسک یک گفت‌وگوی کوتاه (نه مذاکره) با ترامپ را به جان بخرد و شخصا شرایط انجام یک مذاکره نتیجه‌بخش را به گوش رئیس جمهور امریکا برساند اما  در نهایت صلاح را در آن دید که با وجود فشارها و انتظارها از انجام این گفت‌وگو اجتناب کند.

 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.